Home Blog Pagina 227

Elke maand een trail: loopevents voor herfst en winter

Vind je die donkere maanden vrij saai en ben je vooral gebeten door een sportieve lifestyle? Dan hebben wij hier voor jou dé oplossing om je van de verveling te ontdoen! Loopevents voor herfst en winter.

26 oktober 2019: Bear Trail & Grizzly 100

De Instinct Bear Trail op 26 oktober 2019 is de achtste editie van deze trailrun in de Belgische Voerstreek. Diezelfde dag is het ook de de 3e editie van de Grizzly 100, een Ultratrail van 100 km door de mooie Voerstreek en langs de grens van Nederland en België naar het Drielandenpunt en weer terug. Naast de 100 is er ook een ultra van 83 km en de ’traditionele’ 58, 39, 25 en 16 km trails. Reken op veel singletrails, pittige beklimmingen, mooie uitzichten en een traject dat meer dan 90% offroad gaat. www.bearsports.nl

17 november 2019: Spartacus Koppenberg

De Spartacus Series is al jaren een favoriet, waar Team Far Out maar geen genoeg van krijgt. Als afsluiter van dit jaar trekt de hele stoet voor het eerst naar de Koppenberg. Inderdaad, die mythische berg in Oudenaarde. Dat wil zeggen: hoogtemeters, kinderkopjes en slippartijen. Als het maar niet regent! Je kan kiezen uit een obstakelrun van 5 (circa 25 hindernissen) of een van 10 km (met ongeveer 50 hindernissen). Starten gebeurt in waves. www.spartacusseries.be

7 december 2019: Cécémel Sinterklaas Trail

Drongengoedbos is het grootste aaneengesloten bos van Oost-Vlaanderen. Met zijn vele mooie dreven, heide, gras, bos is variatie troef. En is het de ideale plek voor uren wandel- en loopplezier. De Sinterklaas Trail is er uiteraard niet alleen voor de groten, die kunnen kiezen uit de 5, 10, 21 en 42 km. Maar vooral ook voor de kleinsten: met de Sint die langs komt, een springkasteel, en twee loopafstanden van 350 en 850 m. Het parcours bevat privépaden en éénmalig opengestelde paden. Daarom wordt geen gpx vrij gegeven. www.marathonandmore.be

12 januari 2020: Trèfle à quattre feuilles

Geen stress, gene medaille, geen prijzen, gewoon 12, 23,  33 of 42 km lopen, puur voor het plezier door een van de mooiste stukjes van België. De trail bestaat uit 4 verschillende lussen die je naar wens kan combineren. Iedereen betaalt € 10 en krijgt na afloop een consumptiebon. Reken onderweg op velden, boswegels, mooie singletrails en als je een beetje pech hebt met het weer veel modder. In totaal overwin je ook een 1000-tal hoogtemeters als je alle vier rondjes doet. www.couritpourleplaisir.be

Oktober – december: Urban Trails

Lopen door kerken en cafés, stadhuizen en stegen, pleinen en parken… Urban Trails zijn wereldwijd een ware rage. Trek je loopschoenen aan en ontdek onze steden op een heel andere manier. Op 20 oktober passeert de Urban Trail in Bergen, 10 november in Brugge en 14 december in Mechelen. Na eeb tussenstop in januari en februari gaan de urban trails in maart weer van start. www.sport.be/urbantrailseries

 

Tien mooiste mountainbikeroutes van België – 5 tot 10

De vijf eerste tips voor mountainbiketrips gaven we eerder weg. Er zijn nog veel meer plekken waar je in België kan genieten van een sportieve fietsuitstap. Deel twee van de mooiste mountainbikeroutes van België. Aan jou om ze aan je wielen te rijgen.

Aywaille: Ninglinspo

On-Belgisch berglandschap
Het enige bergriviertje van België staat garant voor fantastisch mountainbiketerrein. De Ninglinspo is een zijriviertje van de Amblève, in de gemeente Aywaille. Ze stroomt door een geklasseerd gebied en haalt haar schoonheid uit het wilde karakter van de omgeving.

Dit is een van meest aantrekkelijke plaatsen in Hoog-België en voor wie het endurogebeuren een beetje volgt, zijn Ninglinspo, Aywaille, Remouchamps en de Amblèvevallei natuurlijk geen onbekenden. De trails in dit bergachtige strookje België lenen zich uitstekend voor het meer technische werk. De zijriviertjes en de rotspartijen rond de waterval La Chaudière zijn buitengewoon prachtig. Het is moeilijk te geloven dat je nog steeds in België bent. Vanuit het dal van Ninglinspo rijd je richting Vert-Buisson en het heidegebied van Porallée, om zo in het dal van de Amblève te belanden. Overal om je heen zie je trails, de ene nog uitdagender dan de andere. Eender wat je graag doet op je mountainbike, hier zit je als gebeiteld.

Hoei

Een razende adrenaline-kick
De muur van Hoei is een afschrikwekkend begrip in de wielerwereld, wegens zo steil dat je moet remmen om niet achteruit te bollen. Rond de muur vind je een overvloed aan hoogtemeters, bossen en singletrails. We zitten in de provincie Luik, aan de samenvloeiing van Maas, Hoyoux en Mehaigne. Bois Madam tekent meteen paraat voor stevige beklimmingen en een prachtig panorama over kastelen, rotsen, bossen, velden en een meanderende Maas. De afdalingen zijn snel, steil en technisch, met vaak een verstopte bloedlinke passage als toetje. Bois Mimont herhaalt dat trucje: door de rivier, brutaal steile beklimmingen, supersnelle afdalingen, uitgedroogde rivierbedding… Nog enkele bossen: Bois Thier Marechal, Bois de Gives, Bois du Roi… stuk voor stuk heerlijke plekken waarin het zalig biken is. De beklimmingen zijn ofwel vervelend lang ofwel bijzonder steil, de afdalingen een razende adrenalinekick.

Gooik

Glooiend door het Pajottenland
In het Pajottenland, een mooie en rustige streek ten zuidwesten van Brussel, begrensd door de Zenne en de Dender, en de autowegen Aalst-Brussel en Edingen-Halle, ligt Gooik. Bekend om de talloze kleine en ambachtelijke Kriek- en Geuzebrouwerijen, en een oase van rust vlakbij de hoofdstad. Startplaats is ontmoetingscentrum De Cam, in het centrum. Vanaf hier word je een mooie route voorgeschoteld doorheen een heuvelachtig landschap en over brede veldwegen en leuke kronkelpaadjes. De beklimmingen zijn nergens echt lang, de afdalingen nergens heel erg technisch of steil, maar het weelderig groene landschap en een aantal leuke singletracks maakt van het Pajotttenland een heel erg leuk mountainbiketerrein. Met de klim naar de Kester en het motorcrossparcours van Kesterheide krijg je overigens een pittige uitdaging voorgeschoteld die je naar het hoogste punt van Zuidwest-Brabant leidt.

Ottignies: Piste VTT en Bois des Rêves

Een droom voor freeriders
Het Bois des Rêves – in het Waals-Brabantse Ottignies Louvain-La-Neuve – was al twee keer het strijdtoneel voor het Belgische Kampioenschap crosscountry. Het provinciaal domein herbergt een heuse Piste VTT en een mountainbikeroute die in 27 kilometer Ottignies en Louvain-la-Neuve aandoet. Al hoef je van deze route niet veel meer verwachten dan enkele veldwegels en een paar saaie bospassages. Dan gaan we liever in het Bois des Rêves zelf stoeien. De Piste VTT is een supertechnische wirwar aan paadjes, steile beklimmingen, flink uitdagende afdalingen, jumps en drops voor de freeriders, boomwortels… Dikke pret en een absolute aanrader voor wie zijn rijtechniek wil bijschaven.

De Schorre, Boom

Op de heilige wei van Tomorrowland
De Schorre in Boom kent iedereen van Tomorrowland. Veel minder geweten, is dat daar een bijzonder leuk en technisch mountainbikeparkoers is aangelegd. Het Provinciaal Recreatiedomein ligt in het hartje van de Rupelstreek en is een knappe groene oase in de stedelijke drukte van Antwerpen, Mechelen en Brussel. Het domein is een oude kleiput en grote delen van De Schorre waren vroeger eigendom van de steenbakkerijen van Verstrepen en Van Herck. De mountainbikeroute is niet bepaald voor de beginnende biker: ze bestaat uit draaien en keren, steile beklimmingen en technische afdalingen, al dan niet vergezeld van een fikse boomwortelpartij of rockgarden. Wil je het nog technischer? Rijd dan richting het aanpalende Terhagen. Dat is geen officiële route, maar is wel puur kicken voor de ervaren mountainbiker.

Heb je de eerste vijf mountainbikeroutes nog niet gezien? Klik hier om ze snel nog even te kunnen bekijken. Het is zeker de moeite waard!

Tekst: Jurgen Groenwals

DOEN in de herfstvakantie: vier Halloween in Wallonië!

Halloween staat voor de deur, tijd dus om te griezelen! Halloween in Wallonië is trouwens erg populair. Er valt dit weekend en volgende week dan ook heel wat te beleven over onze taalgrens. Enkele van onze favorieten.

Halloween wordt al vele jaren gevierd in België. De Amerikaanse traditie wil dat kinderen zich verkleden in monsters, spoken, heksen of andere schrikwekkende figuren zoals vampiers en zombies. Tijdens de herfstvakantie zijn de pompoenen, make-up en andere Halloweencreaties terug tijdens Halloween in Wallonië.

Halloween in Wallonië

  • Kasteel van Bouillon

Dompel je onder in de donkere sfeer van het kasteel van Bouillon. Het kasteel verwelkomt je voor de Halloweenfeestelijkheden eind oktober. Geesten, zombies en andere kwaadaardige schepsels nemen bezit van het meer dan 1000 jaar oude kasteel. Op 30 oktober 2021 is trekken 6- tot 12-jarigen in bijzijn van hun ouders door de gangen van het spookkasteel. Opgelet voor monsters verstopt in de hoeken! Je wordt beloond voor je moed aan het einde van het bezoek. Op 31 oktober, 1 en 2 november is het griezelen geblazen voor +12-jarigen. Het parcours door smalle gangen, kamers en donkere kelders wordt in volledige duisternis afgelegd. Wees niet bang van het donker, maar van wie er verstopt zit.

  • Spookdorp Treignes

Het museumdorp Treignes staat elk jaar bol van de verschrikkelijke activiteiten. Ben je in het bos bang voor de grote Boze Wolf? Let dan op wanneer je de Kasteelhoeve van het Ecomuseum van Viroin binnenstapt. En in de gangen van de Espace Arthur Masson dwaalt naar verluidt een weerwolf. In het Musée du Petit-Format, voor de gelegenheid ondergebracht in het Malgré-Toutmuseum, help je Dr. von Hagens in het horrorlab. ElkDe duivelse rups doet de hele dag dienst als shuttle (laatste vertrek om 17 uur aan het Malgré-Toutmuseum). Kom op de avond van 31 oktober de nacht trotseren met een hoofdlamp en sta klaar om de bomen te beklimmen.

  • Halloween in Aventure Parc Wavre

In Avneture Parc Wavre staat je op zaterdag 31 oktober 2021 een griezelavond van formaat te wachten! Durf de confrontatie aan te gaan met de vreemde wezens die zich overal in het park verstoppen… Heksen, zombies en spoken wachten je op. Trotseer de nacht met enkel en alleen een hoofdlamp en sta klaar om de bomen te beklimmen.

Outdoorrugzakken: de nieuwste modellen en rugzaktrends

Rugzakken bestaan vandaag in alle kleuren en volumes. Ze bezitten handige details en zijn gemaakt van hoogtechnologische materialen en stoffen. We vuurden enkele vragen af op experts van rugzakkenmerken Osprey en Deuter.

De tijd dat je twee types rugzak had – een model voor dagtochten en een trekkingrugzak – ligt al eventjes achter ons. Vandaag bestaan ze in verschillende maten en voor alle outdoorsporten, van wandelen tot klimmen en running. Dominic Declercq is met Elements invoerder van rugzakspecialist Osprey. Jonathan Hermans heeft als marketingverantwoordelijke een reeks merken onder zijn hoede, waaronder Deuter. Ze vertellen ons wat de consument vandaag mag verwachten van een degelijke rugzak.

Gewicht en draagcomfort prioritair

“Tien jaar geleden gebruikten rugzakfabrikanten voornamelijk zwaardere, robuuste materialen”, steekt Jonathan Hermans van wal. “Vandaag hechten we veel meer belang aan gewicht en technologie. Vroeger vond men de extraatjes aan een rugzak vaak belangrijker dan het draagcomfort, maar dat is vandaag gelukkig helemaal anders. Draagcomfort is bepalend voor een geslaagde trip, niet tof zakje om je zonnebril in op te bergen.”

Dominic Declercq sluit zich daarbij aan: ‘ Ik zou lichtgewicht als voornaamste trend willen aanduiden, zonder in te boeten aan draagcomfort. Verder is er meer aandacht voor een optimale ventilatie en bestaan de meeste modellen in een specifieke heren- en damesuitvoering. Extra features worden verstandiger geïntegreerd dan vroeger. Denk aan een betere organisatie met opbergvakken, zakjes aan de heupbanden of regenhoezen.” Heeft het lagere gewicht en de aandacht voor draagcomfort een invloed op de materiaalkeuze bij de fabrikanten? Jonathan Hermans: “Op zich verschillen de gebruikte materialen niet veel met vroeger, alleen de verwerking is anders. Men gebruikt nog steeds polyester en nylon, maar dan in lichtere en sterkere varianten. Ook in verschillende soorten schuim als polstering in het draagsysteem dragen bij aan dat lagere gewicht.”

Urban outdoor looks

Was backpacking vroeger enkel weggelegd voor avonturiers, dan is het vandaag een erg alledaagse vorm van reizen. En diende de rugzak jaren geleden louter en alleen om door bos en natuur te trekken, dan duikt hij tegenwoordig ook als ‘urban outdoor’-variant in het straatbeeld op. Daarom neemt het belang aan kleuren en looks steeds toe. Een snelle blik op het Osprey-gamma en we zien toffe kleuren en dito designs, oog voor detail en afwerking.

Hetzelfde bij Deuter. Jonathan Hermans: “Een goede balans tussen comfort en functionaliteit enerzijds en een goed uiterlijk anderzijds blijft een belangrijke trend waar Deuter continu op inspeelt. Outdoor wordt steeds meer als ‘lifestyle’ beschouwd en dat zie je terug in de wensen van de consument. Die zoekt comfort, maar dan het liefst in een mooie verpakking. Ook duurzaamheid en polyvalentie spelen een steeds grotere rol. Consumenten zoeken een rugzak voor multifunctioneel gebruik, eentje die ze jarenlang en voor van alles kunnen gebruiken.”

De bestsellers

Welke van hun eigen rugzakken bestsellers zijn? Jonathan trapt de pop-poll op gang: “Het grootste en meest succesvol bij Deuter is het hikingsegment, zeg maar de dagrugzakken. Toch blijven ook onze trekkingrugzakken belangrijk. De Aircontact-trekkingrugzak is inmiddels een vaste waarde in onze collectie. Het draagsysteem van deze tas verenigt een hoge flexibiliteit met een prima gewichtsoverbrenging.

Dominic heeft het moeilijker met kiezen uit het uitgebreide Osprey-gamma. “Voor de hikingrugzakken kies ik voor de Stratos, of de damesvariant Sirrus. Die beschikken over een Airspeed-rugpand, waarbij een gaas de rug van de rugzak scheidt. Op die manier blijft de ventilatie optimaal en ga je niet snel zweten. Bij de trekkingrugzakken raad ik de Atmos of zijn damestegenhanger Aura aan. Op de vraag wanneer de ultieme innovatie eraan komt, de zelfdragende rugzak, moeten beide heren ons helaas het antwoord schuldig blijven.

Waar je moet op letten bij aankoop van een rugzak?

Tekst: Jurgen Groenwals

Bekende Vlamingen op de fiets

Bekende Vlamingen op de fiets is een feit! Voor menig fietsevent staat een peloton BV’s klaar die kilometer na kilometer het beste van zichzelf te geven, meer dan eens voor een goed doel. Omdat fietsen ontwapent en iedereen op de trappers gelijk is: sla volgende keer gerust een praatje als je Sioen, Saartje, Begijn of Zohra voorbij ziet rijden.

We hebben enkele Bekende Vlamingen geïnterviewd om naar hun spannende fietsverhalen te kunnen luisteren. Voor volgend seizoen misschien een vervolg van deze interviewreeks?

Bekende Vlamingen op de fiets

Teksten: Sandra Gyles

Zohra fietst door Langdorp en Calpe

Als zangeres, danseres en dj doorzwom Zohra al heel wat waters, maar ook op sportief vlak is ze een vrolijke spring in ’t veld “Ik ben een nerveus iemand en moet mijn energie kwijt. Sporten is mijn uitlaatklep.” Mountainbiken doet Zohra nog maar een jaar of acht jaar, maar haar eerste gepimpte koersfiets kocht ze 18 jaar geleden.

Ben je ondertussen al op de Mont Ventoux geraakt?

Zohra Aït-Fath: “Ik weet dat ik afstanden aankan en ga sportieve uitdagingen niet uit de weg, maar om je vraag te beantwoorden: neen, nog altijd niet. Het blijft natuurlijk een klassieker en dus blijft de berg ook bovenaan op mijn lijstje staan om ooit nog eens op te fietsen. Oftewel met het Hartteam voor een goed doel, of met mijn fietsvrienden. Tijdens zo’n tocht leer je je vrienden op een heel andere manier kennen.”

Voor een fietsvakantie met het gezin trek je naar…?

“Calpe, een waar fietsparadijs waar we nu al vijf jaar overwinteren. Mijn schoonzus heeft er jaren fietsbegeleiding gegeven samen met haar man, voor ex-wielrenner Serge Baguet. Via hen heb ik daar prachtige, pittige parcours ontdekt. Veel van onze vrienden komen in de winter langs om samen met ons te fietsen. Onze zoon van vijf jaar kan nog niet mee, maar hij heeft in Calpe wel leren lopen en fietsen, op de kilometerlange dijk aan de kust.”

Welke is je lievelingsroute in eigen land?

“Het parcours van Langdorp naar Testelt, Averbode, Scherpenheuvel, Rillaar en terug naar Langdorp. Een gevarieerd traject langs bossen en velden, door de natuur en mooie landschappen. De Hagelandse heuvels zijn trouwens ook de moeite! De bossen van Langdorp vind ik dan weer ideaal om mijn MTB-techniek bij te schaven of als training. Ik heb er leren mountainbiken, met vallen en opstaan, en – ook niet onbelangrijk – de juiste afstand tussen stuur en bomen leren inschatten!”

Het Hageland, altijd goed voor wat spanning en avontuur

“Op een dag fietsten we van Langdorp naar de Demer. Je moet er een stuk door een veld dat er soms nogal vettig bijligt, maar waar je moet blijven trappen, wil je de dijk op geraken. Alleen… ik herkende de plek niet, omdat alles er bevroren bijlag. De twee eerste mountainbikers vlogen naar boven, maar toen het mijn beurt was, krakte het ijs. Ik in paniek, bang dat ik in het ‘water’ zou wegzakken. Toen viel mijn frank en wist ik dat ik niet in een moeras was beland, maar gewoon op het veld dat ik kende. De jongens begrepen al niet goed waarom ik zo stond te roepen en zwaaien.”

Je maakt deel uit van het Hartteam. Wat doen jullie juist?

“Het Hartteam is een groep artiesten uit de Vlaamse showbizzwereld die zich al lopend, fietsend of mountainbikend belangeloos inzetten. Zo steunden we eerder Artsen Zonder Grenzen, Dental Mission, Bone for kids en het Zuster Jeanne Devos Fonds. Heel plezierig. Een toffe fietsevent was dat van Defensie Ursel vorig jaar. Het was een warme dag. Na de eerste 20 km mochten we bij iemand het zwembad induiken en kregen we een Westvleteren Trappist. Je kan al raden dat de volgende 20 km gingen heel wat trager gingen! Maar het resultaat was er: 1200 euro voor het goede doel.”

www.zohra.be
www.hartteam.be

Tekst: Sandra Gyles

Het koerscafé van Begijn Le Bleu

Fietsen doet stand-upcomedian, cabaretier en ‘Foute Vriend’ Begijn Le Bleu ondertussen al dik vijftien jaar. Langer dan dat hij professioneel op het podium staat! Begijn was namelijk ‘al’ dertig toen hij in 2005 zijn eerste stappen in comedyland zette. Binnenkort toert hij met De Ronde van Begijn door Vlaanderen.

Sleur je je collectie fietsen nog steeds mee op tournee?

Begijn Le Bleu: “Collectie is een groot woord, maar ik heb inderdaad mijn koersfiets en mountainbike 150 keer meegenomen op het podium doorheen Nederland en Vlaanderen. Ze spelen geen enkele rol in mijn voorstelling, maar het was wel een manier om ze in te brengen bij de belastingen. Dat zeg ik ook, tot plezier van het publiek natuurlijk. Bijkomend voordeel is dat ik telkens voor de voorstelling ging rijden en zo mooie stukjes van onze Lage Landen heb ontdekt.”

Doe je dat liefst op de koersfiets of op de mountainbike?

“Mijn mountainbike gebruik ik het liefst in de natuur. Ik doe geen halsbrekende tochten of zo, maar met de familie op tocht in een bos is dat een zalige fiets om te ‘snelwandelen’. Mijn koersfiets gebruik ik om mijn conditie op peil te houden. Ik stap enkel uitgerust op die fiets met de juiste kledij, dat is recreatief sporten voor mij. Ik gebruik de mountainbike het meest voor het ogenblik.”

Naar het schijnt stop je onderweg vaak om vogels te spotten.

“Ik ga altijd fietsen in de natuur en afhankelijk van de streek kom je dan specifieke soorten tegen. Maar een roodborstje kan mij ook al ontroeren, hoor. Twee hele mooie streken voor vogelspotters zijn Groningen en Friesland. Er vallen in het noorden van Nederland veel en vooral veel verschillende vogels te zien. Van kiekendieven tot zilverreigers en van visdiefjes tot kluuten: je komt ze allemaal tegen.”

Wat is het mafste dat je ook meemaakte op de fiets?

“Dit jaar was ik in de Giro en beklom de Monte Grappa samen met tientallen enthousiaste Italiaanse wielertoeristen. Daartussen reed een vrouwtje van een jaar of zestig, met een zongebruind en rimpelig vel, op een plooifiets de col omhoog. Haar fiets hing vol met roze ballonnen en ze had een oude transistorradio bij waarop een Italiaanse dj van alles riep. Ik dacht: ‘Hoe lang gaat die dat volhouden?’ Maar ze reed monter door tot aan de top van de col met een grote glimlach op haar gezicht. Daar stonden wij dan, met onze versnellingen en gels.”

De komende maanden toer je door Vlaanderen met De Ronde van Begijn. Mogen we ons verwachten aan een show vol sappige fietsverhalen?

“In het koerscafé De Ronde van Begijn ontvang ik als gastheer elke avond twee bekende (ex-) renners. Het wordt een heuse show waar ambiance en pure sportliefhebberij hand in hand gaan met beeldmateriaal, maar ook een quiz, leuke muziekjes en mooie koersverhalen. We hebben hiervoor een zeer mooie poule kunnen samenstellen, met onder andere Nick Nuyens, Edwig Van Hooydonck, Adrie Van Der Poel, Bart Wellens, Eric Vanderaerden…. De toer begint in oktober 2017 en gaat een heel seizoen doorheen het Vlaamse land, tot laat in het voorjaar van 2018.”

www.begijnlebleu.be

Tekst: Sandra Gyles

Bijkletsen met Saartje Vandendriessche op de fiets

Een actieve en reislustige duizendpoot, die niet om een uitdaging verlegen zit en zich komend jaar voor het nieuwe programma Op de man af (op de buis in 2018) van haar sportiefste kant laat zien. Even bijkletsen met Saartje Vandendriessche op de fiets.

Bijkletsen met Saartje Vandendriessche op de fiets

Wat doet fietsen met je, in vergelijking met lopen en de andere sporten die je beoefent?

Saartje Vandendriessche: “Lopen is echt heel boostgevend. Ik krijg er veel energie van en lopen maakt mijn hoofd leeg. Tijdens het lopen krijg ik ook altijd veel ideeën. Fietsen is voor mij meer een manier om te malen over problemen, en om tijdens de vele kilometers die ik maak rustig na te denken over de dingen. Tegen dat ik thuis ben, heb ik meestal wel een oplossing gevonden. Mountainbiken is weer anders, dat is technischer en gevarieerder, en vind ik vooral heel tof.”

Je laat je naar het schijnt niet graag kennen op de fiets?

Saartje Vandendriessche: “Dat valt wel mee. Ik ben niet heel competitief aangelegd, maar ik zal inderdaad niet gemakkelijk afgeven. Zo ging ik een keer een weekend mountainbiken met een groep snelle mannen. En maar op mijn tanden bijten. Fietsen met gelijkgestemden vind ik het mooiste wat er is. Het sociale aspect, het netwerken… Je leert via de fiets heel veel mensen kennen. Vroeger ging je op café, nu klets je bij op de fiets.”

Is er een specifiek fietsmoment waaraan je met een warm hart terugdenkt?

“Twee zelfs. Ten eerste de beklimming van de Mont Ventoux met Eddy Merckx en een heel peloton van zijn vrienden. Dat is toch zoiets als fietsen met God op de fiets. Een andere keer reden we met een hele groep naar Londen, om België als fietsland in de kijker te zetten. Eddy Merckx en zoon Axel waren daarbij, maar ook Geert Noels, Kris Peeters, Karel Van Eetvelt, Bob Verbeek, Wouter Vandenhaute… Gella Vandecaveye en ik waren de twee enige vrouwen in het gezelschap.”

Zoek je het liever ver of dichtbij?

“Een moeilijke vraag, ik ben namelijk nogal ‘autistisch’ als het op routes aankomt. Als het goed is, is het goed. Mijn favoriet is bijvoorbeeld het Netepad, dat is mijn biotoop. Aan beide kanten groen, het mooie water, stukken echt natuurgebied met plassen waar weel vogelspotters zitten, een idyllisch haventje… Maar ik ben met Vlaanderen Vakantieland ook een keer in Nicaragua gaan mountainbiken en in Sulawesi. Dan fiets je tussen de rijstvelden. Heel bijzonder.”

Tegenwoordig heb je zelfs je sportkledinglijn voor fietsen en running

“Pas gelanceerd! Ik vond dat er vooral qua biking en running voor vrouwen niet veel op de markt is. ‘Pink it and schrink it’, lijkt het motto van de meeste merken wel. Op een gegeven moment ontstond in samenwerking met Decca het idee voor een eigen sportkledinglijn. Saracino is een heel stijlvolle kwaliteitscollectie, ontwikkeld door en voor vrouwen. Begin dit jaar zijn we online gestart met de verkoop en vanaf de zomer liggen we ook in winkels.”

www.saracino.be

Behalve bijkletsen met Saartje Vandendriessche op de fiets spraken we ook:

Tekst: Sandra Gyles

Sioen fietst in Zuid-Korea

Zanger, songwriter… en fietsfanaat! Als Sioen niet achter zijn piano zit of gitaar en dwarsfluit speelt, dan kruipt hij liefst van al op de koersfiets. “Een uit de hand gelopen passie. En ook wel een beetje therapie.” Naast spannende verhalen leverde dat voor Sioen ook een leuke wielerclub op: Spaak en Spier.

‘Elk jaar wil ik een berg op’, vertelde je ooit. Tegenwoordig rijg je de cols zowaar aaneen!

Frederik Sioen: “Ik heb altijd iets met bergritten gehad. Zo’n mythische top beklimmen, is toch een schone metafoor voor het overwinnen van allerlei hordes in het leven. Een zestal jaar geleden richtten we met vijf vrienden de wielerclub Spaak en Spier op. Tegenwoordig zijn we al met 45 fietsliefhebbers en hebben we zelfs een A, B en C team. Vorige zomer trokken we naar het hart van de Franse Ubayevallei, maar ook ons lang weekend in de Vogezen was niet te versmaden.”

Wat doet fietsen met je?

“Fietsen is voor mij iets therapeutisch. Het helpt me om mijn energie kwijt te geraken, om gezonder te leven en ook om ‘ne keer alles te geven’ en uit te breken. Fietsen maakt dat ik daarnaast productiever en creatiever kan zijn. Ik weet niet meer wie, maar iemand zei ooit ‘Er heerst chaos in mijn hoofd en na het fietsen passen de puzzelstukjes weer beter in elkaar’. Bij mij is dat ook zo, het geeft me meer rust.”

Zelf durf je het al eens verder zoeken. Qua ongebruikelijke fietsbestemmingen kan Zuid-Korea wel tellen.

“Zuid-Korea is een fantastisch fietsland. Ze zijn daar zot van fietsen en hebben fietsostrades, in perfecte staat. Onze fietspaden zijn er niets tegen! Ik reed er over het 4 Rivers Bike Path, met 630 km het langste fietspad ter wereld. 95% van die baan is perfect in orde. Volledig gemarkeerd, met onderweg mobiele fietsrepairshops, voorzieningen om iets te eten en drinken… De inwoners rijden er rond met het beste gerief: Dogma, Pinarello, Ridley, Specialized… Geloof me, als fietsen daar gecommercialiseerd gaat worden, verwacht ik veel Zuid-Koreanen in het profpeloton.”

Wat is het meest heroïsche dat je al meemaakte op de fiets?

“Dat was met Climbing voor Life. Op en rond de mythische Alpenreus de Galibier (2645 m). Hartje zomer en moesten we in de sneeuw naar de top klimmen. Ik geloof dat het daarboven -2 was, maar het voelde als -10. Verkleumd waren we. Daarna moest ik aan de voet van de berg nog een concert geven. Fysiek was ik kapot, maar zodra je dan op dat podium staat, ben je dat toch weer vergeten. We hebben achteraf zelfs nog serieus feestgevierd.”

Heb je nog andere fietsavonturen in het vooruitzicht?

“In november trek ik met Vélo Afrique naar Afrika. Elk jaar organiseren ze een MTB-avontuur in Kameroen. De fiets is daar namelijk het vervoermiddel bij uitstek om je van dorp naar dorp te verplaatsen. Met de fondsen die deelnemers inzamelen, worden scholen en opleidingscentra gebouwd. Ik ben gevraagd om peter te worden van die organisatie. Ik fiets graag en heb een link met Afrika, na een muzikaal project in Soweto in Zuid-Afrika. Het peterschap is me dus op het lijf geschreven.”

Je favoriete toertochten in eigen land?

“De La Chouffe Classic probeer ik elk jaar te doen. Dit jaar is het niet gelukt, ik zat in Japan en Zuid-Korea. Maar hopelijk lukt het volgend jaar weer. Luik-Bastenaken-Luik is ook gewelding. En de Grinta Challenge vanuit Doornik, die is verrassend mooi.”

www.sioen.net
www.veloafrique.be

Tekst: Sandra Gyles

Familievriendelijke skigebieden dichtbij tussen 150 en 450 km

0

In ons land is het altijd koffiedik kijken wanneer – en óf – er sneeuw zal vallen. Dankzij dit overzicht van familievriendelijke skigebieden dichtbij weet je snel waarheen wanneer de temperatuur plots onder het vriespunt duikt. Geen witte kerst dit jaar? Ook dan valt er nog genoeg avontuurlijks te beleven met de kinderen.

Wanneer de kinderen nog klein zijn, bieden kleine en familiale skigebieden dichtbij meer dan voldoende infrastructuur om de beginselen van het skiën of snowboarden onder de knie te krijgen. Je hoeft dus zeker niet altijd naar de Alpen of Dolomieten te trekken, al is de kans op sneeuwzekerheid er natuurlijk wel groter dan in het laaggebergte. In onderstaande familievriendelijk skigebieden dichtbij – allemaal op minder dan 500 km van Brussel – kan je ook de latten aantrekken.

Familievriendelijke skigebieden dichtbij

150 km: Oostkantons

Skigebieden: Baraque de Fraiture, Val de Wanne, Mont des Brumes, Thier de Rexhons, Ovifat en Liernieux

Troef: je kan ’s morgens thuis beslissen om ’s middags te gaan skiën

Naar de Oostkantons trek je niet om zwaar door te malen. Met respectievelijk één tot twee kilometer pistes sta je namelijk in enkele minuten weer onderaan de sleeplift. Anderzijds, je kinderen vinden het vast fantastisch om ’s maandags op school te vertellen dat ze de dag ervoor zijn gaan skiën. Koppel de skilatten aan een winterwandeling – mét slee uiteraard – of langlauftrip en dat klinkt ons als een topdag. Sommige skigebieden hebben ook sledepistes met liften, zodat je niet elke keer de bergflank op hoeft te klauteren met je slee.

250 km: Eifel

Skigebieden: Daun, Hollerath/Udenbreth, Monschau en Prüm

Troef: ideaal voor beginners

In de erg kleine skigebiedjes van het Eifelgebergte, over de grens ter hoogte van Malmédy, is de Hohe Acht met 747 meter het hoogste punt. Net als in de Hoge Venen combineer je een voormiddag skiën best met een andere vorm van sneeuwpret.
www.eifel.info

350 km: Sauerland

Skigebieden: Ferienwelt, Winterberg en Willingen

Troef: goede bestemming voor een lastminuteshortski

Achter Keulen vind je honderd kilometer skipistes en ruim 1400 kilometer langlaufpistes, het grootste wintersportgebied ten noorden van de Alpen. Van alle skigebieden in het Sauerland is Winterberg het grootste en bekendste, met als gevolg dat het er tijdens het weekenden behoorlijk druk kan worden. Voor wie het allemaal iets bescheidener en familialer mag, zijn er verschillende andere gebiedjes.
www.sauerlandski.nl

450 km: Vogezen

Skigebieden: La Bresse Hohneck, Gérardmer, Le Valtin, Saint-Maurice sur Moselle, Ventron, Xonrupt-Longemer, Bussang, Girmont-Val-d’Ajol en Cornimont

Troef: sneeuwkanonnen bieden extra sneeuwzekerheid

Voor familievriendelijke skigebieden dichtbij trekken de meeste Belgen naar de Vogezen, waar La Bresse Hohneck met ruim dertig pistes het grootste skigebied is, gevolgd door Gérardmer met twintig pistes. Sneeuwkanonnen garanderen ook skiplezier wanneer er minder sneeuw valt. Als het koud genoeg is tenminste. La Bresse biedt geregeld de mogelijkheid tot avondskiën aan en in het weekend draaien de liften er al vanaf zes uur ’s morgens.
www.toerisme-lorraine.eu

Langlaufen en raketwandelen

Langlaufen (ski de fond in het Frans) gebeurt in België voornamelijk rond Signal de Botrange en Baraque Michel. In de Hoge Vegen vind je routes voor ieders leeftijd en niveau. De meeste liggen in open terrein zonder veel diepe hellingen en afdalingen. Voor offroadwandelingen door de sneeuw bieden sneeuwraketten een leuk alternatief. Je hebt enkel een paar bergschoenen nodig om de sneeuwraketten aan te bevestigen. In Manderfeld, op de grens met Duitsland, kun je onder leiding van een gids prachtige sneeuwschoenwandelingen maken. Enige voorwaarde is dat er minstens twintig centimeter sneeuw is gevallen. Trek je er liever op eigen houtje op uit? De meeste skipistes in de Oostkantons verhuren tegenwoordig ook raketten. www.eastbelgium.com

Tekst: An Kokken

Nog een tip? Wandelen in Wallonië in de winter