Sioen fietst in Zuid-Korea

Sioen Siüntana in Tongyong
Sioen Siüntana in Tongyong

Zanger, songwriter… en fietsfanaat! Als Sioen niet achter zijn piano zit of gitaar en dwarsfluit speelt, dan kruipt hij liefst van al op de koersfiets. “Een uit de hand gelopen passie. En ook wel een beetje therapie.” Naast spannende verhalen leverde dat voor Sioen ook een leuke wielerclub op: Spaak en Spier.

‘Elk jaar wil ik een berg op’, vertelde je ooit. Tegenwoordig rijg je de cols zowaar aaneen!

Frederik Sioen: “Ik heb altijd iets met bergritten gehad. Zo’n mythische top beklimmen, is toch een schone metafoor voor het overwinnen van allerlei hordes in het leven. Een zestal jaar geleden richtten we met vijf vrienden de wielerclub Spaak en Spier op. Tegenwoordig zijn we al met 45 fietsliefhebbers en hebben we zelfs een A, B en C team. Vorige zomer trokken we naar het hart van de Franse Ubayevallei, maar ook ons lang weekend in de Vogezen was niet te versmaden.”

Wat doet fietsen met je?

“Fietsen is voor mij iets therapeutisch. Het helpt me om mijn energie kwijt te geraken, om gezonder te leven en ook om ‘ne keer alles te geven’ en uit te breken. Fietsen maakt dat ik daarnaast productiever en creatiever kan zijn. Ik weet niet meer wie, maar iemand zei ooit ‘Er heerst chaos in mijn hoofd en na het fietsen passen de puzzelstukjes weer beter in elkaar’. Bij mij is dat ook zo, het geeft me meer rust.”

Zelf durf je het al eens verder zoeken. Qua ongebruikelijke fietsbestemmingen kan Zuid-Korea wel tellen.

“Zuid-Korea is een fantastisch fietsland. Ze zijn daar zot van fietsen en hebben fietsostrades, in perfecte staat. Onze fietspaden zijn er niets tegen! Ik reed er over het 4 Rivers Bike Path, met 630 km het langste fietspad ter wereld. 95% van die baan is perfect in orde. Volledig gemarkeerd, met onderweg mobiele fietsrepairshops, voorzieningen om iets te eten en drinken… De inwoners rijden er rond met het beste gerief: Dogma, Pinarello, Ridley, Specialized… Geloof me, als fietsen daar gecommercialiseerd gaat worden, verwacht ik veel Zuid-Koreanen in het profpeloton.”

Wat is het meest heroïsche dat je al meemaakte op de fiets?

“Dat was met Climbing voor Life. Op en rond de mythische Alpenreus de Galibier (2645 m). Hartje zomer en moesten we in de sneeuw naar de top klimmen. Ik geloof dat het daarboven -2 was, maar het voelde als -10. Verkleumd waren we. Daarna moest ik aan de voet van de berg nog een concert geven. Fysiek was ik kapot, maar zodra je dan op dat podium staat, ben je dat toch weer vergeten. We hebben achteraf zelfs nog serieus feestgevierd.”

Heb je nog andere fietsavonturen in het vooruitzicht?

“In november trek ik met Vélo Afrique naar Afrika. Elk jaar organiseren ze een MTB-avontuur in Kameroen. De fiets is daar namelijk het vervoermiddel bij uitstek om je van dorp naar dorp te verplaatsen. Met de fondsen die deelnemers inzamelen, worden scholen en opleidingscentra gebouwd. Ik ben gevraagd om peter te worden van die organisatie. Ik fiets graag en heb een link met Afrika, na een muzikaal project in Soweto in Zuid-Afrika. Het peterschap is me dus op het lijf geschreven.”

Je favoriete toertochten in eigen land?

“De La Chouffe Classic probeer ik elk jaar te doen. Dit jaar is het niet gelukt, ik zat in Japan en Zuid-Korea. Maar hopelijk lukt het volgend jaar weer. Luik-Bastenaken-Luik is ook gewelding. En de Grinta Challenge vanuit Doornik, die is verrassend mooi.”

www.sioen.net
www.veloafrique.be

Tekst: Sandra Gyles