Wist je dat je op een zestal uur rijden van hier een paar dagen lang kan wandelen in een wondermooie kloof? Dat kan in een avontuurlijk wild rivierdal in het Zwarte Woud. De rivier de Wutach en haar zijrivieren vormen een overweldigend oerlandschap met romantische kloven en oerbossen. Een onvergetelijke ervaring voor elke wandelaar.
Tekst & foto’s: Jo Haegeman
Er zijn verschillende wandelroutes doorheen de regio, maar we puzzelen zelf een gevarieerde driedaagse in elkaar die ons langs de mooiste plekken in en rond de Wutachkloof zal brengen. Deze kloof ligt verstopt in het hart van het grootste Duitse natuurpark, Südschwarzwald. Je vindt er ruige dalen, wilde rivieren, heldere meren en zonnige hoogten.
Het groenste groen
Eerst droppen we onze fietsen in Bonndorf. Daar zullen we ze weer oppikken op het einde van dag twee. Vervolgens rijden we met de auto door naar het dorpje Stühlingen, waar we die achterlaten en vertrekken met een rugzakje voor twee dagen. In Stühlingen volgen we direct een pad dat langs de oevers van de rivier loopt. Hier nog geen indrukwekkende kloof, maar een bucolisch heuvellandschap. De eerste kilometers vormt de Wutachrivier de grens tussen Duitsland en Zwitserland. Net voorbij Grimmelshofen kom je al in een mooie groene kloof met enkele watervalletjes. Ons eerste hotelletje ligt in Blumberg, en we nemen de 876 meter hoge Buchberg er nog bij om de dag af te sluiten. 22 km op vierenhalf uur met 900 hoogtemeters, een mooie eerste dag.
Dag twee staat er 25 km wandelen op de planning. Net buiten Blumberg duiken we de Schleifenbachklamm met bijhorende waterval in. Een mooie voorbode van de diepere Wutachklamm later op de dag. Die begint net voorbij Wutachmühle. Je stapt dan al door het groenste groen, maar de wanden komen ineens een paar honderd meter omhoog. Langzaamaan wandel je een soort Jurassic Park in. Kleine houten bruggetjes, watervalletjes, een kabbelende Wutach; het is een klein paradijsje. We picknicken op een idyllische plek in de lentezon, zalig. Er zijn verschillende wandelingen doorheen deze kloof. Je kan er op een aantal plaatsen in of uit en hoeft dus niet de volledige lengte van de kloof af te leggen. Ook met kinderen kan je hier dus zeker uit de voeten.
In en uit kloven
We hadden de Wutachklamm nog verder kunnen afwandelen of uitbreiden met de Rotenbachschlucht, een andere zijkloof, maar wij kiezen ervoor om in Schattenmühle linksaf te nemen. Daar volgen we de wondermooie, korte Lotenbachklamm om terug ‘boven water’ te komen. De hele regio rond de Wutach heeft goeie busverbindingen, zodat je echt aan de ene kant de kloof induikt en op je zelfgekozen einde met de bus terugrijdt naar je startplaats. Wij springen de bus op naar Bonndorf, waar we de fietsen oppikken en de zestien kilometer naar Stühlingen fietsen. Vandaag droppen we de auto in Göschweiler, ongeveer op het punt waar we gisteren uit de kloof kwamen, en duiken opnieuw de Wutachkloof in.
Al na enkele kilometers wordt de Wutach er ofwel de Gutach (rechtsaf) of de Haslach (linksaf). Iets minder indrukwekkende kloven na die prachtige Wutachkloof, maar zeker de moeite waard. Vanaf Lenzkirch gaat de wandeling ‘bovengronds’ verder. Een zacht glooiend, groen heuvellandschap spreidt zich voor ons uit. We wandelen er richting het Schluchseemeer door oude bossen, over heuveltoppen tot toch al 1000 meter en langs prachtige weiden met schitterende vergezichten. Na ongeveer vijf uur zien we terug 25 km op de teller. Het plan was om in het dorpje Sluchsee de bus te nemen naar de auto, maar we missen nipt de laatste. Dus genieten we van een ijsje aan de oevers van het zonovergoten staalblauwe meer en nemen dan een taxi.
Met rollende banden
Ongetwijfeld konden we nog een vierde dag wandelen in de kloven rond de Wutach, maar we opteren voor een dagje mountainbiken in het Zwarte Woud. We verplaatsen ons daarvoor een halfuurtje naar het zuidwesten. Net onder de skigebieden Todtnauberg en Feldberg ligt het natuurreservaat Gletscherkessel Präg. Beboste heuvels, stevige klimmen en mooie afdalingen wachten ons op. We koppelen een vijftal toppen van tussen de 1000 en 1200 meter via een mooie route aan elkaar, en we stampen ons een dag doorheen dit stukje groen verborgen in het Zwarte Woud. De lucht is zuiver, de vogels fluiten en de banden maken dat rollende geluid waardoor je voelt dat je buiten bent. We genieten van deze verlaten omgeving en glimlachen van oor tot oor. Het waren vier schitterende dagen, dit microavontuur.
Opgelet!
De Wutachkloof is verboden voor fietsers, mountainbikers en ruiters en is niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelgebruikers. Afhankelijk van het weer en het seizoen kunnen de wandelpaden in de kloof op sommige plaatsen glad zijn, vooral op de steile hellingen. In de wintermaanden wordt het wandelen door de kloof afgeraden.
Ons concept? Vanuit Scheveningen pakweg 85 kilometer richting kantoor pendelen/peddelen naar Amsterdam – ook wel: The Great Lowlands Commute.
Echt een cadans vinden lukt niet goed, want om de paar slagen moet die peddel het water uit en de andere kant er opnieuw in om koers te houden. De avond valt na een prachtige zonsondergang op het Braassemermeer en we halen de koplampen boven. Om ons doel te halen, dobberen we verder onder het maanlicht, begeleid door de basklank van een boerenfuif in de verte. De green van een golfterrein dient als kampeerplaats.
De laatste kilometers zigzaggen we over de Amsterdamse kanalen, nog voor de toeristenbootjes in actie komen. Een kleine eindsprint is nog nodig om het doel te houden – en tot ons groot geluk staan enkele supporters ons aan de kade op te wachten met een zalig ontbijt.
Toegankelijk, maar weersafhankelijk
Weinig foutenmarge
Vakjargon voor parapenters
Hannes, hoe ben je eigenlijk met klimmen begonnen en wanneer werd je talent duidelijk?
Hoe combineer je topsport met je studies en je sociale leven?
Wat was, tot nu toe, je meest waanzinnige klimervaring ooit?
Sunrise hike naar de top van El Talayee
We rijden verder richting het eindpunt van onze tocht, de tempels van Sikait. Rond de grote tempel zien we tientallen ruïnes van oude woningen, verderop zijn er voormalige smaragdmijnen – misschien zelfs de oudste smaragdmijnen ter wereld. Het doet denken aan een miniversie van Petra in Jordanië, maar nog zonder massatoerisme. De kleine tempel van Sikait ligt iets verder. Je vraagt je het toch af: hoe hebben mensen hier vroeger kunnen overleven in dit droge klimaat?
Ons oorspronkelijke plan was om Sabah te bezoeken, in het noordoosten van Borneo. Tot een vriendin die in het onafhankelijk sultanaat-staatje Brunei was opgegroeid ons op die tweede Maleisische staat wees: Sarawak, ‘het land van de neushoornvogels’ in het noordwesten van Borneo. Groter dan Sabah (124 450 km2 tegenover 73 904 km2), dunner bevolkt (22 mensen/km2 versus 46 mensen/km2) en nog vrij onontdekt. Toen we na wat opzoekwerk uitvonden dat we zouden vliegen op de ‘kattenstad’ Kuching en dat dit een prima uitvalsbasis is om enkele van Borneo’s beste nationale parken te verkennen, was de beslissing snel gemaakt.
Een uitstekende plek om je ontdekkingsreis te starten, is het nieuwe 
Twintig minuten de wandeling in, kruist een jonge jagende Berawan ons pad, halfnaakt en met zijn blaaspijp in de hand. Het uiteinde van de dart is in gif gedoopt, meestal afkomstig van een oepasboom en in seconden fataal. We passeren hem stomverbaasd en zwijgend, ook de kinderen zeggen niets. De jungle is dik, met vreemde planten en al even vreemde insecten. Dik anderhalf uur later komen we aan bij de Pakuwaterval, een prachtige plek waar
De volgende dag staat Clearwater Cave op het programma. Doorheen een doolhof van gangen stroomt een ondergrondse rivier die midden in de jungle uitmondt in een kristalheldere poel: ideaal voor een verfrissende duik of – in mijn geval – om in te springen als je allergisch bent voor wespen en er door enkele achterna wordt gezeten. Canyoning kan je hier ook doen, maar we voelen er geen van allen iets voor om ons in het pikkedonker door de soms erg nauwe gangen te wurmen. Bovendien hebben we al
Een tweede optie is een dag doorbrengen in het 
We zijn nauwelijks vijf minuten aan land of we spotten hoog in de bomen al een neusaap (proboscis). Wat een bijzonder grappig dier! Er zijn in totaal 18 bewegwijzerde wandelingen van een paar honderd meter tot een zestal kilometer. Maar vergis je niet, want het zijn echte jungletochten aan 1,5 km/uur. De flora is bijzonder afwisselend en onderweg krijg je neusapen, baardzwijnen, enorme varanen en stoute makaken te zien. De kustlijn zelf is bezaaid met prachtige inhammen en vreemde rotsformaties. Een prachtig park, met een minder vaarwel toen een mannetjesmakaak agressief uithaalde naar dochter- en manlief. Blijkbaar kruisten we onbewust de brug over de mangroven toen papamakaak al aan de andere kant was, maar zijn familie nog niet.
10 maart vertrok het team naar de noordelijke regio van Pakistan; Gilgit-Baltistan. Deze regio is bij de bergbeklimmers bekend voor de werelds hoogste berggebieden zoals Killer mountain Nanga Parbat en K2, maar trekt nu ook avonturiers aan die het hoogstgelegen natuurpark Deosai (gemiddelde hoogte 4110m) wensen te ontdekken. Dit park biedt een veilige thuishaven voor oa. Himalaya bruine beer, de sneeuwluipaard en de Himalaya wolf die ze in levenden lijve te zien kregen. 
Warm was het ontvangst van de lokale bevolking bij start en aankomst met een ceremonie in het gezelschap van de Minister van Toerisme Raja Nasir Abdullah en de Alpine Vereeniging Sadpara. Deze verwezenlijking bleef dan ook niet onopgemerkt en werd meermaals opgepikt door de Pakistaanse media. 
De Terra Fi Lite ziet er op het eerste zicht uit zoals we van een outdoorsandaal van Teva verwachten: stevig en robuust, een zool met veel grip, comfortabele bandjes en een ergonomisch voetbed. Nemen we elk onderdeel onder de loep dan snap je hoe doorontwikkeld de sandaal eigenlijk is.
Perfect af te stellen
Robuust en gripvast
Geen nare geurtjes
Veelzijdiger dan je denkt
Hydraulic Pro
Big River Dry BackPack
Big River Dry Bag
LightWeight Dry Bag
Dit is overigens maar een selectie uit de vele mogelijkheden. Zo heeft Sea to Summit ook drybags waar je een sling aan kan bevestigen, een lichtgewicht EHBO-droogtas, dry bags met een doorkijkluik en Evac eVent-dry bags. Dit zijn droogzakken die samendrukbare kleding en slaapzakken niet alleen droog houden, maar ook samendrukken, zodat je het pakvolume minimaliseert. Kortom: voor elk avontuur is er een droogzak!
Inklapbare bakjes met afsluitbaar deksel
Tickless Eco voor mens & dier
Hydrapak Flux samendrukbare waterfles
Hoofdlamp Biolite 425