Home Blog Pagina 72

Bijzondere slaapplekken in de provincie Oost-Vlaanderen

0

Die standaard hotelkamer of weinig zeggende camping kan je jaren later waarschijnlijk – en misschien zelfs gelukkig – niet meer herinneren. Maar die keer dat je op een écht bijzonder plekje kon wegdommelen? Zo’n ervaring blijft je een leven lang bij, of je er nu alleen bent, met je partner, vrienden of familie. Far Out zocht de meest bijzondere slaapplekken in de provincie Oost-Vlaanderen voor je uit.

Tekst: Mark Baeten

Bijzondere slaapplekken
in de provincie Oost-Vlaanderen

Rooftoptravel, Kruisem

Logeren op een unieke plek, daar zorg je toch zelf voor? Michael en Thomas toverden hun gedeelde passie voor onderweg zijn en toevalligheden om tot Rooftoptravel.

Het idee is simpel: zij zetten een daktent op je wagen, en de wereld ligt aan jouw voeten.

Zie je het wat grootser, kies dan voor een tent waarin je ook fiets, snowboard, kajak of surfplank kwijt kan. rooftoptravel.be

Meer unieke overnachtingsplekken

Meer unieke overnachtingsplekken in België vind je in dit artikel, gerangschikt per provincie.

Zelf een unieke slaapplek ontdekt die absoluut niet in dit lijstje mag ontbreken? Laat het ons vooral weten via redactie[@]farout.be. Dan checken we de informatie en zetten de locatie erbij.

Bijzondere slaapplekken in de provincie West-Vlaanderen

0

Die standaard hotelkamer of weinig zeggende camping kan je jaren later waarschijnlijk – en misschien zelfs gelukkig – niet meer herinneren. Maar die keer dat je op een écht bijzonder plekje kon wegdommelen? Zo’n ervaring blijft je een leven lang bij, of je er nu alleen bent, met je partner, vrienden of familie. Far Out zocht de meest bijzondere slaapplekken in de provincie West-Vlaanderen voor je uit.

Tekst: Mark Baeten

Bijzondere slaapplekken
in de provincie West-Vlaanderen

Maisterplan, Damme

Temidden de Damse polders groeit op een domein van 3 hectare een doolhof in de maïs. En tussen al die maïs vind je enkele geheime paden die je leiden naar enkele glampingtenten en een tiny house, waar je dus in kan logeren! In het midden van het doolhof staan in de Maïsbar een kaashapje, lekker ijsje of een verfrissende Brugse zot te wachten. Lekker. maisterplan.be

Cederhouten slaappod, Westouter

Grenzend aan het stiltepad op het wandelnetwerk Heuvelland, waar je de stilte kan horen en de duisternis kan zien, logeer je met z’n tweetjes (en eventueel kinderbedje) in een cederhouten slaappod, op een van de meest idyllische plekjes in de Westhoek.

Denk rust, stilte en een weergaloos zicht op de Douvevallei. Plus een natuurlijke zwemvijver met zicht op het natuurgebied. dedouvevallei.be

Boomkamp, Oostkamp

Nestel je tussen de takken van eeuwenoude beukenbommen in een oergezellige boomhut of zoek het lager bij de grond in een boomtent. Hoog of laag, waar je het ook zoekt, in het boomkamp kom je overal tot rust.

Met zicht op een kasteel en een flesje wijn uit de zelfbedieningsvoorraad, krijgt kamperen een heel andere dimensie. boomkamp.be

Vlotkamp, Zuienkerke

Geen boomkamp zonder vlotkamp (ook toegankelijk voor rolstoelgebruikers), de nieuwste telg van Tobi en Kika is dan ook enkel te bereiken met een kano.

Op en rond de waterplas valt er heel wat te beleven: van adventure trail tot schattenjacht langs een ware shoot out om te eindigen bij het kampvuur. Klaar voor een overdosis verse zeelucht? vlotkamp.be

Meer unieke overnachtingsplekken

Meer unieke overnachtingsplekken in België vind je in dit artikel, gerangschikt per provincie.

Zelf een unieke slaapplek ontdekt die absoluut niet in dit lijstje mag ontbreken? Laat het ons vooral weten via redactie[@]farout.be. Dan checken we de informatie en zetten de locatie erbij.

Origineel overnachten in de provincie Limburg

0

Die standaard hotelkamer of weinig zeggende camping kan je jaren later waarschijnlijk – en misschien zelfs gelukkig – niet meer herinneren. Maar die keer dat je op een écht bijzonder plekje kon wegdommelen? Zo’n ervaring blijft je een leven lang bij, of je er nu alleen bent, met je partner, vrienden of familie. Far Out zocht de meest bijzondere slaapplekken in de provincie Limburg voor je uit.

Tekst: Mark Baeten

Origineel overnachten in de provincie Limburg

Otter Easy Houseboats, Kinrooi

Met een huisbootje het water op? Trek als de weerwind naar het Maasplassengebied in Limburg, zet je kapiteinspet op en laveer langs Belgisch-Nederlandse dorpjes. Vaarbewijs niet vereist en de hond mag mee.

Mag het iets natter? Watersporten in overvloed en de kans is groot dat je verwelkomd wordt door een ijsvogel of beverfamilie. otter-easyhouseboats.com

Tranendreef, Borgloon

Overnachten in een traan? In de dreef naar het kasteel van Hex vind je de sculpturen van Dré Wappenaar, boomtenten aan hoogstammen die uitnodigen om te ontdekken en waar altijd iets te beleven valt. Een unieke outdoorbelevenis in Haspengouw. (Foto: Kristof Vrancken) borgloon.be

Meer unieke overnachtingsplekken

Meer unieke overnachtingsplekken in België vind je in dit artikel, gerangschikt per provincie.

Zelf een unieke slaapplek ontdekt die absoluut niet in dit lijstje mag ontbreken? Laat het ons vooral weten via redactie[@]farout.be. Dan checken we de informatie en zetten de locatie erbij.

Bijzondere slaapplekken in de provincie Antwerpen

Die standaard hotelkamer of weinig zeggende camping kan je jaren later waarschijnlijk – en misschien zelfs gelukkig – niet meer herinneren. Maar die keer dat je op een écht bijzonder plekje kon wegdommelen? Zo’n ervaring blijft je een leven lang bij, of je er nu alleen bent, met je partner, vrienden of familie. Far Out zocht de meest bijzondere slaapplekken in de provincie Antwerpen voor je uit.

Tekst: Mark Baeten

Bijzondere slaapplekken in de provincie Antwerpen

Pipowagen, Poppel (Kempen)

Op stap met viervoeter groot of klein? Bij Cees en Mieke zijn ook hond en paard welkom.

Overnachten doe je in een authentieke pipowagen omringd door het Kempisch landgoed, een wandelnetwerk van meer dan 450 kilometer.

Hottub, sauna, hangmat, vuurplek of een wellness extraatje? Trek popelend naar Poppel, want de pipowagen heeft het allemaal. bbmaarle.com

Slow cabines. Locatie: geheim

Overnachten in een volledig zelfvoorzienend ecohuisje op een onbekende locatie? Met slow cabines kies je voor slow travel, een unieke natuurbeleving waar authenticiteit, stilte en natuurschoon centraal staan.

Twee weken voor je vertrekt, kom je te weten waar jouw slow cabine staat, maar nooit moet je verder dan twee uur van Antwerpen, Brussel, Gent of Brugge. slowcabines.be

Meer unieke overnachtingsplekken

Meer unieke overnachtingsplekken in België vind je in dit artikel, gerangschikt per provincie.

Zelf een unieke slaapplek ontdekt die absoluut niet in dit lijstje mag ontbreken? Laat het ons vooral weten via redactie[@]farout.be. Dan checken we de informatie en zetten de locatie erbij.

Uniek overnachten in België – van pipowagen, slaappod tot boomhut

Omdat we wel eens anders dan anders op weekend wilden, gingen we binnen de landsgrenzen op zoek naar uitzonderlijke logies. Van pipowagen tot poepsjieke boomhut, van vlotkamp tot een traan in de boom, van moerasnest tot elektriciteitstoren… Uniek overnachten in België kan zeker. En soms, heb je zelfs geen idee wáár je zal wegdromen…

Tekst: Mark Baeten

Uniek overnachten in België

Die standaard hotelkamer of weinig zeggende camping kan je jaren later waarschijnlijk – en misschien zelfs gelukkig – niet meer herinneren. Maar die keer dat je op een wondermooi of écht bijzonder plekje kon wegdommelen, ergens midden in de natuur? Zo’n ervaring blijft je een leven lang bij, of je er nu alleen bent, met je partner, vrienden of familie.

Far Out zocht in (bijna) alle Belgische provincies de meest bijzondere plekjes uit. Van pipowagen tot vlot, treinwagon, slaappod of boomhut.

Bijzondere slaapplekken in de provincie Antwerpen
Bijzondere slaapplekken in de provincie Limburg
Bijzondere slaapplekken in de provincie West-Vlaanderen
Bijzondere slaapplekken in de provincie Oost-Vlaanderen
Bijzondere slaapplekken in de provincie Vlaams-Brabant
Bijzondere slaapplekken in de provincie Namen
Bijzondere slaapplekken in de provincie Luik
Bijzondere slaapplekken in de provincie Henegouwen
Bijzondere slaapplekken in de provincie Luxemburg

Zelf een unieke slaapplek ontdekt die absoluut niet in dit lijstje mag ontbreken? Laat het ons vooral weten via redactie[@]farout.be. Dan checken we de informatie en zetten de locatie erbij.

Modder tussen je tenen: 14 blotevoetenpaden in België

Je schoenen uittrekken en door water, modder en over grindweggetjes en kiezels lopen? Op blotevoetenpaden in België kan het allemaal. Far Out zocht 14 toffe parcoursen uit. Een ideale activiteit voor de zomer, met of zonder kids.
– (UPDATE juli 2022)

Een blotevoetenpad is een (meestal) aangelegd parcours over verschillende soorten ondergrond: gras, fijn zand, schelpjes, modder, houtsnippers, takken… Soms zijn er natuurlijke hindernissen en balansobjecten, zoals sloten of boomstammen, andere keren gebouwde obstakels, zoals een touwladder, bungelbalk of een uitkijktoren. Veel paden zijn gratis, voor sommige betaal je een bescheiden toegangsprijs. Omwille van de hygiëne zijn honden niet toegelaten.

Antwerpen

Update 2022: Curieuzeneuzemosterdpad, natuurgebied Mosterdpot, Duffel • Gratis • Altijd open

Dankzij nieuwe subsidies in 2022 is de wandellus ‘Curieuzeneuzemosterdpad’ in ere hersteld. Er werd geïnvesteerd in nieuwe duurzame elementen, veilige toestellen en een infobord op maat van kinderen. Het principe is hetzelfde gebleven: je volgt het konijntje doorheen een deel van het Mosterdpot natuurgebied beheerd door Natuurpunt Oude Spoorweg. Hier keven kinderen zich uit in het avontuurlijke speelbos, bij de vogelkijkwand, en op het blotevoetenpad. duffel.be/activiteiten/detail/2082/curieuzeneuzemosterdpad

MalsevoetenRoute, Provinciaal Vormingscentrum, Malle • Gratis • Open 1/04 – 31/10

500 meter met 20 verschillende ondergronden en hindernissen laten je voetjes tintelen van sensatie. Het pad is geschikt voor kinderen en (groot)ouders. Een speelse kameleon wijst je de weg. Voor een uitgebreide ervaring kan je aan de slag met de Malse voetenrugzak met daarin een natuur-doeboekje, kleurpotloden en een handdoekje. Handig om je schoenen in op te bergen. Te koop aan het onthaal van het Vormingscentrum voor €10 krijg je. Voor €2 koop je enkel het natuur-doeboekje en de kleurpotloden. www.facebook.com/provinciaalvormingscentrum.malle

Barrevoetspad, provinciaal domein De Schorre, Boom • Gratis • Open 1/04 – 1/07 en 10/8 – 31/10

Het Barrevoetspad is 1300 meter lang, ligt verscholen in de natuur en prikkelt alle zintuigen. Het traject volgt een grachtje in het bos waar veel mossen staan, over zogenaamde kleibroden (platte, holle stenen), wol en hooi tot een speciaal aangelegd vlonderpad over het water. De tocht eindigt in een wilgeniglo met binnenin boomstammetjes als zitbanken. Er zijn op het pad een 300-tal kruiden en geurplanten aangeplant, zoals kruiptijm, munt en citroenverbena. Een plannetje kan je ophalen bij het onthaal of downloaden via de website. www.deschorre.be

Pagadderpad, Dessel • Gratis en vrij toegankelijk • Eten/drinken: pannenkoekenboot

Aan de Sas4-Toren vertrekt het toffe Pagadderpad, een sportieve boswandeling met blotevoetenpad voor grote en kleine pagadders. Het parcours vol speelse opdrachten daagt kinderen op verschillende manieren uit. Lopen over water, springen, rennen als een vos/konijn/ree, denappelschieten, dieren zoeken, balanceren, een boot trekken zoals vaartoetsers boten moesten trekken, pootje baden in de Nete… Beklim na afloop de 216 trappen tellende Sas4-toren en geniet op 37 meter hoogte van een adembenemend uitzicht. www.dessel.be

Blotevoetenpad Kesselse Heide, Kessel (Nijlen) • Gratis • 13 – 17/04 van 10 – 16:30 uur

Tijdens de Week van de Provinciedomeinen kun je de Kesselse Heide op blote voeten beleven. Je kan dit tijdelijk pad doorlopend op eigen houtje komen ontdekken en voelen hoe de ondergrond je voetzolen prikkelt, kietelt of streelt. Starten doe je in het Bezoekerscentrum Doefoepdhei. Nadien kan je de voeten wassen (breng zelfs een washandje en handdoek mee). www.provincieantwerpen.be

Oost-Vlaanderen

Bigfoot, recreatiedomein Donkvijver, Oudenaarde • € 6 p.p. • 01/04 – 31/10

Blotevoetenpad Bigfoot is een van de activiteiten die je op het recreatiedomein van The Outsider kunt beleven. Er is bijvoorbeeld ook een moerasparcours, speleotempel en klimtoren, en je kan er kajakken of een pedalo huren. Het blotevoetenpad is niet zo lang, op een halfuurtje ben je rond. Dus best boeken samen met een van de andere activiteiten (dan krijg je ook korting), wil je er een namiddag mee vullen. Vanaf 6 jaar mogen kindjes ook alleen op het stap. https://theoutsidervlaamseardennen.be

Lander Zwaenepoel, Gentbrugse Meersen, Gent • Gratis en vrij toegankelijk van zonsop- tot zonsondergang

De Gentbrugse Meersen (240 hectare groot) is een van de vier Gentse ‘groenpolen’ dichtbij bebouwing, maar met een klemtoon op recreatie. Dichter bij de Schelde voert natuur de boventoon, maar er wordt ook veel nieuw bos aangeplant. Het blotevoetenpad van 1,5 km is niet kunstmatig aangelegd en evolueert mee met de tijd, het weer en de seizoenen. De ondergrond bestaat uit steentjes, gras, zand, modder en water. De volledige wandeling staat aangeduid met een ‘bloot voetje’. Met de app ‘Voor elk wat wild(s)’ leer je het gebied al quizzend kennen. www.gentbrugsemeersen.be

Natuureducatief Centrum De Kaaihoeve, Meilegem (Zwalm) • Gratis toegankelijk

Het (mini)blotevoetenpad van het Natuureducatief De Kaaihoeve centrum telt 18 verschillende ondergronden en is aangelegd in druppelvorm, met naast de vakken van het pad een aangelegd tracé van hakselhout voor begeleiders. Zo kunnen ook heel kleine kinderen of mensen met een beperking door een begeleider ‘geleid’ worden over de hindernissen en dus ook genieten van het blotevoetenpad. Op hetzelfde domein vind je ook een natuurspeelzone met een wilgenhut en -tunnel en een reuzemikdao. www.dekaaihoeve.be

Limburg

Lieteberg, Zutendaal • € 5 p.p., € 4 voor kinderen < 120 cm • Open alle dagen van 10 – 17 uur (winter) en 10 – 19 uur (zomer)


Dit parcours is aangelegd in een voormalige kiezel- en zandgroeve, die nu deel uitmaakt van het nationaal park Hoge Kempen. Het is het oudste blotevoetenpad van Vlaanderen. Je loopt bijna drie kilometer over hout, stenen, boomsnippers, gras, leem en door water. Onderweg kom je langs een doolhof, een hangbrug en de bekende 18 meter hoge uitkijktoren, met een prachtig uitzicht over het nationaal park en de Demervallei. De Dragonfly is het nieuwste onderdeel, een 100 meter spectaculair kruinenpad dat uitgeeft in een hoge scheve toren boven de vijver. www.lieteberg.be

Vlaams-Brabant

Plantentuin Meise • Toegang plantentuin: € 7 p.p., € 1 voor kinderen 6-17 jaar, jonger dan 6 gratis • pad open 1/03 • 31/10 van 9:30 tot 18:30 uur

Sinds vorig jaar ontdek je in het speelbos van de plantentuin in Meise een ‘Verwonder-Je-Voeten-Pad’ van 1 kilometer. De ondergrond is aangelegd met natuurlijke materialen, zoals modder, water, mos en boomschors. Van 15 tot en met 17 augustus kan je in de tuin ook op Wonderweekend. Tijdens dit ‘Wonderonsje’ overnacht je met het hele gezin in een kartonnen tent die je zelf hebt beschilderd en tijdens je verblijf zijn er tal van extra activiteiten, waaronder een fakkeltocht, kampvuur en een avondshow. www.plantentuinmeise.be

Boerderij Sinte Gitter, Landen • € 2 p.p • Open woensdag t/m zaterdag

Test je evenwicht op reusachtige boomstammen, laat de modder tussen je tenen kruipen, klim op middeleeuwse heuvels, flaneer langs de archeologische site van Sinte Gitter, spartel in het water van de Gertrudisbron en ontmoet onderweg emu’s, geitjes, schapen, koeien, ezels, varkens, eendjes en andere dieren. Aaien mag ook. Dit blotevoetenpad is namelijk aangelegd door boer Jos, van de plaatselijke hoeve met kinderboerderij. Ook tof voor een verjaardagsfeestje. www.facebook.com/BlotevoetepadLanden

Luik

Prehistomuseum, Flemalle • Toegang museum: € 19 p.p., € 16 voor kinderen 6-17 jaar, jonger dan 4 gratis • 25/03 – 31/10

In het bos van het prehistorisch museum ligt sinds kort een blotevoetenpad. Reken op een uur om het in zijn geheel af te leggen. Het parcours daagt je uit om ‘met je voeten te denken’ en is slechts een van de ervaringen in openlucht die je hier kan beleven. Er is bijvoorbeeld ook een plantenlabyrinth, een prehistorische ‘challenge’, een mammoetspeeltuin, een dierenboerderij, workshops… In het museum ontdek je welke competenties je gemeenschappelijk hebt met de prehistorische mens. https://www.prehisto.museum

Luxemburg

Ferme de la Planche, Montleban • € 5 p.p. • Weekenden en vakanties 01/04 – 31/10


Een pad van drie kilometer in een schitterend groene omgeving, op het domein van een hoeve in volle activiteit. Hout (stammen, rondhout, houtkrullen, zaagsel, schors…), steen (keien, grind, schiefer, rotsen, zand…), aarde (organisch materiaal, slijk, humus, bladeren, dennenappels, gras, mos, hooi…) en water zijn de elementen die deze wandeling vorm geven. Er zijn drie routes met een verschillende moeilijkheidsgraad, gemarkeerd met groene, gele en rode voetjes. Voor de kleintjes is er een korter parcours van 800 m. www.fermedelaplanche.be

Henegouwen

Natuurpark Plaines de l’Escaut • combinatieticket € 6 p.p., € 4 p.p. voor families • 01/04 – 31/10

Een jaar of twee geleden werd in dit uitgestrekte natuurpark in Picardisch Wallonië een kleine, maar fijne blotevoetenluswandeling van 150 meter aangelegd. Het gaat één al om de sensorische beleving: warm en koud, zacht en hard… In totaal krijg je 20 verschillende texturen onder je voeten. Het park zelf biedt een grote variëteit aan landschapselementen en biotopen. Bossen, beschaduwde weiden en landbouwgronden wisselen elkaar af, omkaderd door knotwilgen. http://plainesdelescaut.be


Zelf een (mini)blotevoetenpad maken?

Voor kleine kinderen erg leuk: een eigen blotevoetenpad in de tuin. Je kan een permanente structuur maken, bijvoorbeeld met houten balken opgedeeld in vakken en met in elk vak een ander materiaal. Of met ondiepe bakken een tijdelijk pad creëren. Zorg voor minimaal vijf verschillende ondergronden: bijvoorbeeld zand, kiezels, houtsnippers, modder en mos. Je kan (voor de tijdelijke bakjes) ook water mengen met aardappelzetmeel, mais of graankorrels gebruiken, of knikkers en kralen. Andere ideeën? Koffiedrap, veertjes, natte en droge sponzen, schuim, hooi… Plaats de ‘natte’ materialen laatst, zodat de modder je bakje met veertjes niet bevuild. Extra leuke tips: trek eerst samen het bos in, op zoek naar materialen. Of loop eens geblinddoekt over het pad!

 

Ultra-advies van kilometervreter Kristof Allegaert

Weken aan een stuk duizenden kilometers doortrappen, genietend van het landschap en de endorfine, maar vechtend tegen honger en slaaptekort fysieke en mentale grenzen verleggen. ‘Ultra Distance Cycling’ is zeker niet voor iedereen weggelegd. Kristof Allegaert racete de laatste jaren een mooi palmares bijeen. Far Out vroeg hem naar zijn routines, de impact van z’n passie op z’n leven en welke kwaliteiten en gewoontes een ultraracer in spe moet beschikken.

Tekst: Bert De Vriese / Foto’s: Kristof Allegaert

Ultra-advies van kilometervreter Kristof Allegaert

Kristof verbrak het bestaande tijdsrecord van de Tour de France Randonneur in 2011, won drie keer de Transcontinental Race en haalde in 2015 als eerste de eindmeet van de Red Bull Trans Siberian Extreme. De afstanden van die races schommelen tussen de vierduizend en tienduizend kilometer.

Kristof, Hoe train je voor zoiets?

“Ik fiets tussen de 500 en 600 kilometer per week, maar ik heb nog geen dag in m’n leven moeten trainen. Hoewel ik elke dag op m’n fiets zit, was het nog nooit tegen mijn goesting. In de week rij ik soms een fietstocht van een uurtje om m’n zinnen te verzetten, maar op zaterdag is er al gauw een tocht van 12 à 15 uur mogelijk. Het is ook zo dat ik enkel buiten rijd. Ik zou gemakkelijk een abonnement op Swift kunnen nemen, maar dat is niets voor mij.”

Wat trekt je het meeste aan, aan het buiten rijden?

“Tijdens het fietsen zie je de kleine dingen die het landschap veranderen: in de lente wordt het gras terug groener, blaadjes groeien terug aan de takken van de bomen… Het moment dat ik er geen plezier meer in vind, is het moment dat ik er mee stop. Als ik een tocht heb gemaakt, kan ik achteraf altijd nog reconstrueren waar ik geweest ben. Ik rij ook altijd andere routes, zo geniet ik meer van de het rondkijken.”

Als je zoveel fietst neem ik aan dat je bijna alle routes in je omgeving kent. Hoe hou je je routes interessant?

“De manier waarop ik plan, hangt af van de tocht die ik wil maken. Als ik 300 kilometer of meer fiets maak ik op voorhand een route op mijn gps, omdat ik dan bewust bepaalde hellingen in een bepaalde volgorde wil beklimmen. Door dat te doen, kan ik het parcours ook visualiseren. Maar alle tochten onder de 200 kilometer plan ik niet op voorhand en ik ben al altijd thuisgeraakt. ’s Morgens weet ik wel voor hoelang ik weg zal zijn, maar soms kom ik wat later thuis dan verwacht. (Lacht.)”

Wat is dan meestal de reden voor het oponthoud?

“Dat hangt ervan af. Het kan een mechanisch probleem zijn waar ik tijd mee verlies of tijdsverlies omdat er wegenwerken zijn of er een brug is afgesloten. Ook de wind speelt me dikwijls parten: als je 100 kilometer tegen de wind in rijdt, is het al snel een ander verhaal dan als het windstil is.”

Welke tip kan je meegeven aan lezers die hun eigen route willen maken?

“Leer kaartlezen en dan bedoel ik: begrijp vooral de legende van een kaart. Zo kan je beter inschatten wat voor parcours je zal krijgen. Als er heel veel haardspelbochten op een kaart staan, moet je niet verwachten dat de weg plat zal zijn. Om de tochten te plannen die je voor ogen hebt, moet je aan een blik op de kaart al kunnen zien in wat voor terrein je terecht zal komen.”

Maak je je tochten altijd met een koersfiets of kies je liever voor een gravelbike met extra zakken voor het comfort?

“Ik heb zowel een koersfiets als een gravelbike in de garage staan, maar gebruik m’n gravelbike alleen maar om graveltochten af te leggen wanneer ik nood heb aan variatie. Tijdens m’n tochten op de koersfiets neem ik wel materiaal mee. Ik heb altijd een multitool en twee binnenbanden op zak en neem boterhammen mee. Zo kan ik eten op de fiets en verlies ik geen tijd met op zoek gaan naar een winkel of een bakker als ik honger heb.”

Wat kan je nog meegeven aan de lezers die willen starten met ultraracen?

“Doe het alleen als je graag fietst, want als het van moeten is, hou je het nooit vol. Begin met drie keer per week te gaan fietsen tot je aan een behoorlijk volume komt en ga dan over tot 200 kilometer per dag. Als dat probleemloos lukt, probeer dan ritten van 300 tot 400 kilometer. Als je zonder problemen drie dagen in de week ritten van 400 kilometer aankan, dan ben je goed bezig, maar verlies nooit je veiligheid uit het oog.”

Wat kan er allemaal mislopen?

“Een kleine tik van een auto is genoeg om een zwaar ongeval te hebben. Zorg ervoor dat je elke seconde weet waarmee je bezig bent en luister naar je lichaam. Ga niet zo diep dat je begint te hallucineren of in slaap valt op de fiets. Doe een turbotuk als je voelt dat het nodig is, want aan machogedrag heeft niemand iets. Een kwartiertje je hoofd neerleggen in de inkomhal van een appartementsblok kan al wonderen doen. Ook door regelmatig te eten en te drinken kan je grote problemen vermijden.”

Wat maakt het een leven als ultraracer voor jou zo fantastisch?

“Het leven onder de radar: als je zoveel fietst kom je in situaties en op plaatsen terecht die mensen die na hun nine-to-five-job in de zetel ploffen zich niet kunnen voorstellen en wel uit een film lijken gegrepen. Zo kwam om 5 uur ’s morgens ergens in Frankrijk eens een auto traag naast me rijden, die binnenin volhing met bloed… Maar ook het alleen zijn en de fysieke en de mentale uitdaging doen wat met mij. Honderden kilometers lang niemand tegenkomen en doorfietsen voelt als meditatie, maar als je eten op is of er staat een strakke wind moet je ook op je tanden kunnen bijten en doorzetten. Je weet nooit op voorhand wat er zal gebeuren.”

Lees ook de tips van Bram Vogels voor wie ultra’s wil lopen.

Bikepacken Ardennes-Arbalète, een ‘lusje’ van 365 km van Luik naar Luik

“Bikepacken Ardennes-Arbalète, oftewel 365 km en 5890 hm in vijf dagen bepakt en gezakt rond de Ardennen fietsen…” Toen enkele collega’s me hun nieuwe bikepackingplan uit de doeken deden, leek het alsof ze mij wilden afschrikken. Ik fiets niet graag, dus de cijfers waarmee ze mij probeerden weg te wuiven, vertelden mij maar weinig. Maar een week met Arne, David, Jeroen, Yannik en Sander het stuur van m’n pas gehuurde gravelbike opkassen? Dát leek me wel iets.

Tekst & foto’s: Bert De Vriese

Bikepacken Ardennes-Arbalète

Dag 1: Brussel-Luik
119 kilometer & 1256 hoogtemeters

Blije gezichten wanneer we alle zes met onze gefitte gravelbike op het werk arriveren voor onze tocht Bikepacken Ardennes-Arbalète. De coronamaatregelen zijn versoepeld, wat wil zeggen dat we tijdens onze bikepackingtocht ook eens op een terrasje kunnen uitrusten.

Lachende gezichten ook wanneer blijkt dat m’n fiets het dubbele weegt van alle andere. En wederom wanneer na eens goed schudden de zakken bijna lossen. Met een grote glimlach haalt Moeilijke David met een grote grijns m’n tassen leeg. “Waarom heb je in godsnaam een laptop mee?” Tot m’n ergernis vliegt de laptop en drie kwart van de rest van mijn bagage eruit.

Voorbereiding op het echte werk

Toen we enkele weken eerder afspraken om Ardennes-Arbelète te bikepacken, was het bedoeling om de hele tocht, van Luik tot Luik te rijden en geen kilometer meer. Maar de mooie weersvoorspellingen en het jeugdige enthousiasme van Jeroen – aka Jere – de oudste en best getrainde fietser van de hoop, overtuigde iedereen om in Brussel te vertrekken. Het zou een goede voorbereiding zijn voor het echte werk.

Resultaat: al op de eerste dag van Bikepacken Ardennes-Arbalète-plan hebben we 119 kilometer en 1256 hoogtemeters in de benen. De pittoreske fruitvelden staan in schril contrast met de industriële setting wanneer we de gevangenis van Lantin passeren. Maar het opgefokte welkom dat we in de voorstad kregen van enkele getunede bakken, verbleekt bij de gastvrijheid van Christiane Gronenberg. We mogen ons tentje in haar tuin opzetten en krijgen er een barbecue bij. Dank je Christiane en dank je welcometomygarden.org!

Dag 2: Luik-Malmedy
84,32 kilometer & 1219 hoogtemeters

Hoewel we die dag in de op één na dichtsbevolkte stad van Wallonië ontbijten en de auto’s voorbij ons terras zoeven, zijn Yannick en Arne alweer druk aan het vogelspotten. Toen we gisteren langs de fruitvelden op de Vlaams-Waalse grens de onnodige en onlogische demarrages van Moeilijke David probeerden bij te houden, hoorden we hen woorden als ‘Vlaamse Gaai’ en ‘Kiekendief’ schreeuwen. Geloofwaardig of niet. Op dag twee hoopten ze hun verzameling gespotte vogels uit te breiden. De perfecte locatie om daar mee te beginnen was de drukke Luikse binnenstad.

Eindbestemming van de dag: Malmedy, of toch ergens in de buurt. Drie Ardense vrienden, Fabrice, Philippe en zijn vrouw Anaïs, vergezellen ons vandaag. Vanuit Luik hangen we in een treintje achter onze drie hazen langs de fiets-o-strades richting Barrage de la Gileppe. Wanneer we de allereerste dam van België naderen, voelen we het landschap onder onze banden veranderen. Eens in de bossen moet ik focussen op sturen. Het trekken in m’n kuiten en de steeds groter wordende afstand tussen mezelf en m’n makkers doet me vermoeden dat de weg al een eindje niet meer plat is.

Door de motregen in de Hoge Venen

Het motregent als we de Hoge Venen bereiken. Een bord aan de ingang van het natuurdomein verplicht ons om te wandelen, maar onze fiets-gps zegt ‘Go’. De Hoge Venen zijn prachtig. Zo ver je kan kijken drassige heide en struikgewas met af en toe wat strategisch geplaatste bomen.

We vorderen traag. De helft van de tijd fietsen we over smalle houtpaden door het moeras, de meeste deels kapot en erg glad. Wanneer een koddig gevederte onze jongste vogelspotter Arne afleidt, verliest hij de controle. Met een paniekerig lachje gaat hij tegen de vlakte. Gelukkig zonder erg.

Weer op snelheid

Na enkele uren peddelen, komen we eindelijk vanuit het natuurdomein op echte gravelwegen terecht. Na het ploeteren, doet de snelheid die we kunnen maken deugd. Ten Noorden van de Baraque Michel vlammen we in één rechte lijn naar Signal de Botrange, met 694 meter het hoogste punt van België. Hoewel… vlammen… Bergaf weiger ik consequent te remmen, maar bij alles wat bergop is, zak ik weg. De groep heeft dik een halfuur de tijd om uit te rusten vooraleer ik hen op het hoogste punt weer vervoeg. Van Signal de Botrange bollen we richting Malmedy.

Via de app van warmshowers.org heeft David opnieuw een tuin geregeld, zo’n 7 kilometer ten noorden van en twintig hoogtemeters boven Malmedy. Alle voorraden zijn op, maar gelukkig kruisen we het pad van Dimitri en z’n vrouw Antje, die voor ons naar Malmedy om boodschappen gaan en samen met ons barbecueën. Anders had er iemand die avond een spelletje blad-steen-schaar verloren en zich met een rothumeur de verdoemenis in gefietst.

Dag 3: Malmedy-Houffalize
83,52 kilometer & 1155 hoogtemeters

Op de derde dag kruipt de vermoeidheid ook in de kleren. Na een koude natte nacht kunnen we niet wachten om weer verder te fietsen. Al is het maar om warm te krijgen. En dat lukt na enkele uren. We knallen door de bossen langs Sankt Vith via mountainbikepaden. Plotsklaps knal ik als tweede in rij op m’n stuur. M’n tentstokken zijn los in m’n achterste wiel gedraaid, maar Sander gaat nog net op tijd in de remmen en helpt de boel ontwarren.

Aangekomen in Houffalize beseffen we dat we ons vlakbij de brouwerij van Achouffe bevinden. We kunnen niet wachten om elk een La Chouffe te nuttigen op een terras. Hoewel, één pretbederver bestelt twee Tango’s om te recupereren… Ik zeg niet wie. Drie kilometer van het centrum van Houffalize slaan we onze tent op vlakbij de Ourthe op camping C&P Buitensport. We kunnen er ons materiaal wassen en drogen, en staan pittoresk opgesteld vlakbij het water. Zo’n prachtige locatie heeft echter ook z’n nadelen. Ik weet niet of het aan de stok ligt die in m’n tent ontbreekt of aan de stukke rits van m’n slaapzak, maar de nacht valt me zwaarder dan de dag. Zelfs Moeilijke David zijn sarcofaag lijkt me een Club Med in vergelijking met m’n vervallen polyester-en-nylon-paleis.

Dag 4: Houffalize-Saint-Hubert
78,18 kilometer & 1396 hoogtemeters

Nadat we met een mottige kop de eerste kilometers achter ons trappen, heerst er opeens een momentje van vreugde als we brouwerij Achouffe passeren. Op een grote tank staat het typische kaboutermutsje. Tijd om er een groepsfoto te maken, is me echter niet gegund want Moeilijke David versneld rond de brouwerij en heeft Yannik mee. De rest volgt in eigen tempo. Op automatische piloot eet ik naast wat mueslibars ook m’n stuur op in de bossen richting Saint-Hubert.

De rust die ik tijdens het alleen-rijden vind, staat in schril contrast met de adrenalinerush enkele uren later. Bergaf weiger ik nog steeds om te remmen. Tot m’n grote vreugde als ik de halve groep één voor één rakelings voorbij vlam. Alleen is de ondergrond echt geen gravel meer en passeren er steeds grotere stenen onder mijn wiel.

Na twee harde kloppen voel ik m’n voorste velg en slip ik nog twintig meter in de remmen door. Blijkbaar betekent tubeless niet onfeilbaar. Op het eind van de dag in het centrum van Saint-Hubert slaan we aan de voet van de basiliek elk nog een pizza in ons kas.

Dag 5: Houffalize-Terminus
Bikepacken Ardennes-Arbalète – Battery low

Na alweer een nacht rillen in onze tenten, laat vogelspotter Arne ons weten dat hij de trein huiswaarts neemt. De rugpijn die hij de laatste drie dagen voor ons verzweeg, neemt de bovenhand. Ik twijfel even, maar zwijg over m’n pijnlijke achillespezen en fiets verder. Na een halve dag zonder eten doortrappen, kom ik ter hoogte van Marche-en-Famenne ook de man met de hamer tegen. Hij slaat twee vliegen in één klap: ook de immer stille Sander verlaat samen met mij het gezelschap.

Jere, David en Yannik vervolgen hun tocht tot in de bossen van Namen. Gedurende de hele week zaagde ik hen de oren van het lijf om ergens op een afgelegen plek te raven. Wat gsm-muziek en zware biertjes drinken in the middle of nowhere leek mij het perfecte hoogtepunt van onze trip. Als ik thuis ’s avonds m’n smartphone hoor trillen, zie ik een filmpje van hen verkleed met pinkende fietslampjes losgaan in de bossen op retro-house. Ik vloek, maar gniffel daags nadien als ik hoor dat Moeilijke David met een abces verstek moet geven en de trein neemt in Namen, met Yannik in z’n kielzog. Zielsalleen rijdt Jere met tegenwind terug naar zijn huis in Overijse. Hij is de sterkhouder van onze Ardennes-Arbalète, of toch bijna.

 
Of ga bikepacken over een kunstenpad!

De gravelroutes in het Maasgebied en de Hoge Kempen van Bram Tankink

Fietsveteraan Bram ‘The Tank’ Tankink heeft van zowat elke fietsdiscipline geproefd. Hij begon als fietscrosser en mountainbiker, om vervolgens achttien jaar lang als profwielrenner los te gaan in elke klassieker en elke tour. Zijn profcarrière hangt tegenwoordig welverdiend aan de haak, samen met zijn koersfiets. Die ruilde hij namelijk in voor een gravelbike. Dus vroegen we hem o.a. naar zijn favoriete gravelroutes in het Maasgebied en de Hoge Kempen.

Zodra Bram met zijn gravelbike de natuur in duikt, maakt een serene rust zich van hem meester. “Het is een vorm van meditatie. Op de weg moet je rekening houden met het verkeer, andere weggebruikers en onverwachte situaties. Je staat continue op ‘alert’. Wil je rust en ruimte, dan kan je dat veel beter opzoeken tussen de bomen.”

Minstens even avontuurlijk

Klopt natuurlijk, maar de natuur induiken kan toch ook met een mountainbike? “Met een mountainbike zoek je al snel technischere parcours op. Ook dan ben je hypergefocust. Met een gravelbike heb je de uitdaging van het sturen, maar niet zo extreem als bij het mountainbiken.” Mountainbiken in Nederland vindt Bram overigens wat overrated. “Je hebt er bijna geen technische parcours. Wat singletracks, maar niets wat je kan vergelijken met België.”

Liever een gravelbike dus. Veel comfortabeler dan een wegfiets, minstens even avontuurlijk als een mountainbike en ideaal voor als je niet weet waar je rit je naartoe brengt. “Dat is een tweede groot voordeel. Je kan er makkelijk lange afstanden mee maken en bijvoorbeeld van het ene natuurgebied het andere induiken over de weg.”

Gravelroutes in het Maasgebied en de Hoge Kempen

De vraag of hij enkele van zijn favoriete routes kan noemen, vindt Bram maar lastig. Niet verwonderlijk. Alleen al op zijn komoot-account verzamelde hij bijna 160 tours en meer dan 200 highlights. ‘Het beste van Bram Tankink’ bijvoorbeeld, in de Hoge Kempen en de Maasvallei.

“Mijn absolute favoriet is de Grenspalenklassieker. Diversiteit troef in dit grensgebied. Het is van oudsher niet zo bewoond en heel divers. Grote delen gaan door de Voerstreek, wat op zich al een heel mooi gebied is.”

Een andere toptour is de ‘9 stuwmeren ronde Eifel Ardennen’. “Een heel mooie tocht. Ik zou zelfs aanraden om er een tweedaagse bikepackingtrip van te maken. 149 kilometer is best een eind en onderweg zijn er veel plekken het waard om wat langer van te genieten.”

Bram wil de tocht nog uitbreiden naar 11 stuwmeren en er zo de Hoge Venen bij te nemen. Hij neemt enthousiaste gravelaars overigens ook graag als gids op sleeptouw in zijn eigen streek via ridemeister.cc.

Verrassend veel onontdekte wegen

Bram woont al meer dan tien jaar in het Rekem, een gehucht in het zuidelijkste puntje van Belgisch Limburg. Zelfs na hier trainend op de weg al duizenden kilometers te hebben afgelegd, is hij nog steeds verrast hoeveel nieuwe wegen hij met de gravelbike ontdekt.

“Er zijn prachtige gravelwegen in het Maasgebied en de Hoge Kempen. Mooie landschappen, enkele zware klimmetjes, eindeloze dichte bossen, zandafgravingen, glinsterende waterplassen… Zeer afwisselend.”

Of hij ook samen met zijn kinderen fietst (Bram heeft er vier, tussen de 3 en 14 jaar)? “Met de kleinste is dat nog wat moeilijk, maar in de Kempen kan je mooie korte tochtjes maken. Samen met mijn vrouw wil ik nog een keer fietsen naar de Eiffel en terug. Een tocht die ik al een keer met vrienden maakte. Een van hen huurde toen een elektrische gravelbike. Dat was heel grappig. Zo’n ding mag maar 25, dus hebben we de hele weg gemiddeld 25 km/uur gefietst.”

Beginnerstips

Of Bram nog tips heeft voor aspirant-gravelbikers? “Bedenk dat je veel kan met een gravelbike, maar niet alles. Te grof moet het niet worden. In de Lage Landen is het ok. Maar in de Alpen moet je de gravelpaden echt uitzoeken. Daar kom je op onverharde wegen vaak grote stenen tegen. Een tweede iets heeft te maken met de aard van een gravelbike.

Een vraag die ik veel krijg, gaat over de bandenkeuze. Veel hangt af van het parcours. Op asfalt zijn smallere banden prettig, rij je meer offroad dan zou ik naar een 40-42 mm gaan en liefst tubeless. Anders rij je te snel lek, zeker hier in Limburg met al die meidoorns. Mijn buitenbanden zijn van Hutchinson. Die zijn wat steviger en hebben een verharde zijkant.”

2e editie Granspalenklassiekers

Na de succesvolle edities van 2021, vindt in 2022 de tweede reeks Grenspalenklassiekers plaats, waar Bram medeorganisator van is.

  • 16 april: toertocht Limburg. 75/100/175 km
  • 14 mei: toertocht Brabant. 90/145/200 km
  • 11 juni: toertocht Zeeland. 100/155/200 km
  • 2 & 3 juli: Xtreme. 400/500 km

grenspalenklassieker.nl

#elkepaalheeftzijnverhaal

Zoek de grens eens op: MTB in de Voerstreek

Kijk je op de Vlaamse mountainbikekalender, dan vind je elk weekend wel ergens in de buurt een georganiseerde toertocht. Maar het mekka voor de Belgische MTB’er is toch wel de Ardennen… Ho, stop! Vergeten we niet iets? Ja, MTB in de Voerstreek! Die knusse regio vlakbij de grens met Nederlands-Limburg ligt en tegen Duitsland aan. Voor mountainbikers is het een fijne speeltuin. Je komt er kuitenbijters tegen en modderige singletracks, maar ook glooiende boomgaarden en zachte bospaden.

Tekst & onderstaande foto’s: Karlien Engelen

MTB in de Voerstreek

Wat is het?

MTB in de Voerstreek, dat is fietsen in een stukje Vlaanderen in Wallonië dat vooral bekend staat om de rust en de heuvelachtige omgeving. Het is een ideale uitvalsbasis voor familieweekenden: er is veel ruimte, vanuit verschillende locaties gemakkelijk te bereiken zonder ál te lang in de wagen te zitten, er zijn uiteenlopende uitstapjes mogelijk en je kan er fijn wandelen. In de jaren 60, 70 en 80 woedde er een hevige taalstrijd in de regio. Momenteel is de verhouding Nederlands- en Franstaligen redelijk constant, toch blijft het nog altijd een thema in de lokale politiek. Door de streek stromen twee riviertjes die je tijdens het mountainbiken ongetwijfeld passeert: de Gulp en de Voer.

Kies je route

De handigste uitvalsbasis voor MTB in de Voerstreek is één van de zes dorpen in de Voerstreek: ’s-Gravenvoeren, Sint-Pieters-Voeren, Sint-Martens-Voeren, Teuven, Remersdaal of Moelingen.

Klimmetjes, singletracks en kuitenbijters

  • Heb je zin in een uitdaging? Kies dan de blauwe lus en start vanuit ’s-Gravenvoeren (24 km). Deze voert je voornamelijk (80%) over offroad wegen door het afwisselende Voerense landschap. Je krijgt in totaal 422 hoogtemeters voor je kiezen met pittige klimmetjes en twee mooie afdalingen door de bossen. Wel oppassen geblazen met wandelaars. Enkele stukken zijn erg technisch met losliggende stenen en boomwortels, verder is deze route goed te doen voor recreatieve fietsers. Onderweg kom je geen dorpjes tegen. Snak je toch naar een tas koffie of een pintje dan kan je gemakkelijk je route aanpassen om door Schophem, ’s-Gravenvoeren of Mesch te rijden.

Nog niet uitgefietst?

  • De zwarte route start en eindigt in Teuven (22 km). Laat je in het begin van de route niet ontmoedigen door het asfalt: er staan je veel mooie singletracks bergop en bergaf te wachten! Je komt kleine technische passages tegen en mooie weilanden en rotsige paadjes. Sommige klimmen vragen het uiterste van je en in totaal heeft de route 369 hoogtemeters. De ultieme tip is om achteraf bij Café Modern een borrelplank of een portie kroketjes te bestellen – de kok is er fantastisch.
  • Ben je na de blauwe en zwarte lus nog niet uitgefietst, dan steek je de grens over naar Nederland voor de rode route. Deze is iets pittiger qua lengte: 31 km met 426 hoogtemeters. Je doorkruist de dorpjes Sint Geertruid en Heijenrath waar je iets te drinken kan vinden en verder heel veel open velden en wat bos. Er zit één moeilijke klim in door het bos bij Beutenaken, verder is de route niet zo technisch.

Alle uitgezette MTB-routes kan je inkorten of met elkaar verbinden via de gele verbindingslussen.

Ontdek ook de steilste klimmen in de Voerstreek.

Holle wegen

Regelmatig kom je in de Voerstreek de zogenaamde holle wegen tegen. Een holle weg is een pad waarvan het wegdek lager ligt dan het omliggende land. Als een pad eeuwenlang gebruikt wordt te voet of met paard en kar, leidt dat tot een natuurlijk erosieproces waardoor de weg steeds wat dieper in het landschap slijt. Diepe holle wegen zijn typisch voor heuvelachtige streken met leemgrond, zoals de Voerstreek. Dat komt omdat de kleverige grond steile wanden toelaat, terwijl zandgrond snel zou afbrokkelen.

De meeste holle wegen zijn ontstaan uit het gebruik door boeren vanaf de Middeleeuwen, al dateren sommige zelfs uit de Romeinse tijd. De holle wegen zijn ook goed voor de natuur. Dieren gebruiken ze als beschutte route om zich van het ene gebied naar het andere te verplaatsen. Die natuur, daar wordt trouwens stevig op ingezet. Een groot deel van de Voerstreek is namelijk opgenomen in Natura2000. Dat betekent dat men actief werkt aan het beschermen van bepaalde dieren en planten en het behouden van de biodiversiteit.

Lekke band

MTB in de Voerstreek en rij je een lekke band? Ben je een essentieel fietsonderdeel vergeten van thuis? Of merk je dat er plotseling iets rammelt? Dan moet je in de Voerstreek wel goed zoeken naar een fietsenmaker of fietsenwinkel… Neem dus best zelf wat reparatiemateriaal mee voor een lekke band of een kettingbreuk. Heb je toch een professional nodig, dan kun je het best terecht bij de Peloton Bike Store in De Plank.

Geef elkaar de ruimte

Een algemeen advies voor jou als MTB’er, ongeacht in welk gebied je gaat fietsen: wees galant. Wandelaars, ruiters te paard en natuurfotografen kunnen erg van je schrikken als je vanuit het niets langs ze heen raast. Door hen tijdig te waarschuwen en rustig te passeren behoudt de MTB-sport zijn positieve uitstraling. Heel af en toe zie je in het bos tekenen waaruit blijkt dat de omwonenden het niet zo hebben op mountainbikers, zoals extra veel takken dwars over het pad of prikkeldraad op de grond… Wees ook galant voor de paden: voorkom onnodig hard remmen zodat je de ondergrond niet omwoelt.

– MTB in de Voerstreek

Kaart mountainbikenetwerk Euregio

Voor 4 euro schaf je de grensoverschrijdende mountainbikekaart Euregio aan met in totaal zeven routes in de Voerstreek, Belgisch- en Nederlands Limburg en Luik. Iedere route krijgt een moeilijkheidsgraad mee, dus zowel doorgewinterde MTB’ers als gezinnen en beginners kunnen hiermee aan de slag.

Het routenetwerk voor MTB in de Voerstreek bestaat inmiddels al meer dan 10 jaar. Het is een mooie samenwerking tussen 24 steden en gemeenten in Nederland en België. 2800 palen, 3835 bordjes en pijlen, 67 connectieborden en 23 startborden wijzen je langs 682 kilometer aan routepaden de weg. Ondanks de uitgebreide bewegwijzering raden we je aan om de kaart of een GPS-download mee te nemen. voerstreekshop.be/mountainbikekaart