Julia Conrad is projectleider bij Plan B Event, de organisator van klassiekers zoals de Gore-Tex Transalpine en Transrockies, de Salomon Zugspitz Ultratrail powered by Ledlenser, de sinds vorig jaar nieuwe Stubai Ultratrail en verschillende mountainbike-events. Ze loopt zelf ook. “Maar enkel kortere afstanden en in mijn vrije tijd, voor het werk ben ik al genoeg met events bezig.” Je hebt al kunnen lezen hoe je veilig een trailrun lopen dient aan te pakken, maar veilig in een langeafstandswedstrijd lopen, hoe doe je dat nu eigenlijk?

Veilig in een langeafstandswedstrijd lopen

Hoe doorwinterd moet je voor een ultra zijn?

Julie Conrad: “De meeste trailrunners denken pas aan zulke afstanden of uitdagend terrein als ze al wat gewend zijn en een stapje verder willen. Meestal zijn ze ook al redelijk fit. Hoe beter voorbereid, hoe meer plezier je natuurlijk uit een ultra zal halen. Daarom zetten we op de site van bijvoorbeeld de Transalpine Run en de Zugspitz Ultra trainingsschema’s en tips, en geven we zoveel mogelijk informatie over de route, de omgeving en het terrein. Verder is het belangrijk dat je je bewust bent van de omgeving en je kunnen, luistert naar de adviezen van de organisator en de spelregels volgt. Dat is de eerste stap bij veilig in een langeafstandswedstrijd lopen ”

Met welke gevaren moeten jullie zoal rekening houden?

“Onze events spelen zich bijna allemaal af op alpine terrein, vaak afgelegen en met moeilijke, hoogalpine passages. De belangrijkste externe risico’s zijn het weer en de uitdagende secties op de route, smalle paadjes op een bergwand bijvoorbeeld. Een andere belangrijke risicofactor is de conditie van de deelnemers. Vermoeidheid, de hoogte en de lichamelijke impact van zo’n race spelen hen parten. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om jezelf niet te overschatten. Soms is het beter – en veiliger – om een lichtere optie te kiezen.”

Welke informatie krijgen deelnemers?

“Behalve de informatie op de websites en in het deelnemerspakket, is er de verplichte briefing met de wedstrijddirecteur de avond voor de race, waar we de spelregels uitleggen, de route doornemen, vertellen hoe de markeringen eruitzien, waar de bevoorradingstations en wat de cut-off times zijn. We lichten ook moeilijke of gevaarlijke passages toe en herinneren deelnemers eraan wat ze moeten doen als ze medische hulp nodig hebben. De ochtend voor vertrek volgt er nog een korte briefing, om in te gaan op de actuele weersituatie en toestand van de route.”

Wat vindt er achter de schermen plaats?

“Elke sectie van de route wordt uitgebreid geanalyseerd, zodat we precies weten wat de mogelijke gevaren en scenario’s zijn. Ook wanneer een helikopter niet kan uitvliegen. Verder hebben we een eigen, gespecialiseerde medische crew, die verantwoordelijk is voor alle noodopvang, in samenwerking met lokale instanties en reddingsdiensten. Iedereen staat via een coördinatiepunt met elkaar in contact, indien nodig via een satelliettelefoon. Op de route zelf is er een course crew, bestaande uit pre-runners die de markeringen checken, runners in het veld en een sweep team na de laatste deelnemer.”

Het ergste dat je zelf al eens hebt meegemaakt?

“We hebben een keer gehad dat iemand vermist was. Achteraf bleek dat de man door vermoeidheid en uitputting niet in de richting van de wedstrijdpijl, maar richting een hut was gelopen. Daar is hij in slaap gevallen. Niemand was op de hoogte dat die persoon was gestopt en toen we hem na afloop van de race niet konden bereiken of vinden, ging de hele reddingsmachine van start. Gelukkig werd hij kort erna wakker, realiseerde hij zich wat er was gebeurd en contacteerde hij de organisatie. Ik kan je verzekeren dat dat voor ons, maar zeker voor die persoon zijn partner en vrienden die aan de finish stonden te wachten geen pretje was.”