Wanneer je in de bergen gaat wandelen of een huttentocht gaat doen, heb je heel wat materiaal nodig dat je niet noodzakelijk veel gaat gebruiken in het dagelijkse Belgische leven. En toch loont het de moeite om daarin te investeren en te kiezen voor goede en duurzame producten. Wij klauterden naar de Schwarzenstein in Noord-Italië en namen Icebug bergschoenen en een Katadyn waterfilter voor je mee.

Tekst & foto’s: Jan Van Herck (@mental.training.be)

Icebug Rover 2 RB9X GTX

Het Zweedse merk Icebug hoeft bij trouwe Far Out lezers weinig introductie. In het verleden hebben we namelijk van dit merk al eens Icebug Jarv en Myr trailschoenen getest. Omdat herhaling geen kwaad kan, belichten we nog graag even de principes van het moeder-zoon bedrijf. Ze zetten namelijk alle zeilen bij om een duurzaam product te maken, om zo weinig mogelijk impact op het klimaat te betekenen en om schoenen te maken met een uitstekende grip en een aangename pasvorm. Men wil een ‘wow factor’ bij de consument creëren en gelooft dat die ‘wow factor’ ook de beste reclame voor het merk kan zijn.

Het merk oriënteert zich breed en in hun gamma kan je zowel sneakers als wandelschoenen als trailloopschoenen als winterboots terugvinden. En dus ook bergwandelschoenen, hiking shoes genoemd. Wij gingen op pad met de Rover in de halfhoge versie (mid high). Wat vorm en eerste aanblik betreft, ziet het eruit als een bergschoen, met het grote verschil dat de schoen een Boa sluiting heeft in plaats van klassieke veters. Die Boa sluiting kom je vaak tegen bij fietsschoenen, maar voor wandelschoenen is dat toch eerder een uitzondering dan de regel.

Alleszins bieden de schoenen een gemakkelijke instap en zijn ze in no-time vastgeklikt. Het Boa lace systeem zorgt ervoor dat de druk volledig over de wreef verdeeld wordt en bijgevolg ervaar je geen pijnlijke voeten. In tegendeel. Bij technisch klimwerk zoals tijdens een kort stuk via ferrata draai je de schoenen wat harder aan om meer greep te hebben op de situatie. Wanneer het losser kan, is het met 1 klik ook losser gezet.

Greep op de situatie en een veilig gevoel krijg je natuurlijk ook door een dikke, duurzame maar vooral stevige zool onder de schoen. Daar waar de voet contact maakt met de grond, is stabiliteit erg belangrijk. Icebug heeft dat goed begrepen en de RBX9 GTX zool is speciaal door hen ontworpen om aan die eisen te voldoen. De bergtochten bevestigen dat ook. Een stevige, duurzame, waterdichte, veilige en gemakkelijke schoen. Kostprijs voor al dat positiefs: 219,95 euro.

Katadyn BeFree

Drinkbaar water. Met de hitte van de afgelopen zomerperiode in het achterhoofd is dat méér dan ooit een topic. Ook in de bergen is het niet evident om zomaar aan water te geraken, laat staan dat het drinkbaar water is. De gevolgen van vochttekort bij een mens zijn trouwens groot en hebben meteen een impact op lichaam en geest. Vanaf 2% vochtverlies ervaar je een dorstgevoel maar die 2% zorgen intussen wel voor 10% prestatieverlies. Laat staan dat je meer vochtverlies zou opstapelen.

Om dat te vermijden én vooral om aan drinkbaar water te geraken, heeft het Zwitserse Katadyn de BeFree AC op de markt gebracht. Simpel gezegd is dat een drinkbidon zoals je deze kent van op de racefiets of de gravelbike, maar dan met een ingebouwde waterfilter erin. De fles past perfect in een drinkbushouder en kan dus ook voor op de fiets gebruikt worden. Voor de filtering zorgen 2 systemen. Enerzijds de membraanfilter met hele fijne mazen (0,1 micron) waardoor de bacteriën en ander vuil al wordt tegengehouden. En vervolgens een actieve koolfilter om de laatste restjes eruit te halen, de smaak en de helderheid te verbeteren.

Een filtersysteem stroomt altijd ‘trager’ dan gewoon van een fles drinken want het water moet door die 2 filters geraken. Dat spreekt voor zich. Volgens Katadyn heeft deze filter een debiet van 2 liter per minuut en dat wil dus zeggen dat je een bidon van 700ml op minder dan een minuut leeg krijgt. Daarnaast moet je rekening houden met de houdbaarheid van de filters zelf. De membraanfilter houdt het 1000 liter vol terwijl je bij de actieve koolfilter vroeger aan vervanging moet denken en na 200 liter een nieuw blok moet steken. Als je gemiddeld 2 liter water per dag filtert, kom je met dit systeem tot 100 trekdagen toe.

Systemen die technisch goed ontwikkeld zijn en kwaliteitsvol materiaal bevatten, kosten ook wel wat geld. Bij een drinkfles met filtersysteem is dat niet anders en voor de BeFree AC van 0,7 liter tel je 51,95 euro neer. Maar de prijs voor ziek worden van ongefilterd water ligt vele malen hoger en dus moet je dit niet beschouwen als een (on)kost maar als een investering in gezondheid.

Naar de Schwarzensteinhütte

De theorie klinkt mooi, maar wat betekenen de schoenen en de drinkfles in de praktijk? Zijn ze de mooie woorden en de kostprijs waard? Om dat te ontdekken en vooral om een fijne bergtocht te beleven, gingen we op trektocht naar de Schwarzensteinhütte. Die hut is te bereiken vanuit het Ahrnthal, een relatief onbekend dal in het Noorden van Italië, flirtend met de Oostenrijkse grens. De hut zelf bestaat al lang (sinds 1894) maar is in 2017 helemaal opnieuw opgebouwd en zelfs een beetje hoger gelegd zodat het de grens van 3000 meter overschrijdt.

De tocht start rustig en gestaag gaat het over een breed grindpad naar omhoog. We wandelen nog wat langs een kabbelende bergrivier en zowel de ademhaling als de vermoeidheid zijn nog perfect onder controle. Maar daar komt snel verandering in wanneer we de grindweg verlaten en over een smal en kronkelend pad van steen naar steen omhoog stappen. We hebben ruim 1600 hoogtemeters te overbruggen, dus dat gaat hier wel even duren.

De eerste zweetdruppels parelen over het voorhoofd, de eerste ademhaling wordt wat sneller, de eerste slokken uit de fles worden gretig gedronken. We blijven maar klimmen en dan is het zaaks om een tempo te zoeken dat je kan blijven volhouden. Naar boven knallen heeft hier geen zin. Ook niet omdat het ‘pad’ geen pad meer is. We kruipen namelijk over een immense steenlawine (ex gletsjer) in de richting van wat rood-witte verfstrepen. Hier profiteren we zeker van de goede grip onder onze Icebug schoenen.

Het tempo stokt, net zoals onze ademhaling. Enkele korte stukken via ferrata komen eraan. De bestemming (lees: de berghut) is in zicht, maar tegelijk ligt ze nog zo hoog boven ons en zo veraf dat het zowel motivatie als ontmoediging tegelijk brengt. Gelukkig komen we een bron (met een bord ‘quelle’ erbij) tegen en kunnen we de Katadyn bidon helemaal vullen, leegdrinken en weer vullen. Op naar het laatste uur klimmen en klauteren.

Eens boven aan de hütte aangekomen, is de aanblik overweldigend. Getriggerd door fysieke vermoeidheid worden ook de emoties gekleurd en we staan vol bewondering te kijken naar deze architecturale parel op 3026 meter hoogte. De hexagonale vorm, de stalen constructie en de houtafwerking zorgen voor een moderne look en voelen (hoe vreemd het ook klinkt) passend aan in deze voormalige gletsjermonding. Maar de échte beloning is het magistrale uitzicht over het Zillertal, het Hohe Tauern gebergte en de Dolomieten…