Home Blog Pagina 254

Fietsvakantie in Spanje: fietsen over de Pirinexus

redactie
-
0
Fietsvakantie in Spanje: fietsen over de Pirinexus

Middeleeuwse steden, kleine Pyreneeëncols, Afrikaans aanvoelende landschappen, moerasland, lekker eten en coole baaitjes… Als je zin hebt in een gevarieerde fietsvakantie in Spanje, zorgt Catalonië voor het perfecte parcours. Redacteur Mike Steegmans komt met 10 redenen om te fietsen over de Pirinexus. 353 kilometer bikepacken door Catalonië (met een sausje Game of Thrones).

Fietsvakantie in Spanje: fietsen over de Prinixus

  1. De route – een 353 kilometer lange lus tussen de Pyreneeën, de Costa Brava en het binnenland van Catalonië – is de perfecte introductie tot bikepacking. De rit is niet té lang en onderweg vind je genoeg plaatsen om te eten en drinken. Een kookset meezeulen, is dus niet nodig.
  2. Op Catalaanse gravelwegen fietsen werkt motiverend, want je komt geregeld lopers en fietsers tegen. Bovendien volg je voor een stukje de Camino de Santiago. Misschien is deze rit wel een opstap om jezelf later aan de beruchte pelgrimstocht te wagen. De bewegwijzering is alleszins supergoed.
  3. Cultuur! Tijdens een fietsvakantie in Spanje is het perfect mogelijk uitstapjes naar het Dalí-Museum in Figueres te maken of te genieten van de oude binnenstad van Girona. De middeleeuwse dorpen zoals Pals en Perratallada zijn onze favorieten.
  4. Pan de Coca. Probeer dit plaatselijke brood/zoetigheid zeker eens in een oud dorpsbakkerijtje. Geniet voor de rest van de cava, arroz en zeevruchten uit de regio.
  5. Het stuk net voor Capmany, de regio Alt Emporda, is een absolute aanrader. Net voor zonsondergang geeft het licht er een bijna Afrikaanse sfeer. Tip: slaap in de buurt van Roses en trek de volgende dag naar de Cap de Creus.
  6. Verlaat in Roses de route en maak een omweg naar Cap de Creus. Fiets over een colletje naar Cadaqués en geniet daar een dag of twee van een van de mooiste dorpjes van de regio en zijn wondermooie natuur.
  7. Hotels en campings genoeg op het parcours. Al gaan we persoonlijk voor wildkamperen, wat redelijk veel gebeurt in Spanje. Toegegeven: de luxe van een warme douche na een dag fietsen, is ook niet te versmaden.
  8. Aan de parking van Playa Castell ligt een weg die door de bossen naar het strand van Cala Estreta en andere mooie baaitjes gaat, waar bijna niemand is. Er wordt ook geregeld wildgekampeerd op dit strand.
  9. De kans dat je onderweg een bekende wielrenner tegenkomt en voorbijsteekt. Girona is een van de hotspots van het wielrennen en vele bekende professionals wonen en trainen in de regio. Wieler- of koffiefans moeten zeker de fietsbar Fabrica in Girona bezoeken.
  10. Ontdek zelf hoe Braavos eruit ziet. Girona diende namelijk als decor voor deze fictieve stad uit Game Of Thrones.

Fietsen over de Pirinexus praktisch

Op de site www.pirinexus.cat vind je praktische info en downloadversies van boekjes voor deze fietsvakantie in Spanje, om goed voorbereid aan de stocht te beginnen. Om te fietsen over de Pirinexus kan je eigenlijk van op elk punt van de route starten. Die bestaat voor 70% uit gravelwegen, 30% uit asfalt en is perfect te doen met een tourfiets, gravelracer, crossfiets of mountainbike.

Bekijk de fotogalerij van de fietsvakantie in Spanje met een woordje uitleg van redacteur Mike.

Fotogalerij fietsroute Pirinexus

redactie
-
0
Fotogalerij fietsroute Pirinexus

Middeleeuwse steden, kleine Pyreneeëncols, Afrikaans aanvoelende landschappen, moerasland, lekker eten en coole baaitjes… De fotogalerij met foto’s van fietsroute Pirinexus. Lees het bijhorende verslag van deze fietsvakantie in Spanje.

Camprodon-evening

Afbeelding 1 van 16

Overleven in de natuur. Hoe? Interview Geert van Outdoorschool

Sandra Gyles
-
0
Overleven in de natuur. Hoe? Interview Geert van Outdoorschool

“De natuur biedt heel wat oplossingen, maar die moet je leren zien.”

Man overleeft 76 dagen in een reddingsvlot. Jonge vrouw vindt na 17 dagen in de jungle haar weg relatief ongedeerd terug. Dertiger overleeft twee maanden op slangen en hagedissen… Overleven in de natuur. Hoe doe je dat? We vroegen het survivalexpert Geert Van Speybroek van Outdoorschool.

Geert, wat is ervoor nodig om een uitdaging van zo’n formaat te overleven?

Geert Van Speybroek: “Je kan gemiddeld drie minuten zonder lucht, drie dagen zonder water en drie weken zonder voeding. Wie wil overleven in de natuur, komt er snel achter dat drinkbaar water een belangrijke prioriteit is. Je lichaam heeft dagelijks water nodig om te kunnen functioneren; bij een tekort verzwak je bijzonder snel en slaag je er niet meer in om helder te denken. Vooral de man in het reddingsvlot beschikte dus wellicht over de kennis en/of het materiaal om voldoende zoet water te verzamelen.”

Wat zijn de meest gemaakte fouten in een survivalsituatie?

“Verkeerde of de verkeerde volgorde van beslissingen. Het STOP-principe helpt je op de juiste beslissingen te nemen voor jouw situatie. S staat voor Stop en blijf rustig. T staat voor Think: wat zijn je opties en wat zijn de mogelijke gevolgen van je opties? O staat voor Observe: wat is het meest dringende gevaar? P staat voor Proceed: verdeel de eerste taken, pas EHBO toe, bepaal je positie. Hoe kan je gevonden worden? Is een schuilplaats belangrijk? Zorg voor water, vuur, voeding om te overleven in de natuur.”

Welke skills moet je toch echt onder de knie hebben om te overleven in de natuur?

“De natuur biedt heel wat oplossingen, maar die moet je leren zien. Dat is het doel van een survivalcursus. Waar vind ik brandstof voor een kampvuur? Hoe zorg ik voor drinkbaar water? Hoe kan ik een snel onderdak voorzien? Welke noodsignalen kan ik gebruiken? Wat zit er minimaal in mijn rugzak als ik de natuur in trek (een vuursetje, degelijk mes, waterzuivering, kleding en zeiltje tegen weersomstandigheden en energierijke snacks)? Hoe kan ik me oriënteren?”

Hoe belangrijk zijn kaart en kompas, je hebt toch gewoon een digitale wandel-gps?

“Voldoende kennis van kaart en kompas is essentieel voor iedereen die in een uitgestrekt gebied gaat wandelen. Een kaart geeft je overzicht, terwijl een gps je slechts de onmiddellijke omgeving laat zien. Bovendien zijn toestellen op batterijen niet altijd betrouwbaar (zeker bij lage temperaturen) en heeft je toestel niet overal voldoende bereik. Kaart en kompas zijn minimaal een back-up voor de gps-gebruiker. Maar nog beter is de gps als back up-van een kaartgebruiker. Die haalt zijn gps boven als hij niet zeker is van zijn positie of via dezelfde weg wil terugwandelen.”

Welk survivalmateriaal mag er absoluut niet in je rugzak ontbreken?

“Vuur kan je gebruiken voor rooksignalen, voedsel, warmte, licht, drinkbaar water. Hiervoor neem je een aansteker, watten of tampon, magnesiumstrijker, kaars en aanmaakblokjes mee. Om noodsignalen te kunnen maken, denk ik minimaal aan een degelijk fluitje, eventueel een seinspiegel, vuurpijlen, rookpot of handrooksignaal. Slim zijn noodnummers, bloedgroep, kopie van je kaart en reservekompas. Voor een noodbivak heb je een aluminium reddingdeken en noodshelter (bivakzak, zeiltje, poncho) nodig. EHBO-materiaal is vooral gericht op blaren, verstuikingen, snij- en schaafwonden en stevige medicatie, zoals pijnstillers, onstekingsremmers, allergie. Andere nuttige zaken zijn een naaiset, scalpel, condoom, waterzuiveringstabletten (of waterzuiveraar), voet- en handwarmertjes, noodsnack, potlood en nylon touw.”

Kan jij overleven in het bos? TEST je survivalskills.

www.outdoorschool.be

Old school navigeren zonder kompas. Hoe doe je dat?

Sandra Gyles
-
0
Old school navigeren zonder kompas. Hoe doe je dat?

Niets makkelijker dan een gps om in alle eenvoud je weg te vinden. Of je nu gaat trekken, mtb’en of aan geocaching doet, het volstaat om snel de lengte- en breedtegraad in te geven, en je bent vertrokken. Toch kan het ook anders: navigeren zonder kompas. Far Out trok op pad en liet zich leiden door de zon, de maan en de sterren.

Navigeren zonder kompas: vertrouw op schaduw en zon

Optie 1: de snelle methode

  • Plant een stok van om en bij een meter in de grond en duid aan waar zijn schaduw de grond raakt. Dit schaduwpunt wijst steeds naar het westen, waar je je ook ter wereld bevindt.
  • Wacht een vijftiental minuutjes, tot de schaduw zich enkele centimeters heeft verplaatst. Duid opnieuw aan waar de schaduw de grond raakt. Dit schaduwpunt is steeds het oosten.
  • Trek een lijn doorheen de twee punten en je hebt een, bij benadering, oost-westverbinding.
  • Ga op deze lijn staan met het eerste punt, het westen, aan je linkerkant en het tweede punt, het oosten, aan je rechterkant. Nu kijk je naar het noorden.

Optie 2: de trage, maar meer accurate methode

  • Plant net zoals hierboven een stok van om en bij een meter in de grond. Let wel, het is belangrijk dat je je eerste ‘schaduwmeting’ in de ochtend uitvoert. En dat minstens een uur vóór de middag.
  • Zoek een voorwerp dat even lang is als de schaduw, een tak of een stuk koord voldoet.
  • Neem om de 15 minuutjes de lengte van de schaduw op. De schaduw wordt korter en zal op de middag volledig verdwenen zijn, om nadien opnieuw langer te worden.
  • Meet de lengte van de schaduw naarmate die groeit. Gebruik het voorwerp dat je gebruikt hebt om de lengte van de eerste schaduw te meten en duid aan waar de schaduw opnieuw even lang is als de eerste.
  • Trek net als bij de snelle methode een lijn tussen de eerste en tweede markering. Ga op de lijn staan met aan je linkerzijde de eerste meting en aan je rechterzijde de tweede. Nu kijk je gegarandeerd naar het echte noorden!

Wijzer met de wijzers

Heb je nog een lekker ouderwets maar very fashionable horloge met wijzers? Dan heb je alles bij de hand om een vinger aan de pols van de windstreken te houden! Voor een accurate meting is het belangrijk dat je het horloge gelijkzet met de ware plaatselijke tijd, zonder aanpassing voor zomertijd. Hoe verder je je van de evenaar verwijdert, hoe nauwkeuriger de methode.

Bivakeer je in het noordelijk halfrond? Plaats je horloge horizontaal met de kleine wijzer gericht naar de zon. Halveer de hoek tussen deze wijzer en de twaalf. Dat is de noord-zuidverbinding. Twijfel je over welk uiteinde van die verbinding het noorden en welk uiteinde het zuiden is, dan volstaat het even logisch na te denken: de zon komt op in het oosten, gaat onder in het westen en staat ’s middags in het zuiden. In de voormiddag vertoeft de zon in het oosten, in de namiddag in het westen.

Op avontuur in het zuidelijk halfrond? Richt de ‘12 uur’-aanduiding dan naar de zon en trek een lijn van het middelpunt van je horloge naar het punt halverwege tussen de 12 uur en de kleine wijzer. Dat is je noord-zuidverbinding.

TIP

  • Staat je horloge ingesteld op zomertijd, dan neem je de ‘1 uur’-aanduiding als referentiepunt in plaats van de ‘12 uur’-aanduiding.
  • Heb je een digitaal uurwerk zonder handige wijzertjes? Teken dan een horloge (met wijzers natuurlijk) op de grond of op een stukje papier en duid het uur aan.

Sterren op de… navigatietoer!

Wie op het noordelijk halfrond een ‘rondje verder wil gaan’, die gaat op zoek naar de Poolster. En dus ook naar de Kleine Beer, want de Poolster is immers de laatste ster van de ‘hendel’ van de Kleine Beer.

Geen succes bij het lokaliseren van de Kleine Beer? Zoek zijn grote broer en trek een denkbeeldige lijn naar rechts vanuit zijn twee eindsterren. Die lijn brengt je recht tot bij de Poolster. Ga je nog wat verder naar rechts dan kom je bij het sterrenbeeld Cassiopeia.

Teken een denkbeeldige lijn vanuit de Poolster naar beneden en je hebt het perfecte noordelijke oriëntatiepunt.

Op het zuidelijk halfrond kun je de Poolster echter niet zien en is er ook niet één ster die steeds het zuiden of het noorden aanwijst. Als gids kun je echter wel gebruik maken van het Zuiderkruis, een sterrenbeeld dat bestaat uit vijf sterren. De vier helderste vormen een kruis.

Hoe ga je te werk?

  • Zoek de twee sterren die de lange zijde van het kruis uitmaken;
  • Neem de afstand tussen deze twee sterren;
  • Trek vanuit de onderste van deze twee sterren een denkbeeldige lijn, die vijfmaal zo lang is als de afstand tussen de twee sterren, richting horizon;
  • Trek vanuit het denkbeeldige eindpunt een lijn naar beneden en je hebt je zuidelijk oriëntatiepunt. Het noorden bevindt zich logischerwijze aan de overzijde.

And last but not least… navigeren met de hulp van Janneke Maan!

Afsluiten doen we met onze favoriete hemelbewoner: Janneke Maan! En hij houdt het simpel: komt de maan op voor de zon is ondergegaan, dan is de verlichte kant het westen. Komt de maan op na middernacht, dan is de verlichte kant het oosten.

Zo zie je maar, eenvoudig kan ook! Met dank aan Janneke Maan.

Je omgeving als bewegwijzering!

Mos: in tegenstelling tot wat algemeen wordt aanvaard, groeit mos niet altijd aan de noordkant van een boom. Ook de zuidkant van de schors lust wel een groen blaadje. In het noordelijk halfrond is ‘zuidelijk mos’ zelfs dikker en groener, simpelweg omdat deze kant meer zon krijgt.

Bomen: een iets doffere schors en takken die de hoogte opzoeken? Welkom aan de noordkant van de boom!

Smeltende sneeuw: smelt de sneeuw (sneller) voor je ogen? Dan bevind je je aan de warmere, zuidelijke kant van de rots of het gebergte.

Mierenhoop: ooit al een mier in windjack gespot? Neen? Logisch, want zij bouwen hun hoopje meestal aan de zuidelijke of zuidwestelijke kant van een boom. Passief wonen heet dat tegenwoordig.

 

 

Test je survivalskills! QUIZ: Kan jij overleven in de natuur?

Sandra Gyles
-
0
Test je survivalskills! QUIZ: Kan jij overleven in de natuur?

Ervan overtuigd dat je het wel redt in het bos, moest je verloren lopen? Vertrouwd met de bergen en niet bang van een lange hike? Zin om eropuit te trekken, maar bezorgd om je veiligheid? Of je nu een doorwinterd avonturier bent of je eerste passen in het wild zet: test je survivalskills met deze survivalquiz!

Test je survivalskills

Test je survivalskills en beantwoord onderstaande vragen zo spontaan mogelijk, zonder te googelen, uiteraard. Hoe meer antwoorden je je juist hebt, hoe groter de kans dat je weet wat je moet doen als je in een penibele situatie terechtkomt. Minder dan 80% van de test je survivalskills -vragen correct? Dan raden we je toch ten zeerste aan om je er meer in te verdiepen.

  1. Wat is het eerste dat je doet als je verloren bent gelopen in onherbergzaam gebied?
    a. Blijf kalm, ga even zitten en orden je gedachten.
    b. Ga zo snel mogelijk op zoek naar shelter en water.
    c. Maak een vuur of een ander noodsignaal, zodat je zichtbaar bent.
  1. Als je snel een plek moet vinden om een shelter te bouwen, geef je de voorkeur aan…
    a. Een droge rivierbedding of vlak stuk laag in een ravijn of kloof, zodat je beschut bent.
    b. Een goed zichtbare plek op een droge ondergrond.
    c. Een beschutte plek dichtbij water.
  1. Als je 1 ding uit de volgende lijst mag meenemen, dan kies je…
    a. Een mes.
    b. Waterbestendige lucifers.
    c. EHBO-set.
  1. Wat is de allerbelangrijkste to do voor vertrek?
    a. De weersvoorspelling checken.
    b. Extra voedsel en water meenemen in geval van nood.
    c. Iemand op de hoogte brengen van je plannen.
  1. Drie symptomen van hypothermie (onderkoeling) zijn…
    a. Honger, rillen, slechte coördinatie.
    b. Rillen, slechte coördinatie, verminderd denkvermogen.
    c. Dorst, rillen, slechte coördinatie.
  1. Wanneer kan je er zeker van zijn dat het water veilig is om te drinken?
    a. Bij gebruik van een waterfilter.
    b. Wanneer je het water minstens drie minuten laat koken.
    c. Met een tablet voor chemische reiniging.
  1. De volgende uitspraak is waar (meerdere antwoorden mogelijk).
    a. Als je weinig water hebt, kan je best zo veel mogelijk eten.
    b. De meeste insecten kan je rauw verorberen.
    c. Het sap van een boom is drinkbaar.
  1. Wat is het codesignaal voor SOS?
    a. 1 x kort, 3 x lang, 1 x kort.
    b. 3 x lang, 3 x kort, 3 x lang signaal.
    c. 3 x kort, 3 x lang, 3 x kort signaal.
  1. Navigeren zonder kompas kan aan de hand van…
    a. De richting waarin het water stroomt.
    b. Dichtheid van de begroeiing en kant waar het mos groeit op de bomen.
    c. Sterren of de zon.
  1. Om te weten of een plant waarschijnlijk eetbaar is…
    a. Bestudeer je de bladeren: planten met lichtgroene, zachte bladeren zijn meestal eetbaar.
    b. Wrijf je het sap aan de binnenkant van je ellenboog en daarna op je lip. Bij irritatie, branderig gevoel, bittere of zeepachtige smaak: niet eten. Anders een klein stukje eten en enkele uren wachten.
    c. Kook of bak je de bladeren (niet de stam) op een hoge temperatuur gedurende 30 minuten alvorens deze te eten.
  1. Heb je een serieuze verwonding opgelopen en geen EHBO bij, dan kun je na de wonde te hebben schoongemaakt het best…
    a. De wonde zo goed en kwaad als het kan proberen (af) te dichten.
    b. Een tourniquet aanbrengen (je ader afspannen).
    c. De wonde openlaten.
  1. Geen eerst hulp bij de hand of in de buurt, dan kun je diarree behandelen…
    a. Door alleen droge en licht verteerbare dingen eten, zoals crackers.
    b. Een handvol houtskool op te lossen in drinkbaar water en dit op te drinken.
    c. Door zoveel mogelijk water te drinken. Tegen de pijn kun je iets kouds leggen op je onderbuik.

Het juist antwoord van de survivalquiz, geverifieerd door Outdoorschool

Test je survivalskills antwoorden. 1a. Dit geldt tijdens elke noodsituatie waarin je leven niet ogenblikkelijk in gevaar is. – 2b. Dichtbij water is de ondergrond vaak te vochtig en heb je veel last van insecten. In een droge rivierbedding kunnen bij regenval heel snel stromen ontstaan. ’s Nachts blijft koude lucht hier ook hangen. – 3a. Vuur maken en EHBO heb je mits de nodige kennis andere opties voor, een degelijk mes is een van de meest praktische items om bij te hebben. – 4c. Breng altijd iemand op de hoogte van de plannen of laat op zijn minst een boodschap achter in je voertuig of de hut of het hotel waarvan je vertrekt. – 5b. – 6b. Water koken, is hier de enige manier om micro-organismen te doden. Chemische ontsmetting is niet voldoende geschikt voor oppervlaktewater, een waterfilter niet zo veilig als een waterzuiveraar. De waterfilter kan je combineren met chemische ontsmetting zoals chloor. Heb je geen van de drie opties, doe dan helder water in een fles en zet dit zes uur lang in de zon. – 7b. De meeste insecten kan je rauw eten, maar het veiligst is om ze te koken of bakken. Sap van een boom is drinkbaar en bevat zelfs vitamine C, maar niet elke boom maakt voldoende sap aan om het te kunnen aftappen. – 8c. Maar elke combinatie van drie telt ook als noodsignaal: drie keer tikken, drie keer fluiten, drie lichtsignalen, drie rooksignalen… Telkens meerdere malen na elkaar. – 9c. Wil je precies weten hoe? Lees dan het online artikel ‘navigeren zonder kompas‘ op onze website. – 10b – 11c. Ook al is dit niet altijd de beste oplossing. Een tourniquet breng je echt alleen enkel in onmiddellijk levensbedreigende situaties aan. Een wonde afdichten zonder steriel materiaal is om infecties vragen. Dat gezegd zijnde, zijn delen van sommige planten (weegbree, goudsbloem, valkruid, honingklaver, aloë vera…) wel bruikbaar om een wonde af te dichten, maar daarvoor is enige plantenkennis nodig. – 12b. Gewone houtskool is niet effectief als medicinale actieve houtskool, maar helpt wel dankzij de bindende eigenschappen. Daarnaast zijn a en c aangeraden, maar behandelen ze diarree niet.

Gebruikerstips voor buitensportapps

redactie
-
0
Gebruikerstips voor buitensportapps

Dat er handige apps zijn voor buitensporters, weten we allemaal. Met deze handige gebruikerstips voor buitensportapps heb je er nog meer en langer plezier van.

Gebruikerstips voor buitensportapps

  • Tip 1: Wees zuinig met je batterij

We tackelen maar meteen een heikel punt: de gebruiksduur van de batterij. Laat je internetverbinding openstaan, kies voor een constante online locatiebepaling, maak wat foto’s of een filmpje en de kans is groot dat een paar uur later je batterij er genoeg van heeft. Opladen in the wild is lastig, dus hou daar rekening mee. Ondertussen bestaan er voldoende externe batterijen of powerbanks waaraan je je smartphone kan koppelen. Een powerbank met geïntegreerd zonnepaneeltje of een zonnepaneeltje op je rugzak helpen eveneens. De meeste smartphones bieden tegenwoordig een gps die je ook offline kunt gebruiken. Schakel zoveel mogelijk ongebruikte functies uit op je smartphone. Dat spaart je batterijen aanzienlijk.

  • Tip 2: Maak je smartphone waterdicht en robuust

Je smartphone houdt niet zo van valpartijen en kopje onder is ook niet zijn favoriete tijdverdrijf. Helaas horen een valpartij en water tot de risico’s van het outdoorvak. Je smartphone kan je makkelijk waterdicht maken door hem in een eenvoudig kunststof zakje te steken. Die zijn niet duur, komen al dan niet met een halskoordje en beschermen je smartphone tegen water. Wil je het toestel ook daadwerkelijk gebruiken, dan levert dat plastic zakje soms wat problemen op. Neem daarom beter een harde bescherming. Niet enkel wordt je dure smartphone beschermd tegen water en valpartijen, de knoppen zijn vaak nog te gebruiken aan de buitenkant van de case. Nadeel is dat elke smartphone een op maat gemaakte, relatief dure case nodig heeft.

  • Tip 3: Check de voorwaarden van je abonnement

Apps verbruiken data. En data kosten centen. Kijk je abonnement bij je mobiele internetprovider na. Gebruik je in het buitenland outdoorapps die data nodig hebben, dan dien je je roaming aan te zetten. Daaraan zijn – afhankelijk van het land – soms flinke en snel oplopende kosten aan verbonden.

  • Tip 4: One size does not fit all

Eender welke app is ontwikkeld voor gebruik door een groot publiek. Wat voor Jan een prima oefening is, is dat niet noodzakelijk voor Piet. Sporters worden aangemoedigd hun grenzen te verleggen en die grenzen te delen. Kinesisten krijgen almaar meer sporters over de vloer die hun oefeningen verkeerd doen en daardoor blessures oplopen. Of sporters die – opgezweept door het competitie-element in vele apps – oververmoeid geraken. Een app komt je immers niet vertellen wanneer je iets verkeerd doet of wanneer overbelasting om de hoek loert. Te verwachten is dat nieuwe apps meer gepersonaliseerd advies geven, maar luisteren naar je lichaam is minstens even belangrijk als naar de dwingende pieptoon die je aanmaant weer aan de slag te gaan.

Hoe kwam nieuwe langeafstandsroute Sufi Trail in Turkije tot stand?

redactie
-
0
Hoe kwam nieuwe langeafstandsroute Sufi Trail in Turkije tot stand?

Sedat Çakır en Iris Bezuijen uit Haarlem hebben een passie voor wandelen. Wat drijft hen juist om langeafstandsroutes te ontwikkelen? En hoe gaan ze daarbij te werk? Hoe kwam de nieuwe Sufi Trail in Turkije tot stand?

Blik achter de schermen van de nieuwe Sufi Trail in Turkije

Jullie leiden samen de stichting Sultan’s Trail – A European Cultural Route. Wat doet die zoal?

Iris: “Er bestaan heel wat vergeten wegen en paden in Europa, die de voorbije duizenden jaren een grote impact hadden op onze geschiedenis. De Sufi Trail is er daar één van. Eerder ontwikkelden we al de Sultan’s Trail, een historische langeafstandsroute van Wenen naar Istanboel, die zowel Oostenrijk als Hongarije, Kroatië, Roemenië, Bosnië-Herzegovina, Servië, Bulgarije en Turkije doorkruist. Via onze trails stimuleren we mensen om een land of cultuur op een avontuurlijke manier te ontdekken en beleven.”

Hoe pakken jullie de markering en de promotie van die routes praktisch aan?

“We kochten ter plekke potten verf en brachten tijdens het wandelen GR-codering aan op stenen, paaltjes en muren. Dat vraagt veel tijd, maar geschilderde markeringen werken visueel nu eenmaal het best. Daarnaast lieten we stickers drukken van de Sufi Trail-pijl en ons pelgrimsmannetje, die we onderweg uitdeelden aan caféhouders en op verkeersborden plakten. Sowieso bezochten we ook de plaatselijke burgemeesters en gouverneurs. Met lokale scholen organiseerden we al enkele markeerevenementen. En voor zowel de Sufi Trail als de Sultan’s Trail organiseren we markeerreizen, waarbij vrijwilligers een stuk van de trail meewandelen en ondertussen merktekens aanbrengen.”

Jullie zijn ook druk bezig met het maken van een wandelgids?

“Na onze thuiskomst zijn we meteen beginnen schrijven aan een wandelgids met gedetailleerde wandelkaarten. Sedat maakte al een gids in het Turks en samen brengen we binnenkort een Engelstalige versie uit. Het grote werk zit hem vooral in het uitstippelen van de wandelkaarten. Uren spendeerden we daar al aan op OpenStreetMap, gelukkig wel met de hulp van vrijwilligers. Voor gps-gebruikers zijn de routedetails omgezet in gpx-formaat.” 

Vanwaar komt jullie interesse voor het Soefisme?

“Sedat is door zijn Turkse afkomst sowieso geïnteresseerd in Turkije. Hij voelt zich op een of andere manier verbonden met de geschiedenis van de Balkan en verdiept zich graag in geloof en theologie. Ikzelf hoorde als kind vaak verhalen van de Perzische dichter Rumi. Door Sedat en via mijn Turkse jeugdvrienden raakte ik extra geïnteresseerd in de Turkse cultuur en natuur.” 

Turkije en omstreken beleven momenteel onrustige tijden, met de vluchtelingenproblematiek en roerige politieke toestand. Merkten jullie daar veel van tijdens de reis?

“Als wandelaars hebben we daar niets van gemerkt. We zijn ook geen enkele keer in een situatie beland die gevaarlijk of dreigend aanvoelde. Maar uiteraard werd er – zowel ginds als achteraf bij ons – over gepraat. Mensen zijn sowieso wat meer op hun hoede.”

Lees hun volledige verhaal van hun drie maanden durende reis.
Of bekijk de fotogalerij.

Zo kan ook jij wandelroutes helpen ontwikkelen en/of onderhouden

Nieuwe routes ontwikkelen en oude onderhouden, het is een enorme klus. Gelukkig kan de Stichting Sultan’s Trail en Sufi Trail hiervoor rekenen op de hulp van enthousiaste vrijwilligers. Ook zin om de Europese geschiedenis mee levend te houden? Dit kan je onder andere doen:

  • Delen van bestaande wandelroutes (her)markeren met verf en stickers. Op 8 mei 2017 vertrekt een team vrijwilligers op wandel/markeerreis van twee weken van Wenen naar Esztergom. Op 1 september 2017 start een wandel/markeerreis van de Sufi Trail vanaf Istanboel.
  • Stukken van bestaande route afwandelen. Nadien geef je feedback op wat je onderweg tegenkomt en doe je suggesties over hoe de route nog verbeterd kan worden.
  • Wikipedia-informatie aanmaken en verfijnen in het Spaans, Frans, Bulgaars, Servisch, Kroatisch, Hongaars, Slowaaks, Portugees of Italiaans.
  • Kaartmateriaal ontwerpen met OpenStreetMap en/of apps ontwikkelen.
  • Onderzoek doen naar Europese subsidiemogelijkheden.

Meer info op www.sufitrail.com en www.sultanstrail.com.

Fotogalerij leuke foto’s Sufi Trail

redactie
-
0
Fotogalerij leuke foto’s Sufi Trail

Iris Bezuijen en Sedat Çakır stippelden een gloednieuwe langeafstandsroute uit. Met de Sufi Trail creëerden ze een 801 km lang pelgrimspad van Istanboel naar Konya, voor liefhebbers van natuur, cultuur en geschiedenis. Hier een fotogalerij met enkele foto’s Sufi Trail.

Alles-gaat-goed

Afbeelding 1 van 20

De nieuwe Sufi Trail wandelen in Turkije

redactie
-
0
De nieuwe Sufi Trail wandelen in Turkije

Zelf een langeafstandsroute uitstippelen? Iris Bezuijen en Sedat Çakır hadden er het afgelopen jaar hun handen – en voeten – mee vol. Met de Sufi Trail creëerden ze een 801 km lang pelgrimspad van Istanboel naar Konya, voor liefhebbers van natuur, cultuur en geschiedenis. Na drie maanden wandelen en wegmarkeringen aanbrengen, schreven ze er een gids over. Zo kan iedereen de nieuwe Sufi Trail wandelen in Turkije.

Nieuwe Sufi Trail wandelen in Turkije start in bruisend Istanboel

17 – 18 maart / Aantal gestapte kilometers: 0 – 53 km

Istanboel, stad van moskeeën en heiligdommen. De voormalige hoofdstad van het Ottomaanse Rijk is, maar voelt ook aan als de poort naar Azië, met al haar kruidenmarkten, drukke straatjes en de meest uiteenlopende winkeltjes. Nadat we ons een paar dagen hebben ondergedompeld in het stadsgewoel, laten we de drukte achter ons en nemen we de boot naar Yalova. Vanaf dit stadje begint onze pelgrimstocht écht, langs het platteland, de natuur en de dorpen van midden-Turkije.

Opvallend zijn de vele honden die we tegenkomen tijdens de eerste wandelkilometers. Onze vrees voor de beestjes blijkt gelukkig meestal groter dan het gevaar, al worden we vlak voor het dorp Kurtköy hardnekkig gevolgd door een kwijlende hond. We proberen het dier op allerlei manieren kwijt te geraken, maar hij blijft ons achtervolgen tot aan het dorpsplein. Het lokale dorpshoofd helpt ons gelukkig om de eigenaars van het beestje te vinden. Het blijken Alan en Chevrel te zijn, die samen een ecoboerderij uitbaten waar je via de organisatie Work-Away als vrijwilliger kan komen werken. Alan en Chevrel bieden reizigers een plaats om te slapen en beschikken over een schitterende tuin, met veel vers eten en bijgevolg smakelijke zelfgemaakte confituren en andere lekkernijen. Hoe een kwijlende hond zo’n leuke ontmoeting kan opleveren.

Verzonken stad

27 maart / Aantal gestapte kilometers: 131 km

Rond het meer van İznik (Nicaea) herinneren bloesemblaadjes met kersenrode kleuren en geuren ons eraan dat de lente officieel in het land is. Aan de linkerkant kijken we uit op heuvels met boomgaarden, aan de rechterzijde op de oever van het turquoise blauwe meer, met zijn gezellige kampeer- en picknickplekken. In het meer zelf staan restanten van de oude stad Nicaea. De top van de kathedraal steekt nog boven het wateroppervlak uit en houdt de herinnering aan de historische stad levendig. In deze kathedraal werd in 325 het eerste concilie van Nicaea gehouden, een erg belangrijk moment in de geschiedenis van het christendom, waarop meer dan driehonderd bisschoppen officieel vastlegden dat Jezus Christus geen halfgod maar een God is.

De dorpjes in dit gebied liggen iets hoger, wat prachtige vergezichten over het meer en de besneeuwde berg Uludağ oplevert. Hoewel de klimtrajecten op zich niet zo vermoeiend zijn, hebben we hebben het even gehad met onze te zware rugzak. We kunnen wel wat rust gebruiken. Die vinden we in de vallei, in het stadje Iznik. Wanneer we binnenwandelen via de Istanboel-poort, wanen we onszelf meteen in een soort openluchtmuseum. Deze oude Romeinse stad voert een behoorlijk goed beleid rond haar geschiedkundig en cultureel erfgoed, wat maakt dat er enorm veel te zien en te doen valt. Eigenlijk willen we er niet weg…. maar er wacht een route om uitgestippeld te worden.

Schooldirecteur voor een nacht

28 – 30 maart / Aantal gestapte kilometers: 177 km

In de verschillende dorpjes die we aandoen, ontvangen de inwoners ons met open armen. Een vriendelijke man met een tractor neemt ons een stukje achterop, naar het nabijgelegen dorp Bereket. Hij was net prei aan het plukken en zal ons achteraf vertellen dat hij wat was geschrokken van onze plotse aanwezigheid. Sedat zag er volgens hem wat onguur uit, ik kwam als vrouw gelukkig iets betrouwbaarder over. Nadat het dorpshoofd ons heeft uitgehoord over de reden van onze reis, stelt hij een oud leegstaand schoolgebouwtje van de schooldirecteur ter beschikking, waar we mogen logeren. Het wordt een avontuurlijke nacht op de grond. De man op de tractor komt ’s avonds nog een grote schaal eten en enkele van zijn vers geplukte preitjes brengen. Pure verwennerij!

Daags nadien wandelen we over bergpaadjes richting Osmaneli en worden we weer getrakteerd op een reeks indrukwekkende rotspartijen. De idyllische paadjes worden voornamelijk gebruikt door herders. We beseffen stilaan dat het belangrijk is om contact te maken met herders voor we hun kuddes doorkruisen. Zo kunnen ze hun honden koest houden. De mannen zijn vaak ook goed bekend met de oude wegen en kunnen waardevolle tips geven voor mooie routes.

Dromen als in 1001 nacht

2 – 8 april / Aantal gestapte kilometers: 371 km

In de stad Bilecik houden we halt bij onze eerste tombe van de reis. Hier liggen drie heilige Sufi-meesters begraven. Volgens de legende zouden ze elkaar van ver kunnen zien en ontmoeten via de sterren. Een menigte mensen gaat de tombe binnen om het drietal eer te betuigen. Door alle heiligdommen onderweg, beginnen we zelf ook een beetje doordrongen te geraken van hun mythische aantrekkingskracht. Later op de dag komen we al wandelend in een onweer terecht. Bibberend – maar ongedeerd – kloppen we aan bij de moskee van Arslanköy, een verzorgd complex met meerdere gemeenschappelijke gebouwen. Tot onze verbazing mogen ook reizigers en pelgrims hier overnachten. We dromen vannacht even zacht als in de sprookjes van 1001 nacht.

Routebordjes aanbrengen

12 – 22 april / Aantal gestapte kilometers: 631 km

Voorbij Emirdağ stijgen tot 2000 meter en komen we in rotsachtig berggebied terecht. We passeren de tombe van Emir Dede, een bescheiden grafmonument waar je ook kan overnachten. Dankzij de vele lekkernijen uit de streek, zoals moerbeien, kersen, aardbeien en walnoten, komen we fit en sterk aan in de stad Akşehir. We hebben onderweg al wat stickers van de Sufi Trail op paaltjes geplakt en onze verfpotten zijn inmiddels leeg geverfd. Het geeft een speciaal gevoel om een route te ontwikkelen voor mensen die hem na ons zullen bewandelen. Wanneer we onze stickers plakken, moeten we altijd goed nadenken op welke plek ze het meest zichtbaar zullen zijn. De burgemeesters van Akşehir en Ali Ihsan Unal blijken zo’n fan van ons initiatief, dat ze speciaal voor de Sufi Trail bewegwijzeringsbordjes door de stad zullen hangen!

Thee op de berg

28 april / Aantal gestapte kilometers: 763 km

Het laatste deel van de Sufi Trail zorgt voor heel wat topmomenten. Eén ervan is onze overnachting aan een tombe op een berg bij Küçükmuhsine, vlak voor Sille. Het schattige pelgrimshuisje naast de tombe is speciaal voor pelgrims ingericht en een walhalla voor reizigers. Een heerlijke plek om onze schoenen uit te trekken en onze voeten een welverdiende adempauze te geven. Omdat passanten hier mogen slapen, zijn er ook enkele basisbenodigdheden voorzien, zoals thee, suiker, meel en een Turkse samowar, een soort theepot. Voor ons ligt het pad naar eindpunt Konya, voor de laatste twee dagen van de reis.

Konya! Eindbestemming bereikt

1 mei / Aantal gestapte kilometers: 801 km

Na 801 kilometer is Konya het perfecte toetje. De stad wordt mooi onderhouden en je komt er veel geschiedkundige weetjes en mystieke tombes tegen. We sluiten ons wandelavontuur af in een klein café tegenover het Rumi Mevlana-museum, waar de warmte en de mensen ons verwelkomen om even te gaan zitten. Bij een theetje kijken we tevreden en dankbaar naar elkaar. Deze route hebben we helemaal zelf gewandeld en uitgestippeld… en we kunnen hem met een gerust hart aanbevelen.

De fotogalerij staat nu online
Lees ook het interview met Sedat en Iris en help zelf mee wandelroutes onderhouden of uitstippelen!

www.sufitrail.com

Eilandhoppen voor avonturiers: avontuurlijke vakantie op een eiland

Sandra Gyles
-
0
Eilandhoppen voor avonturiers: avontuurlijke vakantie op een eiland

Eilanden spreken altijd tot de verbeelding. Stukjes land, omgeven door water, met een unieke fauna en flora: ze staan doorgaans garant voor avontuur in het kwadraat. Het aanbod in en dichtbij Europa is dan ook overweldigend. Tips te over voor wie op zoek is naar een unieke bestemming voor een avontuurlijke vakantie op een eiland.

Take your pick:
– Gran Canaria
– Isle of Skye
– Corsica
– Kaapverdië
– Vier extra ideeën

1...253254255...329Pagina 254 van 329
© Newspaper WordPress Theme by TagDiv