In het Zwitserse bergdorp Crans-Montana vallen er tijdens de zomermaanden heel wat sportieve uitdagingen te ontdekken. Denk maar aan bergwandelen, mountainbiken), golfen, wake- en paddel boarden, klimmen, paardrijden en dergelijke meer. En tel daar maar gerust trailrunnen bij! Wij trokken op een trailruntrip en koppelden sportieve inspanning aan adembenemende views en intense momenten. De afkickverschijnselen nemen we er graag bij…

Tekst: Jan Van Herck (@mental.physical.training)
Foto’s: @femkepaulussen

Trail des Patrouilleurs

Crans-Montana situeert zich in het Frans sprekende gedeelte van Zwitserland en ligt eigenlijk op een soort van plateau op 1500 meter hoogte. Van daaruit kijkt je rondom rond tegen enkele hoge bergen aan. Zoals de nabijgelegen Wildstrubel, maar ook een aantal vierduizenders zoals de Matterhorn en de Mont Blanc. Vanop dat plateau starten de skiliften, maar ook de mountainbike paden, het bikepark en dus ook de trailrun routes.

Zwitsers staan bekend voor degelijkheid en dat is ook aan de trailroutes te merken. Er staan maar liefst 320 kilometer aan bewegwijzerde routes voor jou ter beschikking. Routes van 5 kilometers voor trailrunners die aan het (op)bouwen zijn, tot trails van 25-40-55 kilometer voor de die hards die willen uitpakken. Die vast routes zijn mooi weergegeven op een overzichtskaart waarop ook de moeilijkheidsgraad en de hoogtemeters aangegeven staan.

Wij kiezen voor de Trail de Patrouilleurs. Dat is een route van ongeveer 15 kilometer met een ladder passage, de col du Pochet en enkele adembenemende vergezichten. Aan de Cabanne des Violets kunnen we trouwens pauze houden en het nationale gerecht rösti eten. Dat is eigenlijk een koek van aardappel schilfers aangevuld met kaas, spek, ui en een spiegelei. Stevige kost voor een stevige trailrun.

Het terrein is afwisselend en we krijgen een variatie aan trails voorgeschoteld. Van glooiende grindwegen tot steile single tracks door het bos, tot koeienpaden over een weiland tot een heuse ladderpassage nabij de top. Waar geen variatie op zit, zijn de adembenemende vergezichten. Naar welke windrichting je ook kijkt, overal is er een ‘waauw’, een ‘amai’, een ‘kijk daar’ en een ‘prachtig’ te ontdekken.

Leki Neotrail pro FX.One Superlight

Wie trailrunnen in de bergen zegt, zegt stokken. En wie stokken zegt, zegt Leki. Vooral voor het overwinnen van veel hoogtemeters zijn goede stokken, poles in het trailrunning jargon, een absolute must! En wanneer je ze niet nodig hebt, bij het naar beneden crossen bijvoorbeeld,  moeten ze gemakkelijk op te vouwen en op te bergen zijn. En als die stokken ook nog eens vederlicht zouden zijn dan heb je zonder enige twijfel het allerbeste in handen.

De Neotrail pro FX.One Superlight (159,95 euro) voldoet alvast aan alle bovenstaande eisen. De poles liggen gemakkelijk in de hand dankzij de Spartan Grip uit schuimrubber. Ze wegen door het gebruik van high-end carbon maar 121 gram (voor een stok van 125 centimeter) en ze zijn dus effectief ve-der-licht! Wanneer je bovenop de berg of helling de poles opplooit, houd je nog een lengte van 38 centimeter over. Bijgevolg kan je ze gemakkelijk opbergen of opgeplooid in de hand houden tijdens het lopen.

In de bergen rond Crans-Montana heb ik verschillende technieken uitgeprobeerd. Het meest voor de hand liggend is de zogenaamde contralaterale techniek waarbij je de stokken omgekeerd met je been naar voor plaatst. Dus wanneer je linker been naar voor is, is je rechteram (en stok) dat ook. En vice versa. Voor minder steile hellingen is dat zeker een goede techniek. Wanneer het écht stevig naar omhoog gaat, zo tussen de 15 en 20%, is het handig om de 2 poles tegelijk te gebruiken om jezelf naar omhoog te duwen. Dat wordt de double pole plant genoemd. Tot slot is er nog de offset pole techniek waarbij je de stokken om de 3 passen gebruikt om je een beetje te ondersteunen. In de praktijk is dat een combinatie tussen de contralaterale en de double pole techniek.

Wildstrubel by UTMB

Geen rösti maar gels tijdens de Wild10. Als afsluiter pik ik nog de baby afstand van de UTMB serie in Crans-Montana mee. Officieel heet die de Wildstrubel by UTMB, genoemd naar de berg(kam) van 3200 meter hoog waar we rond lopen. Zet je schrap voor maar liefst 5 verschillende afstanden. Van 113 kilometer (jawel) over 70, 53, 26 en 10 kilometer. Ik doe als afsluiter van mijn 3 daagse trailrunning trip nog mee aan de 10 kilometer met 500 positieve hoogtemeters. Het is en blijft een wedstrijd en dus is de spanning aan de start op de gezichten van de meeste deelnemers af te lezen.

Die spanning zet zich om in enthousiasme en na het startschot gaat iedereen enthousiast van start. Om dan na 1 kilometer letterlijk en figuurlijk tegen een muur te lopen! Het bospad is enorm steil en van lopen is geen sprake meer. Aan hartslag 185 stap ik (aan een deftig tempo, dat wel) naar boven. En de helling blijft maar duren. Dat kan ook niet anders, want de 500 hoogtemeters overwin je over een afstand van 4 kilometer. Wie met de mindset ‘ik loop tegen de anderen’ aan de start staat, gaat nog veel leergeld betalen.

Ik loop voor mezelf. Dat is de mindset die jou tijdens zo’n intense sportmomenten verder kan brengen. Met jezelf én met de omgeving bezig zijn, stap voor stap naar omhoog bewegen, gefocust blijven op het parcours. Het tempo hoog en de hartslag laag (of toch lager) proberen te houden, dat is de boodschap. Het helpt dat we kunnen sporten in een wondermooie omgeving. Single tracks, bospaden vol boomwortels, steile grindwegen, koeienpaden dwars door het weiland. Werkelijk alles krijgen we voor de trailschoenen geworpen. Tel daarbij de imposante vergezichten richting enkele vierduizenders in de verte, het enthousiasme van de lokale bevolking en de stralende zon en je hebt de ingrediënten voor een sublieme trip.

Voor dit artikel in Crans-Montana verbleven we in het Art de Vivre hotel. Een ideale uitvalsbasis voor het ontdekken van de bergen en de natuur. Maar zeker ook een perfecte plek om tot rust te komen. Daarvoor zorgen de sauna, het zwembad, de wellness en de spa wel voor. En wie zich toch nog extra wil uitleven, kan er zelfs in de fitness terecht.