De Räven rugzak van Fjällräven valt duidelijk in de smaak! Een onschuldige hand grabbelde in de pot en vandaag maken we de winnaars wedstrijd Fjällräven rugzak bekend!
Dat zijn: Patrick Verbruggen en Iris Vanpachtenbeke. Beiden hadden het antwoord op de wedstrijdvraag gelukkig ook juist. (De jas uit 1968 van G1000-stof was de Greenlandjas). Anders moesten we een nieuwe winnaar trekken.
Patrick en Iris krijgen persoonlijk bericht. De Räven rugzak wordt automatisch naar hen thuis opgestuurd.
Team Far Out liet zich afgelopen zaterdag opnieuw van zijn sportieve kant zien en reed 90 km door het mooiste van Nederlands Limburg. Lees hun verslag toertocht Limburgs Mooiste of bekijk hieronder de foto’s toertocht Limburgs Mooiste.
Hago Limburgs Mooiste staat bekend om de sportief uitdagende en toeristisch schitterende tochten over verkeersluwe wegen. 15.000 mannen en vrouwen reden afgelopen zaterdag de startlijn over om te beginnen aan een tocht door Limburg mooiste heuvelland. Team Far Out tekende present. Lees hier het ‘verslag toertocht Limburgs Mooiste’ van Kathelijne Seeldraeyers.
Met team Far Out (met Koen, Maya, Pieter-Jan en Kathelijne als aanvoerders) hadden we de keuze uit volgende 8 toertochten voor de racefiets variërend van 56 tot 252 kilometer. Elke route kreeg een andere kleur. Wij kozen voor de 90 km dwars door Limburg mooiste valleien en maakten daarvan het ‘verslag toertocht Limburgs Mooiste’ met bijhorende fotogalerij. Of het zijn naam waarmaakt?
Vrijdagavond 9-6-2016 zijn we opgereden naar het Nederlandse Heerlen. De organisatie van Limburg mooiste biedt elke editie de mogelijkheid om te kamperen op Limburg Mooiste Camping. Dat kwam mooi uit, vrijdagavond al oprijden, rustig iets gaan eten om dan zaterdagochtend te vertrekken tussen 15.000 wielerliefhebbers. Team Far Out was er klaar voor.
Om te vermijden dat je met 15.000 man als een sandwich bijeengepropt aan de start verschijnt, waren de starttijden gevarieerd tussen 06 en 11 uur.
9 uur als vertrektijd vonden we een mooi uur. Na nog geen kilometer duiken we reeds de velden in , golvende baantjes leiden ons al direct naar prachtige kastelen en boerdijen. Na een paar kilometer ontstond er plots een file waar je toch snel moest uitklikken als je niet wou kennismaken met het asfalt. Rede van het oponthoud was dat de organisatie nog een extra knipkaart aan je fiets wilde hangen. Dat had toch gemakkelijk in de goodiebag kunnen zitten of niet ?
Wat ons vooral opvalt is het glooiende karakter van het landschap en van de wegen ertussen, wat het allesbehalve saai maakte maar zeer boeiend en plezier voor te rijden.
Na 30 km komen we onze eerste Servicepost in Meerssen tegen ,ook wel ‘pleisterplaats’ genoemd, ligt bij voorkeur in een gezellige omgeving met horeca en terrassen. En dat was het ook; we komen de markt opgereden met de schitterende basiliek en daar staat Limburg Mooiste met alles wat een renner nodig heeft om even terug op krachten te komen , niet alleen voor hem maar ook voor zijn fiets. Vanaf hier gaan alle routes hun eigen weg.
Daarna gaat de tocht noordelijk naar de natuurgebieden in Onderbanken richting Duitse grens.
Het tempo ligt goed en de volgende 30 km vliegen echt voorbij. De hellingen zijn telkens kort en krachtig en zorgen dat je niet te veel energie verspilt. Na enige tijd alleen te hebben gereden met Pieter-Jan vliegen Koen en Maya voorbij nadat ze een pijltje hadden gemist om hun eerste plaats terug in te nemen, haast en spoed is zelden goed J
Zo rijden we na 60 km het rustieke Etzenrader Mühle in het natuurgebied bij Gangelt, Duitsland, binnen waar onze twee servicepost opgesteld staat. Even wat voorraad opslaan en we zijn weg voor de laatste 30 km.
Soms eist een avondje uit met team Far out ook wel zijn tol de volgende dag. De laatste 30 km ging het een beetje moeizamer voor sommige van ons, zou het kunnen dat het komt door teveel pintjes of door teveel tegenwind? Aan u de keuze!
Maar ze hebben het mooiste tot laatste gehouden, wat een parcours! We rijden door de Brunssummerheide en wanen ons in die van Kalmthout maar dan met hogere heuvels. Een smal geasfalteerd padje glijdt hier mooi door deze pracht en wij glijden mee , het voelt alsof we onze racefiets hebben ingeruild voor een mountainbike.
Aan alle mooie liedjes komt een einde en wat voor één. We rijden als team over de finish met bier in het vizier en onze namen galmend door de microfoon. Schol!
Qua moeilijkheidsgraad was de 90 km (wij telden er 97) zeer goed te doen. Echte zware klimmen zaten er niet echt in of ze waren van zeer korte duur. Maar het golvende karakter maakte van de rit een unieke ervaring en vooral een leuke tocht. Want daar draait het tenslotte om, dat je plezier hebt in wat je doet met een topteam naast je.
Limburg mooiste, u heeft uw naam niet gestolen maar op alle vlakken waargemaakt.
Wat je ook kan zien in de uitzending van de lokale televisiezender L1.
Tot volgend jaar.
Betere testomstandigheden kan je niet hebben! Team Far Out trok namelijk naar de Schotse Hooglanden en nam daar deel aan een pittige oriëntatieloop, de LAMM. Daar testte Ben Van Dyck al het meegenomen materiaal (6,5 kg in totaal). Hier hun testverslag Lowe Alpine Lightflite 25 rugzak voor ultralopers en trailrunners.
Speciaal ontwikkeld en designed voor fell running (Noors = fjell running) en ultramarathons. De Lightflite 25 is het midden model van een 3-delige serie ultralichte backpacks. De modellen hebben respectievelijk 14, 25 en 28 liter volume en wegen respectievelijk 420, 462 en 472 gram.
Het kleine broertje in de reeks (14 l) is ontworpen voor eendaagse adventure races, lopen, mountainbike en winteruitstapjes waar wat extra bergruimte voor kleding geen overbodige luxe is. De 25 en 28 liter versies zijn beide ontwerpen voor bergmarathons met overnachting, en gemaakt in samenwerking met ultrarunner Mark Hartell.
De rugzak heeft een korte hoogte, zodat deze hoog op de rug gepositioneerd is en de heupen vrij houd voor wanneer je hoge stappen moeten nemen bij beklimmingen of rotsige afdalingen.
Pro’s
Adaptive fit harnass: past zich perfect aan rond de nek en over de schouders. Geen van beide Far Out-atleten ondervond last van rash of ongewenste drukpunten. De ademende foam in de straps zorgde tijdens de LAMM voor voldoende ventilatie.
Padded hip pockets: Zeer handig om trail food, zonnecrème, etc. in weg te bergen. Geen last van drukpunten of vervelende naden. Een klein aanraden van het team: test je rugzak voldoende tijdens de training met de kledij die je tijdens de wedstrijd gaat aandoen. Test met verschillende layers (thermal, rain jacket, running shirt…) De combinatie kan leiden tot irritatie door verschuiving van de verschillende lagen.
Fabrics & technology: Trishiled light 70D honeycomb durable nylon. Dit kunnen we 200% beamen. In de laatste kilometers van dag 2, liep de route langs een asfalt weg die volgende regels niet betreden mocht worden. De organisatie stuurde ons door het dichte struikgewas langs de weg tot tegen een omheining met staaldraad uiteinden. Onze zakken zijn hier meerdere malen langs scherpe randen gepasseerd. Met de bijbehorende, nu zit er een scheur in, geluiden zonder dat een van de twee rugzakken enig teken van schade vertoont. We kunnen dus alleen maar beamen dat het super materiaal is.
Con’s
Verwijderbare flessenhouders op de schouder straps: De halveliter wegwerpflesjes van Aquarius die team Far Out gebruikte (very low weight 40 gram), spande zich onvoldoende in de mech flessenhouders. Dit zorgde voor een irriterende zwiepende beweging. We vervingen de flessenhouders vervangen met een type dat in diameter aanpasbaar is en langs de achterzijde van de schouderriem passeert voor meer stabiliteit. Deze werken, uit ervaring in het toerskiën, beter. Een tip die we zelf op aanraden hebben over genomen. Is slechts 1 flesje mee nemen (0,5 liter) en de ander meshpocket gebruiken om al je oriëntatiemateriaal in op te bergen. (kompass, pen, papier, …)
Bungy compression cord: Deze wordt aangeraden als extra ruimte om spullen weg te bergen, zoals je jas die je op regelmatige basis zou moeten/kunnen aan en uit doen (zeker in Schotland). Wij vonden het handiger om onze jas, trui en andere spullen die we snel nodighadden in de grote en handige mesh side pockets op te bergen. Het gebeurt namelijk regelmatig dat competitors hun spullen verliezen doordat deze door de schokken van het lopen wegzakken. Dit is een neveneffectje dat trouwens bij alle backpacks voorkomt en dat al voor menig deelnemer tot slechte ervaringen heeft geleid.
Overall score: ***** en dus zeker een aanrader!
Voor vertrek deelden Ben Van Dyck & Peter Waterschoot hun voorbereiding en tips voor de Lowe Alpine Mountain Marathon. Ondertussen is de strijd gestreden. Lees het verslag Lowe Alpine Mountain Marathon van team Far Out! Bekijk ook de foto’s Lowe Alpine Mountain Marathon.
Tekst: Ben Van Dyck
Vrijdag 02 juni – 10.20 – Inverness airport
We zitten in het zonnetje voor de luchthaven samen met de Zweed Daniel Holmberg te wachten op Darrell High (the English man), die met de volgende vlucht voet op Schotse bodem zou moeten zetten. De avond ervoor hadden ze ons laten weten dat Daniel op dezelfde vlucht zou zitten als, Peter en mezelf. Ideaal dus om samen een auto te delen.
Zodra Darrel voet aan de grond had, gingen we opzoek naar een plek om iets te eten en om nog enkele spullen in te kopen. Op aanraden van Darrell en Daniel, team Long Step Short Step, kochten we vooral water in voor het basiskamp. Zo moest je niet aanschuiven aan de kraan en kon je ook niet ziek worden op de vooravond van het event door uit de rivier te drinken (je weet maar nooit welke beestjes daarin rondzwemmen). Tijdens de hartige maaltijd werd het ons al snel duidelijk dat Daniel en Darrell LAMM niet als een event beschouwden, maar als een heuse wedstrijd. Zij hadden al aan meerdere van dit soort events mee gedaan en hun ervaring rijkte terug tot 1994! Als team Far Out trokken we grote ogen en dronken we hun tips & tricks gretig binnen. Geen betere leermeester(s) dan van een team dat voor een podiumplaats gaat.
Het spreekt vanzelf dat de rit naar Corrie Hallie, het even center & camp site, adembenemend is. De ganse rit geven de podium beesten nog tips over struikgewassen en het lezen van de ondergrond. En over de toiletten op het middenkamp, waar je in rij boven een greppel je grote boodschap moet doen, met de kont van een andere deelnemer voor je! Traditionele Schotse wc! Ja, deuh, jullie sleuren ons erdoor hé?
Op de camping aan het event center, herbekijken we onze rugzak en proberen we de tips & tricks, van team Long Step Short Step, toe te passen. Tevreden met een halve kilogram winst op de rugzak (6,5 kg) sluiten we de dag af met een fris Schots An Teallach-biertje. Een beetje ontspanning in het zonnetje mag wel. Eentje maar, om de benen niet te verdrinken en om het lokaal “Arrochar Mountain Rescue Team” te steunen.
Zaterdag 03 juni – Day 01 Fannichs
24 km en 1180 hoogtemeters
Een prachtige dag en het weer zit goed. Zodra de wedstrijd begint, vallen de zenuwen weg, nu is het focus, kaart lezen, richting bepalen en hoogtemeters controleren. Peter is de snellere van ons twee en loopt op kop. Hij gaat op zoek naar de beste ondergrond, terwijl ik blind probeer te volgen, als de onvergefelijke ondergrond het toelaat, en onze locatie track op de kaart. Checkpoints 1 en 2 vinden we snel en tot onze verbazing zonder enig probleem?!
In de maanden voor het event hadden we ons verdiept in de controle descriptions’ voor oriëntatielopen. Een waslijst van symbolen die omschrijven waar de controle description of checkpoint zich ergens bevind. Maar nadat we die ochtend met de bus onze startlocatie werden gedropt en onze descriptions ontvingen, bleek het al bij al niet zo moeilijk. Met de gritreferentie zoek je de controlecirkels die van toepassing zijn op jouw klasse, in ons geval deze van de C-course. En met de omschrijving weet je waar de controlefeature zich bevind in deze controle cirkel.
Wat gemakkelijker was op vlak van oriënteren, werd ruimschoots gecompenseerd door de moeilijkheids graad van het terrein. Lopen in de Schotse Highland is hard en de training die we ons zelf hadden voorgeschoteld had ons nooit doen vermoeden dat we zoveel spieren in onze benen hadden en dat je die ook nog eens zou nodig hebben. De ondergrond kan je vergelijken met een mengeling van de Kalmthoutse heide en de Hoge Venen. Trek dit door in het verticale tot een dikke 1000 meter hoog en je krijgt een beeld van de Lowe Alpine Mountain Marathon. En jawel, paden of weggetjes zijn een zeldzaamheid hier. Geen andere keuze dan de real thing.
Zoals reeds aangegeven ging onze navigatie vlot. Misschien dat we tussen punt 4 en 5 beter de keuzen hadden gemaakt om te traverseren in plaats van over de berg te gaan. Dat had ons mogelijks minder calorieën gekost en wat minuten van de eind tijd gepitst, maar deze extra top en de fantastische afdaling ervan, inclusief de lokale herten die ons op het pad kruisten, maakte van deze rechtlijnige approach naar checkpoint 5 een superervaring. De laatste beklimming en afdaling, met uitgeputte benen, kwam vrij hard aan. Ik heb raar of zelden last van krampen, maar die dag mocht ik tot twee maal toe een stretchoefening doen om een kramp aan de binnenkant van mijn dijbeen te verwijderen. Een perfect bewijs van hoe hard je benen door het terrein zijdelings belast worden van de voet tot bovenaan het been.
Het middenkamp was een ruim en droog stuk grasland waar iedereen een mooi plekje kon versieren. Het uitzicht was geweldig en werd in de vroege avond versierd door een onweer en enkele regen buien. Tot onze verbazing waren de toilet greppels effectief aanwezig, wel is waar afgebakend met doeken rondom en een tussen schot voor mannen en vrouwen, maar toch… Gelukkig waren er ook enkele mobiele toiletten aanwezig.
Dag 1 eindige team Far Out op de 53ste plaats in de C-course categorie en lieten we 12 teams achter ons. Met een tijd van 7 uur en 21 minuten voor 24 km hadden we nog een voorsprong van 2 uur op het laatste team in onze categorie. Onze vrienden van team Long Step Short Step eindigden op de voorlopige 2de plaats in de score course categorie. Way to go! Het laatste team, uit de elitecategorie, kwam die dag rond 22.30 binnen na 15 uur in de bergen. De Marshalls en Mountain Rescue Teams waren al uitgestuurd om hen op te sporen. Ondanks voetproblemen besloten zij de volgende ochtend terug te starten.
Zondag 04 juni – Day 02 An Teallach en Fisherfield
21 km en 940 hoogtemeters
Met 3 uur achterstand op het eerste team in onze categorie, zaten we in start window 2, tussen 6.30 en 7.30. Rond 7 uur waren we terug op weg en ondanks de verzuurde dijbenen zetten we de eerste kilometers al lopend in. De route die we met onze nieuwe gritreferentie moesten uitstippelen, liep min of meer zoals we hadden verwacht. Het avontuur van dag 2 nam ons mee langs de noord kant van de iconische berg An Teallach. Het terrein was nog onvergefelijker dan de dag ervoor en met zuurtjes van dijbenen, klauterpartijen in canyons, doorkruisen van delta’s en een moeras als afsluiter, was deze dag fysiek harder dan verwacht.
De ervaring van de dag ervoor leerden ons de features in het landschap beter te gebruiken. Tussen punt 5 en 6 lagen lange witte rots ribben die je kon gebruiken om snel door de heide te navigeren. Op gebied van navigate denk ik dat we als team Far Out betere keuzes hebben gemaakt dan de dag ervoor, op de afslag door het moeras na. Op enkele kilometers van de streep zat Peter tot 2 maal met beide voeten vast in een bog. Geen lachtertje, zeker als je fysieke vermoeidheid parten begint te spelen op je mentale instelling. Met een tijd van 8 uur en 9 minuten eindigde dag 2 en onze eerste mountain marathon aan het event center in Corrie Hallie.
Overall score. Met een totaal tijd van 15 uur en 31 minuten, op een totale afstand van 45 km, eindigde team Far Out op de 52ste plaats in de C categorie. En lieten we 13 teams achter ons waarvan er 8 het traject niet hebben afgewerkt of een checkpoint gemist hadden. Onze vrienden van team Long Step Short Step eindigde op het podium met een 2de plaats in de score course-categorie. Zij behaalde in totaal 441 punten in een tijd van 12 uur en 58 minuten. Way to go!
In het verslag van de routebouwer (Andy Spenceley) staat geschreven dat hij de LAMM beschouwd als een avontuur door de bergen in plaats van een echte oriëntatieloop. De reden is simpel. Bij een oriëntatieloop ben je zo opgeslorpt door de uitdaging van het zoeken dat je je niet bewust bent van de omgeving. LAMM daarentegen brengt je elk jaar naar een nieuwe afgelegen locatie in Schotland en laat je genieten van de ‘journey’ en de ongelofelijke landschappen. Dat kunnen we alleen maar bevestigen en zijn alvast benieuwd naar het volgende LAMM event. Hou de LAMM-website of hun Facebookpagina in de gaten.
Ben Van Dyck & Peter Waeterschoot
Ben Van Dyck & Peter Waterschoot vertegenwoordigden de kleuren van Far Out op de Lowe Alpine Mountain Marathon. Hieronder de foto’s. Lees ook hun verslag Lowe Alpine Mountain Marathon.
Je trekt eropuit, wandelt, doet een trekking, wil een keer trailrunnen, een stad bezoeken… Uiteraard dat je in het gamma van Lowa voor elke activiteit een geschikte outdoorschoen vindt, maar in je koffer past jammer genoeg maar 1 paar. Gelukkig hebben we de ideale schoen voor je gevonden; de Lowa Aerox GTX voelt zich namelijk op alle soorten terrein thuis.
De Aerox GTX is een veelzijdige, goed ademende en waterdichte schoen die niet op je outdoorchecklist mag ontbreken. En we hebben zelfs nog beter nieuws, van Lowa mogen we TWEE PAAR van deze gloednieuwe multifunctionele outdoorschoenen weggeven. Ik zou zeggen: lees snel onderstaande instructies en waag je kans!
2.Vul de volgende wedstrijdvraag aan:
Alle Lowa schoenen worden 100% geproduceerd in….?
3. Stuur het antwoord op de vragen 1 en 2, samen met je naam, adres- en contactgegevens PLUS je schoenmaat naar redactie@farout.be vóór maandag 19 juni 2017 (*). Een onschuldige hand trekt maandag 19 juni de winnaars en maakt deze op dinsdag 20 juni bekend.
Tip: het antwoord op de wedstrijdvraag vind je op de merkenpagina van Lowa op Farout.be.
(*) Alleen complete mails komen in aanmerking, dus mét het antwoord op de wedstrijdvraag, je naam, adres- en contactgegevens, plus je schoenmaat en favoriete kleur. We geven 1 paar voor heren en 1 paar voor dames weg. Het te winnen model en kleur is afhankelijk van de beschikbaarheid.
Outdoorschoenenspecialist Lowa staat al meer dan 90 jaar voor innovatieve ideeën en kwalitatief hoogwaardige producten. Een mooi voorbeeld hiervan is de nieuwe Aerox GTX, een multifunctionele en lichtgewicht outdoorschoen die zich thuisvoelt op zowat alle soorten terrein.
Lowa heeft een scala aan outdoorschoenen in het gamma, van alpine modellen tot backpacking en van trekking tot travel. Wie van alles wat doet, kan zijn heil zoeken in een multifunctionele outdoorschoen. De nieuwkomer in die lijn van Lowa is de Aerox GTX. Wat deze schoen zo bijzonder maakt, sommen we hier kort voor je op.
Ten eerste is de Aerox GTX uitgerust met de 100% waterdichte en ademende Gore-Tex Surround-technologie. Deze innovatieve technologie biedt 360° klimaatregulatie voor je voeten zonder invloed op de waterdichtheid. De speciale luchtkanalen in de zijkant van de zool zorgen ervoor dat transpiratievocht kan ontsnappen. En hoewel damp eruit kan, kan er door deze speciale technologie geen water de schoen in. Op die manier blijven je voeten dus droog en koel onder alle omstandigheden.
Al even ingenieus is de Gore-Tex Upper, speciaal gemaakt voor sportieve activiteiten op verschillende soorten ondergrond. Het gebruik van synthetische materialen op kritische punten garandeert stabiliteit én bescherming. En daar waar dat minder nodig is, biedt de toepassing van mesh extra ademend vermogen. In combinatie met de Gore-Tex voering resulteert dit een perfect evenwicht tussen waterdichtheid en ademend vermogen.
Om ook te kunnen voldoen aan de eisen van moderne bergsporters is de allrounder uitgerust met een uitstekend dempende Lowa Dyna PU-tussenzool, een stabiliserend frame voor optimale zijdelingse steun, en een Monowrap-zoolconstructie, die de voet als het ware in de zool in plaats van erop laat staan. De ingeweven vetering van de middelhoge versie en speedlacing bij het lage model, plus een flexibel tong van stretchmateriaal maken het plaatje compleet.
Kortom: de Aerox GTX is een sportief multitalent dat met name op aspecten als pasvorm en functionaliteit geen enkele steek vallen. Aantrekken en gaan, luidt de boodschap!
Een stijlvolle, multifunctionele rugzak met een hoog outdoorgehalte die je spullen beschermt tegen weer en wind, en die je voor zowel school, werk als een daguitstap kan gebruiken. Hebben? Goed nieuws: Far Out mag van Fjällräven maar liefst TWEE gloednieuwe rugzakken weggeven in een KLEUR NAAR KEUZE. Het model dat we voor je hebben uitgekozen is de Räven rugzak van Fjällräven in 20 liter versie.
De Räven rugzak heeft een compartiment met ritssluiting op de voorzijde en een compartiment aan beide zijkanten, voor bijvoorbeeld je drinkfles. De tas is gemaakt van de duurzame en slijtvaste G-1000 stof, waar Fjällräven bekend om is. Hij is water- en vuilafstotend en voorzien van een laptop sleeve voor je laptop of tablet. De schouderbanden zijn verstelbaar en bovenaan zit een handige lus met leer om de tas aan op te tillen. Afmetingen: 46x31x28 cm. Gewicht: 670 gram.
Een onschuldige hand trekt op maandag 12 juni de winnaars en maakt deze op dinsdag 13 juni bekend.
Succes!
Met een grotendeels verlamd onderbeen achtduizenders beklimmen… Alsof het zo al niet moeilijk genoeg is. In mei brak Stef Wolf Wolput records op de Lhotse. We spraken hem daags erna. Lees hier het interview met Stef Wolf Wolput.
Stef Wolf Wolput: “In 2011 zag ik vanop de top van Baruntse Lhotse liggen – het was de eerste berg die ik zag toen ik op de top kwam. En ik dacht ‘Dat wordt de volgende!’ Bovendien volgen klimmers voor Lhotse en Everest tot op 7600 meter hetzelfde traject; op een expeditie van 60 dagen vorm je 57 dagen lang één groep. Door Lhotse te beklimmen heb je dus eigenlijk de volledige Everest expeditie, aan een vierde van de prijs van Everest… Tenslotte vond ik Lhotse klimtechnisch een grotere uitdaging dan Everest, omwille van de couloir, die start op circa 8100 meter.
“Ik vermoed dat ik die wilskracht gewoon in mij heb… Ik wil niet opgeven. Ik was een topsporter, en kon me geen ander leven voorstellen. Ik had een droom, een 8000er beklimmen, en vond dat ik die niet zomaar kon laten gaan. Een fysieke beperking was niet groot genoeg om me klein te krijgen. De boodschap is simpel: ook al heb je een fysieke of geestelijke beperking: ga voor je droom – beklim je eigen Everest.
“Kort gezegd: enorm gefocust. Je bent maar bezig met één ding, naar de top gaan. Ik wist ook dat ik, als ik Kamp 4 zonder veel problemen zou halen, heel veel kans had om op de top te staan. Toen dat zo bleek te zijn (ik voelde me prima in kamp 4), was het simpel om me te focussen.”
“Er ligt er al eentje te wachten. In augustus gaan we met ons gezin op vakantie naar Sicilië. De Etna staat dus bovenaan het lijstje. Maar als ik verder denk, wil ik heel graag in de nabije toekomst een expeditie organiseren en begeleiden met mensen met MS naar de top van de Kilimanjaro. Een mooie berg, haalbaar voor mensen met een lichte beperking, en voor mij als Afrika-liefhebber, zeker een ‘must do’. Over een volgende 8000-er denk ik graag nog wat langer na. Nog even nagenieten van deze ervaring!”
Bekijk de foto’s Stef Wolf Wolput of de video op de top zelf onderaan het artikel ‘Wolput breekt records op de Lhotse’.
