Sommige tochten voelen als een perfecte samenvatting van de bergen: een beetje avontuur, een beetje eenvoud en een uitzicht dat alles stil maakt. En dan zijn er tochten die je leven tekenen. Voor mij begint dit lijstje boven het Obernbergtal, bij een bergmeer waar ik trouwde. Van daaruit spring ik van een rotsgraat in Italië naar Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk, om af te sluiten met een serieuze klassieker op de Großglockner.

Tekst & foto’s: Jef Verstraeten

1. Toppenwandeling in het Obernbergtal

Hike • Bergeralm – Lichtsee – Obernberg am Brenner (met liftondersteuning) • ca. 12 km en 600 hm+ • 4,5 à 5u

Waarom ik ’m zo graag doe

Deze tocht vat voor mij samen wat de Alpen betekenen: zachte hoogtes, brede panoramakammen, lichte topjes die je meeneemt zonder uitputtingsslag, en als afsluiter een bergmeer dat bijna te mooi is om waar te zijn. De route is flexibel: klassiek met drie toppen, of uitbreidbaar als het weer en de benen het toelaten.

In de zomer is dit een ideale tocht voor ervaren bergwandelaars. In de winter verandert alles: wind, sneeuwtransport en corniches op de kam, en lawinegevaar richting Lichtsee. Dan zijn routekeuze en timing belangrijker dan tempo, en ga je best met gids op pad.

.
De lijn en het karakter

Je start aan het bergstation van de Bergeralm (2231 m). Binnen enkele minuten sta je op de Nösslachjoch, waarna de tocht zich ontvouwt over de Eggerberg en de Leitnerberg. Geen uitgesproken toppen, wel zachte verheffingen met een steeds ruimer uitzicht over het Obernbergtal en de Stubaier Alpen.

De overgang naar de Leitnerberg verloopt vloeiend. Dit is typisch flowterrein: grashellingen met hier en daar rots, open en licht blootgesteld, maar nooit technisch. Afhankelijk van je variant passeer je de Rohrsee, een klein bergmeertje, voor je afdaalt naar de Lichtsee, prachtig verscholen onder de graat. Wie nog energie heeft, kan de Rötenspitze meepikken. De afdaling naar het dal loopt rechtstreeks en steil, of rustiger via de Kastenalm, wat aangenamer is voor de knieën.

Persoonlijke noot

De Lichtsee is voor mij geen gewone tussenstop, maar een plek met een datum in het hart: hier ben ik getrouwd. Dat maakt deze tocht extra bijzonder.

2. Rotsklimmen op de Jaufenspitze

Klim • Jaufenspitze (3142 m) • niveau UIAA III tot IV • 1 dag

Waarom dit een favoriet is

Sommige graatroutes hebben alles wat ik zoek in alpien rotsklimmen: een heldere lijn, compacte rots, veel lucht onder je voeten en toch in één dag af te ronden. De Jaufenkante, de noordgraat van de Jaufenspitze, is daar een schoolvoorbeeld van. Een uitgesproken, elegante graat met afwisselende klimpassages en een echte alpine sfeer.

.
Wat je mag verwachten

De klimsfeer is die van een klassieke alpiene graat: je beweegt vaak direct op of net naast de kam, met korte touwlengtes, veel terreinlezen en een constante afwisseling tussen klimmen en voortbewegen. De moeilijkheid ligt rond UIAA III tot IV, met passages die – afhankelijk van je lijn, conditie en ervaring – pittiger kunnen aanvoelen.

Omdat het de noordkant is, vind je vaak nog sneeuwresten en is de steile approach vaak ook nog vochtig. De beklimming telt enkele honderden hoogtemeters en verloopt volledig in rotsachtig terrein, zonder gletsjers. Dat laat een lichte rugzak en comfortabele schoenen toe, maar de klim blijft alpien en veeleisend.

Voor wie

Ideaal voor ambitieuze instappers in het alpiene multipitchklimmen, mits de juiste begeleiding, en tegelijk een prachtige daglijn voor ervaren klimmers. Je moet vlot en zeker kunnen klimmen tot graad IV en je comfortabel voelen met blootstelling en routekeuze.

3. Eisenzeit (Zugspitze): lang, wild en historisch

Klim • Zugspitze (2962 m) • tot UIAA III (kort IV) • 1 dag

Waarom je dit onthoudt

De Zugspitze kennen velen van de drukte rond de top, maar liefst twee liften brengen bezoekers naar het hoogste punt van Duitsland. De Eisenzeitroute toont een andere berg: rauw, avontuurlijk en historisch geladen. Je passeert oude tunnelsecties, restanten van ladders en kabels – sporen van de vroege bergspoorweg- en tunnelbouw. Dat maakt het niet alleen een klimroute, maar bijna een tijdreis.

.
Moeilijkheid en commitment

Technisch gaat het vaak om ‘veel makkelijk klimmen’ met enkele stevigere passages (tot rond UIAA III, met kort een IV- of V, afhankelijk van de bron). De echte uitdaging zit in de lengte, het alpiene karakter en het vinden van je lijn. Zekeren is soms beperkt mogelijk, de route niet altijd evident.

De beloning: luxueus dalen

Wat deze tocht uniek maakt, is het contrast: een serieuze, wilde klimdag combineren met een snelle afdaling per lift. Dat contrast – wild omhoog, comfortabel omlaag – maakt de dag logistiek haalbaar en mentaal rond. 

4. De Spaghetti Tour rond de Monte Rosa

Meerdaagse hike • Monte Rosa-massief • 4-6 dagen • gletsjeruitrusting vereist

Waarom dit een droomtocht is

De Spaghetti Tour combineert meerdere dagen leven op hoogte, gletsjers oversteken in het eerste ochtendlicht en een reeks vierduizenders aaneenrijgen met overnachtingen in iconische Italiaanse hutten. Het is alpinisme als een reisverhaal: elke dag een nieuwe horizon, elke nacht een ander dak en bijna overal dat grote Monte Rosa-gevoel.

.
Wat zit er vaak in (klassieke pieken en hutten)

Afhankelijk van de variant klim je toppen zoals de Breithorn (4164 m), Castor (4228 m), Vincentpiramide (4215 m), Ludwigshöhe (4341m), Parrotspitze (4432 m), Signalkuppe/Punta Gnifetti (4554 m) en de Zumsteinspitze (4563 m). Er bestaan verschillende ‘smaken’ op dit traject, van een toegankelijke light-variant tot een uitgesproken spicy versie met
extra toppen en langere dagen. Een iconisch hoogtepunt is de hoogste berghut van de Alpen Capanna Regina Margherita op de top van de Signalkuppe (4554 m).

Slapen voelt bijna surrealistisch. Hoofdpijn de volgende ochtend is niet ongewoon. De vraag is: komt het van de hoogte, of van die laatste rode wijn?

Waarom ‘Spaghetti’?

Hoewel je meestal start en eindigt rond Zermatt, slaap je elke nacht in Italië. Dolce vita-bergbeklimmen op z’n best: warme, charmante hutten en Italiaanse keuken vormen het decor voor een bijzondere mix van hard bergwerk overdag en gastvrijheid ’s avonds.

Voor wie?

Technisch zelden extreem, maar hoog, lang en veeleisend. De juiste route en zekeringsmethode wordt bepaald afhankelijk van weer en condities.

5. Een graatbeklimming om u tegen te zeggen

Klim • Großglockner (3798 m) • 1 heel lange dag

Waarom dit een Oostenrijkse klassieker is

De Großglockner is het dak van Oostenrijk. Naast de populaire Stüdlgraat en de vaak overvolle normale route biedt deze berg nog enkele lijnen die het alpinisme in zijn puurste vorm laten zien. De Glocknerwandtraverse hoort daar zonder twijfel bij: langer, complexer en ernstiger, met écht alpien terrein waarin gletsjerpassages en blootgestelde graatklimmen samenkomen.

Het karakter van de route

Je start in de ochtendschemering met een gletsjeroversteek vol spleten, gevolgd door urenlang klimmen op een luchtige rotsgraat. Rots, sneeuw en ijs wisselen elkaar af. Crampons kunnen nodig zijn, net als meerdere rappels. Alleen het klimdeel duurt snel 9 tot 12 uur. Met aanloop en afdaling erbij wordt dit een uitgesproken lange, serieuze alpiene dag waarin tempo, timing en concentratie cruciaal zijn. Na de traverse daal je af via de drukke normale route – een scherp contrast.

Toegankelijker alternatief: Meletzkigrat

Wie de Großglockner-ambiance zoekt met minder commitment, vindt in de Meletzkigrat een sterk alternatief. Deze middelzware graat biedt een indrukwekkende setting en korte klimpassages. Rustiger dan de klassieke lijnen, al kom je ook hier uiteindelijk weer uit op de normale route.