Wie aan langeafstandswandelingen in het Balkangebergte denkt, komt al snel uit bij de Peaks of the Balkans: een luswandeling die de voorbije jaren sterk aan populariteit heeft gewonnen. Minder bekend is dat er iets verder naar het oosten sinds enkele jaren een nóg langere tocht bestaat: de High Scardus Trail.

Tekst & Foto’s: Floor Denil

De High Scardus Trail is 310 km lang en volgt grotendeels de grens van Noord-Macedonië met Kosovo en Albanië. Het pad slingert langs feeërieke bergmeren, door kleine dorpen die bol staan van lokale cultuur en over onvergetelijke, imposante bergpassen. Aangezien deze route nog grotendeels onder de radar blijft, zijn er momenten waarop je je werkelijk alleen op de wereld waant.

Eindeloze panorama’s

Wandeldag één voert me naar het Šargebergte. Het is acht uur ’s ochtends en 28° C. Met mijn rugzak gevuld met tent en eten voor vijf dagen begin ik aan de klim uit de vallei. De eerste dag staat in het teken van het bereiken van de boomgrens, maar na drie uur zigzaggen tussen bomen vol fluitende zwartkoppen, vinken en goudhaantjes blijkt die al achter me te liggen.

Voor me openen zich brede, weidse landschappen en al snel wordt duidelijk hoe ongerept dit gebergte is. Zover ik kan kijken, rijgen bergtoppen zich aaneen, en zelfs na een aandachtige scan van het landschap is er geen enkel stipje te bespeuren dat op een andere wandelaar zou kunnen wijzen. Via slingerende paden langs steile bergflanken bereik ik een bergmeer. Het is nog vroeg in de namiddag, maar voor ik het goed en wel besef, staat mijn tent recht en pruttelt het avondeten. Wat een begin van de tocht.

De rest van de eerste week trek ik dieper de bergketen in. Dag na dag trek ik van pas naar pas, onder een genadeloze zon (een petje is hier geen overbodige luxe), langs ijskoude bergmeren en met occasionele afdalingen naar kleine bergdorpen. In het weekend verzamelen locals zich hier op open velden voor barbecues, terwijl kinderen rondrennen en spetteren aan bergfonteinen.

De hoogste wachtpost

Week twee staat het Korabgebergte op het programma. Het aantal wandelaars dat ik tot nu toe ben tegengekomen, kan ik op één hand tellen. Op enkele regendagen na word ik verwend door het weer. Het voelt alsof ik twee parallelle paden bewandel: één door een overweldigende natuur die alles biedt wat je van grootse berglandschappen verwacht en één in mijn hoofd, waar stiekem de hoop leeft om iemand tegen te komen die deze tocht ook volledig aflegt.

Dan verschijnt Olivia ten tonele: een wandelaarster uit Duitsland, net als ik onderweg voor de volledige High Scardus Trail. We ontmoeten elkaar tijdens een stevige regenbui en worden samen uitgenodigd door een lokale imkerfamilie voor een hapje en een drankje, ver van de bewoonde wereld. Een godsgeschenk in dat natte weer!

.
Ook Olivia blijkt tot dan toe nauwelijks andere langeafstandswandelaars te hebben ontmoet. We besluiten enkele dagen op dezelfde plekken te kamperen. Overdag wandelen we vaak apart, maar voor de beklimming van de Korabpiek stemmen we ons tempo op elkaar af.

Met zijn 2764 meter is dit de hoogste berg van zowel Noord-Macedonië als Albanië, en dat voel je. De zachte, grassige landschappen maken plaats voor ruige, rotsachtige maanlandschappen. Klimmend langs imposante Dolomietenformaties waan ik me even in hun Italiaanse tegenhanger. Ook kalk- en zandsteen duiken op en dat is mijn teken: ik ben Albanië binnengewandeld.

Speurtocht in de Jablanica

Met ruim 180 kilometer in de benen zit het eerste grote deel van de tocht erop. Ik lift zo’n 45 kilometer zuidwaarts naar een dorp aan de rand van het Jablanicagebergte, waar de trail zich verderzet. Ik voel wat spanning: veel wandelaars slaan dit stuk over vanwege onduidelijke paden en het gebrek aan voorzieningen. Enerzijds lonkt het avontuur, anderzijds hou ik mijn adem in.

Dat ik me zuidelijker bevind, merk ik meteen. Het licht lijkt hier anders te breken, alsof iemand een gele filter over het landschap heeft gelegd. Het gras is vergeeld, beekjes zijn schaars en de vegetatie oogt ruwer en taaier. Wanneer ik me een weg baan door met netels overwoekerde paden, ben ik blij dat ik, ondanks de hitte, een lange broek draag. Met het meer van Ohrid in de verte doen de vergezichten denken aan een Grieks eiland (of toch aan de postkaartversie ervan, want ik ben er zelf nog nooit geweest).

Vier dagen lang is het zoeken naar het juiste spoor een worsteling. Wanneer ik uiteindelijk het einde van deze etappe bereik, ontsnapt me een opgeluchte zucht: ik ben er heelhuids geraakt.

Puffen in het Galičica National Park

Met een aaneenschakeling van lokale minibusjes reis ik verder naar Velestovo, een kleine nederzetting net buiten de drukke stad Ohrid. Hier starten de laatste twee etappes van de High Scardus Trail. In Ohrid vang ik een glimp op van de bewoonde wereld: mensen wandelen rond in bikini op weg naar een duik in het meer, anderen likken ijsjes op een bankje. Maar zodra ik koers zet richting Velestovo sterven de motorgeluiden weg en ben ik opnieuw alleen, ver van alles.

Deze laatste twee etappes lijken in niets op het noorden waar ik weken eerder nog vertoefde. Het landschap is kurkdroog, beekjes zijn nergens te bespeuren, de lucht is stoffig en dazen lijken hier het alleenrecht te hebben.

Na een pittige klim door dit dorre terrein volgt de beloning: een panoramisch uitzicht op het immense meer van Ohrid aan de ene kant en het Prespameer aan de andere. Met de zwermen dazen die zich rond me verzamelen, is er maar één logische koers: recht naar het laatste hoogtepunt van de tocht. De Magaroberg, met haar 2255 meter en grillige weersomstandigheden, vormt een waardige apotheose voor deze lange trektocht.

De eindbalans? Afgetrainde kuitspieren, een leeg hoofd, een nieuwe vriendschap, en vooral: vers aangescherpte oriëntatievaardigheden.

Floor’s persoonlijke tips

• Je hoeft de High Scardus Trail niet in één keer te wandelen: ook afzonderlijke etappes lenen zich uitstekend tot een kortere trek. Populaire secties zijn Staro Selo – Brod, Vejce – Rostuše en Velestovo – Sveti Naum.
• Plan je tocht bij voorkeur in juni of september. In juli en augustus lopen de temperaturen vaak hoog op en is wandelen een stuk zwaarder.
• Neem een betrouwbare GPS mee. Wegmarkeringen zijn schaars en op sommige stukken verdwijnt het pad kilometerslang.
• Wees voorbereid op ontmoetingen met herdershonden. Je komt ze regelmatig tegen en het zijn allesbehalve knuffelbeesten: blijf kalm, hou afstand en wandel met een grote boog om de kudde heen. Rennen of agressie triggert hun beschermingsinstinct.

Wandelgids High Scardus Trail

Floor Denil is wandelaar en tekenaar. De laatste tien jaar legde ze verschillende langeafstandswandelingen af binnen Europa, waar ze lichtgewicht wandelgidsen over schrijft. Onder andere over deze High Scardus Trail. De wandelgids kost € 19,95 en is verkrijgbaar via www.floordenil.com.