Na zes maanden vol expedities, ontmoetingen en onverwachte uitdagingen keert de Belgische avonturier Louis-Philippe Loncke terug naar huis. Van de onverbiddelijke hitte in de Simpsonwoestijn tot een levensgevaarlijk slipmoment in de Bungle Bungles en een aardbeving in Vanuatu—zijn reis liep allesbehalve volgens plan. Maar Loncke blijft positief en vooral onstuitbaar.
Foto’s: Louis-Philippe Loncke
Hoe voelt het om na zes intense maanden terug in België te zijn?
“Ik ben blij om terug te zijn. Het waren zes intense maanden waarin ik oude vrienden terugzag, nieuwe mensen ontmoette en veel beleefde. Niet alles liep volgens plan, maar dat hoort bij avontuur. Uiteindelijk ben ik langer weggebleven dan verwacht, heb ik onverwachte bestemmingen bezocht, zoals Hawaï en Vanuatu, en zelfs een aardbeving meegemaakt. Maar het voelde niet als vakantie: mijn wekker stond altijd vroeg. Soms bleef ik even liggen, andere keren was ik voor zonsopgang al in beweging.”
Er kwamen een buitengewoon aantal tegenslagen op je pad. Waar haal je die veerkracht vandaan?
“Soms ben ik wat té zelfverzekerd, maar dit keer had ik in de Simpsonwoestijn al na een paar dagen door dat het me niet zou lukken. Nu pas realiseer ik me dat zelfs àls mijn blessures me geen parten hadden gespeeld en ik sneller meer vooruitgang had geboekt, sommige avonturen menselijkerwijze onmogelijk zijn. Zo ook die dubbele oversteek van de Simpsonwoestijn. Maar, ik kijk altijd naar de positieve kanten: ik ben nog steeds in leven en niet ernstig gewond. Dat is het belangrijkste. Daarnaast had ik zes maanden bijna volledige vrijheid. Natuurlijk waren er teleurstellingen, maar elke ervaring brengt lessen met zich mee. En ik heb zoveel mooie plekken en mensen leren kennen.”
Je beleefde een levensgevaarlijk moment in de Bungle Bungles. Vertel?
“De Bungle Bungles, in het nationaal park Purnululu, stonden al op mijn lijstje van toen ik 20 jaar geleden (in 2004) voor het eerst in Australië was. In het echt is het zelfs indrukwekkender dan op foto’s. Maar goed, ik was dus in de Five Fingers-kloof, op een van de moeilijkste hikes in Australië. Na een zware klim in Gorge 5 – een waar Hof van Eden – begon het plots te regenen en werden de rotsen spekglad. Op de afdaling terug richting basecamp verloor ik mijn evenwicht en gleed ik weg richting scherpe rotsen. Het had mijn dood kunnen zijn. Maar dankzij een reflex vond mijn voet net op tijd grip en kon ik mezelf redden. Die ervaring leerde me hoe dun de lijn is tussen leven en dood.”
Hoe was het om inspirerende mensen zoals Brigitte Koch Muir, Eric Philips en zelfs een nazaat van Darwin te ontmoeten?
“Fantastisch. Ik heb vijftien interviews gefilmd voor mijn project MeetExplorers, dat ik in april 2025 op YouTube lanceer. 15 weken lang mag je elke maandagavond een nieuwe aflevering verwachten. Iedereen die ik sprak, had dezelfde passie, nieuwsgierigheid en wil om hun levenslessen te delen. Ergens zijn het allemaal normale mensen zoals jij en ik, met verantwoordelijkheden en rekeningen die betaald moeten worden. Maar avonturiers zijn ook anders, in die zin dat we actie ondernemen om iets buitengewoons te doen.”
Je gaf lezingen in o.a. de Explorers Club in Perth en op de Belgische ambassade in Canberra. Wat blijft je daarvan bij?
“Ik heb in totaal vijf lezingen gegeven. Drie georganiseerd door de Explorers Club (in Perth, Melbourne en Sydney), één op de ambassade in Canberra en één op een kleine school van acht leerlingen. Iedereen vond mijn interventies leuk en dat merkte ik ook aan de vragen. Zeker in Canberra, waar ik mijn reis uitlegde van de jonge backpacker van twintig jaar geleden naar iemand die niet altijd (h)erkend wordt tussen zijn peers als ontdekkingsreiziger. Door lokalen erkend worden als expert is geweldig. Ik voel me nog steeds als een kleine jongen die droomt, behalve dat ik probeer om enkele van die dromen te verwezenlijken.”
Waarom reis je met een mini-Kuifje en wat ga je ermee doen?
“In 2015 had ik het idee om een kleine Kuifje-raket de ruimte in te sturen. Uiteindelijk werd het een samenwerking met Tintinimaginatio (ex-Moulinsart NV), waarbij ik een Kuifje-figuur meeneem op mijn reizen en er foto’s van maak voor sociale media. Na honderden foto’s denk ik dat het tijd is om nog eens samen te zitten met hen om te bespreken hoe we die foto’s willen gebruiken, online of via een tentoonstelling. Kuifje vergezelde me al op vijf continenten en blijft de ultieme Belgische avonturier—hij was in 1954 al op de maan!”
Wat brengt de toekomst? Nieuwe expedities of andere projecten?
“Voor het eerst weet ik niet wat mijn volgende expeditie wordt. Ik wil me nu focussen op het monteren van films en het schrijven van een boek over de Simpsonwoestijn. Ook Expedb.com, mijn encyclopedie van expedities, verdient verdere ontwikkeling.”
Als je de afgelopen zes maanden in één les zou samenvatten, wat zou dat dan zijn?
“Groot dromen is goed, maar begin klein. Als je je voor het eerst waagt aan een gigantisch project en vervolgens faalt, kan dat verlammend werken. Stap voor stap, is de sleutel. En wees niet bang om alleen te reizen. Alleen reizen brengt je in contact met meer mensen en creëert onverwachte kansen.”
Wat wil je zeggen tegen iedereen die je volgt en steunt?
“Dank je wel! Wie weet ontmoeten we elkaar opnieuw, ergens op deze planeet.”
