De Dolomieten vormen een van de meest indrukwekkende bergketens van Europa en in dit adembenemende landschap ligt San Martino di Castrozza. Dit charmante dorp in Trentino is het vertrekpunt voor de Palaronda Trek: een vierdaagse huttentocht die we met het hele gezin aanvatten. In dit artikel lees je het relaas van een avontuur vol natuur, inspanning en pure outdoorbeleving.
Tekst & Foto’s: Jan Van Herck (@mental.training.be)
“Wie niet in San Martino is geweest, heeft de Dolomieten niet gezien!” Dat is een krasse uitspraak, maar omschrijft wel hoe de lokale inwoners naar hun charmante bergdorp kijken. En ergens hebben ze gelijk. Het dorp heeft slechts 500 inwoners en trekt toch zowel in de zomer (bergsporters) als in de winter (skigebied met 60 km aan pistes) heel wat toeristen. Die komen vooral voor de outdoorbeleving in de Pale di San Martino, het grootste massief van de Dolomieten, en omliggende bergtoppen zoals de Sass Maor, de Rosetta en de Cima Madonna.
Het woord ‘pale’ komt uit het lokale dialect en betekent zoiets als rotsplateau of rotsachtige hoogvlakte. Kijk om je heen en je weet meteen waarom: het dorp ligt in de vallei en wordt omgeven door steile rotswanden en hoge bergtoppen die om ter hoogst naar boven willen reiken. Het rotsachtige landschap, de overhangende kliffen en de hooggelegen berghutten werken als een magneet voor ervaren klimmers en liefhebbers van via ferrata. Wie de Matterhorn van de Dolomieten (de Cimon della Pala) wil beklimmen, moet hier zijn. Wie uitdagende via ferrata’s wil doen, moet hier zijn. En ook wie wil genieten van adembenemende vergezichten, voelt zich hier thuis.
Welke Palaronda past bij jou?
Als je geen ervaren bergbeklimmer bent, maar wel sportief bent aangelegd, dan is de Palaronda iets voor jou. De Palaronda Trek is een concept met vooraf uitgetekende routes waarbij je tussen de drie en de acht dagen onderweg bent. Wanneer je een traject boekt, krijg je de routes (kaart en gpx), alle info over de omgeving en worden de hutten (op basis van halfpension) voor jou en het hele gezin gereserveerd. Dat is heel erg handig en vergissingen (zoals het boeken van een hut voor de verkeerde nacht) behoren tot het verleden.
Binnen die Palaronda zijn er heel wat opties. De ‘gewone’ Palaronda Trek omvat twee mogelijke trektochten met telkens vier wandeldagen (3 overnachtingen in berghutten). De Palaronda Ferrata biedt tussen de drie en de acht kletterdagen. Zoals de titel al zegt, heb je voor die laatste trajecten specifiek materiaal (klimgordel, touwen, helm), alsook kennis, ervaring én een stevige fysieke conditie nodig. Wij hebben een degelijke conditie, maar zijn beperkt in kennis en hebben geen klimervaring, en dus kiezen we voor de Palaronda Trek North. Vier stapdagen met drie overnachtingen in een berghut. Rugzak omgespen en stappen maar…
Steil omhoog
De eerste etappe brengt ons vanuit de vallei naar de Mulazhut op 2600 meter hoogte. Het eerste deel van de tocht wandelen we tussen dagjestoeristen richting de Baita Segantini. Dat is een hoger gelegen vlakte aan de voet van een immense rotsmassa. Het wandelpad is breed en toegankelijk en we trekken in een aangenaam stijgingspercentage de berg op, zoekend naar het juiste wandelritme. Van zodra de toeristen verdwijnen, verdwijnt ook het aangename stijgingspercentage. Of is het omgekeerd?
De Mulazhut ligt heel erg afgelegen en is enkel bereikbaar via een steil en rotsachtig pad dat van links naar rechts omhoog zigzagt. Af en toe hangt er zelfs een stalen kabel om je aan vast te houden en het klauterwerk te begeleiden. We kloppen af op 14 kilometer met meer dan 1000 meter hoogteverschil en zijn dankbaar voor de warme ontvangst in de hut. Maar eerst doen we ons tegoed aan het prachtige uitzicht en een groot stuk appeltaart. De hut ligt geprangd tussen twee immense rotsformaties en de ondergaande zon maakt er een adembenemend lichtspel van.
Mist, meters en magie
De Rosetta is de grootste, de drukste en de meest bezochte berghut van de regio. Het gegeven dat je een deel van de tocht met de kabellift kan overbruggen, zal hier wel een rol in spelen. Daarnaast is het de toegangspoort tot de fameuze Pale di San Martino, de rotsachtige hoogvlakte omgeven door hoge bergtoppen. Wij passen voor de kabelbaan en besluiten het hele traject te stappen om te genieten van de adembenemende vergezichten. Die keuze loont meestal, al stelt het onvoorspelbare weer ons vandaag op de proef.
Het is de hele dag bewolkt en regenachtig, wat maakt dat we moeten uitkijken voor gladde stenen. Goede bergschoenen en vooral goede kledij bewijzen op zulke dagen hun meerwaarde en ondanks de pittige route (16 kilometer lang met meer dan 1000 positieve hoogtemeters) maken we er het beste van. Door de dichte mist moeten we wachten tot de volgende dag om van het uitzicht over de Pale di San Martino te genieten. We kruipen dicht tegen elkaar aan en ook de stoof in de berghut helpt om de dag te verteren. Het ontbreken van wifi werkt bevrijdend en na een potje UNO (of 5) gaat stipt om 22 uur het licht uit.
Een les in traagheid
De lucht is opnieuw staalblauw wanneer we de trip naar de Velo della Madonna inzetten. Vanaf de start is het pad smal (met een steile afgrond ernaast) en liggen de stenen los. Er is vandaag precies geen tussenweg: ofwel klimmen we stevig omhoog, ofwel dalen we supersteil af. Na welgeteld vijf minuten wordt het ons duidelijk: we zitten terug tussen de échte klimmers en bevinden ons in een gebied boordevol via ferrata-uitdagingen. Die laten we links liggen, maar we geven wel onze ogen de kost. Hoe doen ze dat? Welke uitrusting gebruiken ze? Welke veiligheidsvoorschriften hanteren ze? Interessant om te ontdekken.
Zo interessant dat we bijna vergeten om halt te houden op de Col delle fede om de stella alpina (edelweissbloemen) te bewonderen. Even later zien we de hut in de verte en vooral in de hoogte opdoemen. Moeten we daar nog naartoe? De hut ligt precies ver buiten ons bereik en het wordt een mentaal spel. En toch, voet voor voet, stap voor stap, meter voor meter, geraken we dichterbij en uiteindelijk op onze ‘bestemming’. Een les in traagheid voor tieners in een gejaagde wereld…
Lees verder: